اگرچه بازارهاي نفت در روزهاي اخير بر تنشهاي ژئوپليتيکي در خاورميانه متمرکز شده بودند اما بسياري تصور ميکنند که فعلا دليلي براي نگراني وجود ندارد و در عوض توجه خود را به جنگ تجاري آمريکا و چين که پيش از اين عامل اصلي موثر بر بازار بود، برگرداندهاند. همان طور که اخيرا رئيسجمهوري آمريکا در مکالمهاي با معاون نخستوزير چين گفت، هر بار که اخبار بد جنگ تجاري وجود دارد، بازار فوقالعاده پايين ميرود و هر بار که کمي خبر خوبي باشد بازار به شکل فوقالعادهاي بالا ميرود. چهارشنبه قرار است آمريکا و چين فاز اول توافق تجاري را امضا کنند که ميبايست به مناقشه 18 ماهه آنها پايان دهد اما در واقعيت ممکن است هنوز اختلافاتي وجود داشته باشد. امضاي فاز اول توافق مطمئنا روابط پرشکاف آمريکا و چين را براي مدتي آرام نگه ميدارد و اندکي زمان خريداري ميکند که هر دو طرف خواهان آن هستند. از نقطه نظر ترامپ، کاهش تنشهاي جنگ تجاري با چين حداقل به حدي که ديگر براي اقتصاد آمريکا آسيب رسان نباشد، براي ميزان محبوبيت وي در آستانه انتخابات رياست جمهوري مهم است. از زمان جنگ جهاني اول رئيسجمهوري وقت در شرايطي که رکود اقتصادي در 24 ماه پيش از انتخابات وجود نداشته، در 11 بار از 11 بار مجددا در انتخابات پيروز شده است. اما روساي جمهوري که در شرايط رکود اقتصادي ميخواستند دوباره انتخاب شوند در پنج بار از هفت بار شکست خوردند. بعلاوه توافق با چين بدون اهميت به اينکه چقدر ساختگي باشد، براي اينکه ترامپ از حمايت جمهوريخواهان در سنا برخوردار باشد و از مرحله بعدي استيضاح دور شود، کليديست. به نظر ميرسد براي چين امضاي فاز اول توافق تجاري به سران اين کشور حس خوشبيني مجددي درباره دورنماي رشد 2020 ميدهد. يک اقتصاددان آسيا در شرکت تياسلومبارد در اين باره به اويل پرايس گفته است: اشاره به روزهاي درخشان و دستيابي به هدف 10هزار دلار سرانه توليد ناخالص داخلي و تبديلشدن به يک اقتصاد 100ميليارد يواني به کرات در رسانههاي دولتي مطرح ميشود. همزمان اعتماد قويتري ايجاد ميشود که پايان جنگ تجاري موانع پيش پاي فعاليت اقتصادي را رفع ميکند. با توجه به اينکه سران چين نميتوانند جنگ تجاري را عامل کاهش فعاليت اقتصادي اعلام کنند، احتمالا چين تلاش خواهد کرد به هدف دو برابر کردن سطح توليد ناخالص 2010 تا سال 2020 دست پيدا کند. به گزارش ايسنا، با توجه به نتيجه انتخابات رياست جمهوري آمريکا، روابط حسنه ميان دو کشور ممکن است تحت فشار قرار بگيرد. عامل اصلي موثر بر اين موضوع اين است که آمريکا با ادامه رشد قابليتهاي فناوري و دسترسي جهاني چين چگونه برخورد خواهد کرد. به گفته يک منبع سياسي بلندپايه در دولت روسيه، چين پيش از اينکه آمريکا اواخر سال ميلادي گذشته از مواضع خود عقبنشيني کند به بررسي مجموعهاي از گزينهها عليه آمريکا و متحدانش در آسيا- اقيانوسيه پرداخته بود. همچنين در کاخ سفيد ملاحظاتي درباره اينکه آيا بايد مجوز شرکت هواوي براي خريد قطعات از شرکتهاي آمريکايي تامينکننده تمديد شود، وجود داشت. براي برخي از مقامات در دولت چين، اقدامات آمريکا عليه هواوي و شرکتهاي وابسته به آن مصداق اعلام جنگ است. بر اساس گزارش اويلپرايس، ريسک بزرگ پيش از انتخابات آمريکا اين خواهد بود که ترامپ احساس کند بايد در زمان انتخابات براي افزايش شانس پيروزي خود کاري کند و به اين باور برسد که گشايش مجدد جنگ تجاري براي وي راي خواهد خريد.