بعد از خروج ايالات متحده آمريکا از توافق هستهاي برجام، تحريمهاي گستردهاي عليه اقتصاد ايران اعمال شد و تلاش زيادي صورت گرفت که تمام ارتباطات بينالمللي ايران و به طور کامل تجارت ما با کل دنيا قطع شود و در نهايت منزوي شويم. يکي از روزنههاي اميدي که در شرايط فعلي ميتواند در آينده اقتصاد ايران اثرگذار باشد، بحث FATF است تا شرايط بدتر از الان نشود. در اين وضعيت، ما بايد روابط خود را با کشورهاي همسايه و دنيا حفظ و تقويت کنيم؛ چون اگر لوايح گروه ويژه اقدام مالي پذيرفته نشود و ما در ليست سياه قرار بگيريم، يک بهانه به دست دشمنان داده ميشود و حتي دوستان ما نيز که عضو کنوانسيونهاي جهاني هستند، در نهايت مراودات خودشان را با کشور ما قطع خواهند کرد. شايد بتوان گفت با پذيرفتن لوايح FATF گشايشي حاصل نميشود اما قطعا شرايط از آنچه هست، سختتر نخواهد شد. در اين وضعيت، کشور ما بايد به دنبال تنشزدايي باشد. لازم است ما مقررات بينالمللي را با حفظ منافع ملي خودمان رعايت کنيم، چرا که اين امر به نفع اقتصاد ايران است. عدم الحاق به FATF، شرايط تحريمي کشور را تشديد ميکند و ميتوان آن را نوعي خودتحريمي ناميد. اين امر، روابط ما را با کشورهاي دوست نيز تحتتاثير قرار ميدهد و فشارها را عليه اقتصاد کشور بيشتر ميکند. امروز، تعامل دنيا نيازمند پذيرش قوانين بينالمللي است. در صورت نپذيرفتن قوانين بينالمللي، مبادلات مالي، صادرات و واردات کشور آسيب ميبيند و اين امر درنهايت به ضرر توليد ملي تمام خواهد شد. پس، عدمپذيرش قوانين بينالمللي ما را از دسترسي به امتيازات و منافع جهاني محروم ميکند و پيامدهاي منفي نيز براي اقتصاد کشور به همراه خواهد داشت، اينکه ما جزو کشورهايي با ريسک بالا و کشورهايي که در آنها پولشويي و عدمشفافيت رواج دارد، قرار بگيريم و مراودات مالي و پولي ما تحت تاثير قرار بگيرد. به باور من، بحث FATF بحث کارشناسي و فني است و نبايد با نگاه سياسي در مورد آن تصميمگيري شود، بلکه بايد بر اساس منافع ملي خودمان گام برداريم. در جهان امروز، کشورها وابستگي زيادي به يکديگر دارند و به سمت ادغام بازارهاي جهاني حرکت ميکنند، پس افزايش شفافيت در روابط پولي و بانکي يک امر اجتنابناپذير است و ما بايد همگام با ديگر کشورها تلاش کنيم که پولهاي ناسالم وارد چرخه اقتصادي کشورمان نشود. برخي ميگويند با اضافهشدن تحريمهاي FATF به تحريمهاي آمريکا، ميتوانيم با اتکا به توليد داخلي به شکوفايي اقتصادي دست يابيم، من اين گفته را به هيچوجه قبول ندارم. ما نميتوانيم دور کشورمان ديوار بکشيم و بعد به شکوفايي اقتصادي برسيم. ما بايد در عين تعامل و ارتباط با دنيا به رشد و شکوفايي اقتصادي دست پيدا کنيم، در غير اينصورت ميتوان وضعيت کشور را به خانوادهاي تشبيه کرد که قصد دارد تمام نيازمنديهايش را توسط اعضاي خودش تامين کند اما اين امکانپذير نخواهد بود.