دانستنیها
مشکلات سلامتي استفاده از هدفون
کاهش شنوايي، عفونت گوش، وزوزگوش، پرشنوايي، دردگوش، کاهش يادگيري و آسيبهاي مغزي تنها بخشي از خطرات استفاده مداوم از هدفون و تجهيزات مشابه است. با پيشرفت فناوري هر روز شاهد ورود تجهيزاتي با کيفيتتر و کم حجمتر با کارايي بيشتر به بازار هستيم. اين فناوريها علاوهبر اينکه بسيار لذتبخش هستند و موجب سهولت در بسياري از فعاليتها ميشوند، ممکن است خطراتي را براي سلامتي بههمراه داشته باشند. در اين گزارش به برخي خطرات استفاده از هدفون و هندزفري پرداخته ميشود. در ابتدا لازم است تفاوت اين تجهيزات را شرح دهيم. هدفون داراي دو گوشي به اندازه گوش است و مانع از ورود صداي محيط به گوش ميشود. شنيدن موسيقي و بازي از جمله مهمترين کاربردهاي هدفون هستند. عملکرد هدست دقيقا مشابه هدفون است، با اين تفاوت که قابليت مکالمه دارد. اين ابزار معمولا براي افرادي کاربرد دارد که بهطور همزمان نيازمند شنيدن و استفاده از دست هستند. ايرفون نيز مشابه هدفون است و بيشتر براي موبايل و انواع دستگاههاي پخش موسيقي کاربرد دارد. اين دستگاه بهوسيله سيم و بلوتوث به پخشکننده متصل ميشود و بسيار کم وزن است. کاربرد هندزفري نيز مشابه هدست است، يعني بهطور همزمان ميتوان شنيد و مکالمه کرد. اين ابزار بسيار سبک است. استفاده طولانيمدت از اين ابزار مشکلات جدي سلامت بههمراه دارد که در ادامه به برخي از اين موارد اشاره شده است.
وزوز گوش
وزوزگوش يا (Tinnitus) به احساس صداي زنگ يا صداهاي ديگر در گوش يا درک آن توسط مغز، زمانيکه محرک صوتي خارجي در محيط وجود ندارد، گفته ميشود. در اين حالت شخص بدون اينکه صدايي در محيط باشد، بهطور مداوم صداهايي شبيه نويز احساس ميکند. اين حالت ميتواند دائمي يا موقتي باشد، که در هر دو صورت احساس ناخوشايندي است. وزوزگوش ميتواند خفيف باشد و فقط در سکوت شنيده شود يا ميتواند به اندازهاي شديد باشد که در شنوايي فرد تداخل ايجاد کند و شدت شنوايي را کاهش دهد. اين عارضه بيماري نيست و علاوه بر استفاده طولانيمدت از هدفون يا شنيدن موسيقي با صداي بلند، ميتواند ناشي از مشکلات ديگري از قبيل عفونت گوش، يا استفاده از داروهاي مختلف باشد. معمولا اين عارضه بهدليل آسيب به سلولهاي مويي در حلزون (بخشي از گوش داخلي) رخ ميدهد. سلولهاي مويي گيرندههاي حسي در دو سيستم شنوايي و سيستم دهليزي گوش مهرهداران هستند. اين سلولها امواج صوتي را به سيگنالهاي شنوايي تبديل ميکنند که در مغز پردازش ميشوند. زماني که مغز سيگنالهاي عصبي را بهدرستي دريافت نميکند، سيگنالهاي عصبي غيرطبيعي توليد ميکند. يکي از مهمترين عوارض استفاده طولاني مدت از هدفون و تجهيزات مشابه، وزوزگوش است.
پُرشنوايي
درک غيرطبيعي از ميزان صداي بلند را پرشنوايي يا تيزي شنوايي (Hyperacusis) مينامند. اين عارضه معمولا با کاهش شنوايي همراه نيست. افراد پرشنوا محدوده شنوايي باريکي دارند و معمولا صداهاي زير 50 دسيبل را نميشوند و صداهاي بالاي 80 دسيبل برايشان آزاردهنده است. اين عارضه معمولا با وزوزگوش همراه است. در واقع اين حالت به معناي حساسيت به صداهاي طبيعي محيط است.
عفونت جدي گوش
استفاده از هدفون و تجهيزات مشابه به مدت طولاني يکي از مهمترين دلايل عفونت گوش است. اين تجهيزات معمولا بهدليل استفاده در محيط، به انواع ميکروارگانيسمها آلوده هستند. از طرفي استفاده طولانيمدت از آنان موجب عرق در ناحيه گوش شده و محيطي مرطوب و مناسب براي رشد انواع ميکروبها فراهم ميکند. اين عارضه در افرادي که از هدفونهاي اشتراکي استفاده ميکنند شديدتر است و باعث اشتراک ميکروارگانيسمهاي مختلف بين افراد ميشود.
کاهش شنوايي
کاهش شنوايي شايعترين عارضه ناشي از گوش دادن موسيقي با استفاده از هدفون و تجهيزات مشابه است. اگر روزانه به مدت 15 دقيقه و بيشتر با استفاده از هدفون با صداي بلند موسيقي گوش ميکنيد، بايد گفت انتظار کاهش شنوايي را در آيندهاي نزديک داشته باشيد. گوشدادن به موسيقي با استفاده از هدفون باعث آسيب به پرده گوش شده و به مرور آستانه شنوايي را تحتتاثير قرار ميدهد.
درد گوش
افرادي که بهطور مداوم از هدفون استفاده ميکنند، معمولا به دردگوش دچار ميشوند. از طرفي استفاده افراطي از اين تجهيزات ميتواند به بيحسي گوش منجر شود.
بيتوجهي به محيط
افرادي که مدام هدفون در گوش دارند، معمولا نسبت به محرکهاي محيطي کاملا بيتفاوت هستند، تصادف و زمينخوردن از جمله مهمترين خطراتي است که براي اين افراد رخ ميدهد.
کاهش يادگيري
شنوايي يکي از اصليترين ارکان يادگيري است. استفاده افراطي از هدفون بهدليل کاهش شنوايي بر يادگيري اثرات نامطلوبي دارد.
فاکتورهاي سالم براي افزايش طول عمر
طبق نتايج تحقيقات جديد، تلفيق گزينههاي سبک زندگي سالم نظير حفظ وزن سالم، عدم استعمال سيگار و ورزش منظم، ميتواند موجب افزايش طول عمر شود. به گفته محققان، سبک زندگي سالم نه تنها موجب افزايش طول عمر ميشود بلکه زندگي عاري از بيماري را هم همراه دارد. محققان اثبات کردهاند که فاکتورهاي سبک زندگي ميتواند تفاوت زيادي در ريسک بيماري و طول عمر ايجاد کند. اين فاکتورها شامل فعاليت فيزيکي، سيگارکشيدن، مصرف الکل، رژيم غذايي و وزن است. محققان اذعان ميکنند: «مطالعات نشان ميدهند سيگارکشيدن، عدم تحرک فيزيکي، رژيم غذايي بيکيفيت، و... برمرگهاي زودهنگام تاثير داشته و 7.4 تا 17.9 سال از عمر را کوتاه ميکند.» در اين مطالعه، محققان دادههاي دو منبع اطلاعاتي را بررسي کردند؛ گروه اول اطلاعات مربوط به 73,196 پرستار زن بود. اطلاعات گروه دوم مربوط به 38,366 متخصص مرد در حوزه سلامت بود. دانشمندان براساس ارزيابي 5 فاکتور سبک زندگي به شرکتکنندگان نمره دادند: وزن سالم، عدم استعمال سيگار، حداقل 30 دقيقه ورزش در روز، عدم مصرف الکل و رژيم غذايي باکيفيت خوب. محققان اين افراد را سالها تحت نظر داشتند و موارد مربوط به تشخيص بيماري و مرگ ناشي از سرطان، ديابت نوع2، و بيماري قلبيوعروقي را ثبت کردند. يافتهها نشان داد پيروي از سبک زندگي کم ريسک با افزايش طول عمر در سن 50 سال به بالا همراه بود که براي مردان 7.6 سال و براي زنان 10 سال بيشتر بود. به گفته محققان، «سبک زندگي سالم نه تنها موجب کاهش ريسک ابتلا به سرطان، بيماري قلبيوعروقي و ديابت نوع2 ميشود، بلکه مدت زنده ماندن بعد از تشخيص اين بيماريها را هم بهبود ميبخشد.»
