ترامپ و حمله به مکانهايفرهنگي
ادامه از صفحه اول/ مطابق بند 1 ماده 4 اين کنوانسيون کشورهاي عضو متعهد به محترم شمردن داراييهاي فرهنگي نه فقط در قلمرو خود بلکه در قلمرو ديگر کشورهاي عضو در زمان منازعات مسلحانه هستند. اين کنوانسيون در ادامه تلاشهايي شکل گرفت که سابقه آن به کنوانسيونهاي لاهه 1899 و 1907 و تلاشهاي متعدد ديگر در اين فاصله بر ميگردد. حتي دولت بوش نيز که به عراق و افغانستان تجاوز کرد، از تصويب اين کنوانسيون در سنا دفاع کرد و آنرا در راستاي سنت نيروهاي مسلح آمريکا در اجتناب از حمله به مکانهاي فرهنگي دانست. دولت اوباما نيز حملات داعش به مکانهاي فرهنگي در موصل و پالميرا و طالبان به مجسمههاي بودا در باميان را قويا محکوم کرده بود. اساسنامه رم نيز که ديوان کيفري بينالمللي بر اساس آن شکل گرفته، حمله به آثار تاريخي را در زمره جنايات جنگي دسته بندي کرده است. جزء 9 بند b و جزء 4 بند e ماده 8 اين اساسنامه حملات بينالمللي عليه شماري از اهداف از جمله بناهاي مذهبي، آموزشي و تاريخي را در زمره جنايت جنگي طبقهبندي و تاکيد کرده که اين اينها اهداف جنگي شمرده نميشوند. بر همين اساس دادگاه کيفري بينالمللي يک گروه وابسته به القاعده را در 2016 به جرم تخريب آثار تاريخي و مذهبي در مالي محکوم کرد. اگرچه آمريکا و ايران عضو اين اساسنامه نيستند، اما تاکيد اين اساسنامه حکايت از اهميت حفاظت از داراييهاي فرهنگي در عرف حقوق بينالملل دارد. قطعنامه 2347 شوراي امنيت نيز که با توجه به حملات داعش به داراييهاي فرهنگي در سوريه و عراق با اجماع به تصويب رسيد، تخريب غيرقانوني ميراث فرهنگي، شامل تخريب مکانهاي مذهبي و عتيقهها و غارت يا قاچاق اشياء فرهنگي را محکوم کرده و دولتها را ملزم به انجام اقداماتي در اين رابطه کرده است. تصفيه فرهنگي تعبيري است که ايرنا بوکوا، مدير کل سابق يونسکو، در مورد حمله به مکانهاي فرهنگي بکار برده است. اظهارات ترامپ که حتي خارج از بستر حقوقي و سياسي در آمريکا ابراز شده و اصرار او بر اين اظهارات سرنخ تازهاي براي شناخت شخصيت و روانشناسي و نحوه بيمنطق تصميمگيري او است. تنها ناداني يا نزديکبيني سياسي ممکن است مبناي چنين تصميمات يا اظهاراتي باشد. براي مقامات ما که ممکن است متاسفانه بيش از پيش در مواجهه با او قرار گيرند توجه به اين جنبههاي شخصيت ترامپ مهم است.
