ضرورت افزایش «خانههای امن» برای زنان آسیب دیده
سازمان بهزیستی در چند سال اخیر موضوع «خانههای امن» را مطرح کرده است، این خانهها به منظور پیشگیری از خشونت خانگی در مورد خانوادهها، خانمها و دخترانی است که ممکن است مورد خشونت والدین و افراد معتاد خانواده قرار گیرند. عمده افراد آزاررسان مصرفکننده موادمخدر هستند. دختران و زنان از ترس این افراد از خانه فرار میکنند، اما مکان امنی برای اسکان ندارند. در این صورت پرسنل نیروی انتظامی آدرس خانههای امن دارای مجوز سازمان بهزیستی را به آنها میدهند و این سازمان دختران و زنان را در مورد مشکلاتشان راهنمایی و هدایت میکند. در حال حاضر این طرح در تعدادی از استانها به صورت پایلوت اجرا میشود و این خانهها در آنها فعال هستند. شرایط مداخله موثر، مناسب و به موقع سازمانهای حمایتی باید فراهم باشد. اورژانس اجتماعی اقداماتی در قبال کودکانی که مورد آزار قرار گرفته انجام میدهد و آزارهای جسمی شدید توسط والد مصرفکننده را رصد میکند. اما مجموعه مداخلات این نهاد باید گسترش پیدا کرده و موارد بیشتری را در بر بگیرد. در این راستا هماهنگیهای لازم با قوهقضائیه و نیرویانتظامی نیاز است تا بتوان از میزان خشونت کم یا آن را کنترل
کرد و همچنین جامعه را آموزش داد. اگر بتوان راهکاری برای ایجاد بانک اطلاعاتی از مرتکبان جرائم خشن فراهم کرد بسیار مثمرثمر خواهد بود، زیرا با این کار می توان به شناسایی و جلوگیری از عملکرد آنها کمک کرد. در حال حاضر بانکاطلاعاتی از آنها وجود ندارد، اما سوابق مجرمانه آنها قطعا در نیروی انتظامی، قوه قضائیه و محاکم دادگستری موجود است. مسئولان ذیربط باید برنامهریزیهای لازم را انجام دهند تا در اسرع وقت بتوان به اطلاعات این افراد دسترسی پیدا کرد. اصولا وجود یک بانک اطلاعاتی از افرادی که مبادرت به مصرف موادمخدر کرده و به خشونت دست زدهاند، کمککننده است. کارکنان نیروی انتظامی در حال حاضر سوابق این افراد را در صورت نیاز در دسترس افراد جامعه قرار میدهند، اما بانک اطلاعاتی سراسری و کشوری از آنها وجود ندارد. انجام سریع و به موقع مداخلات سازمانهای حمایتی از دسترسی به اطلاعات این افراد مهمتر است. بنابراین باید ضمانتهای کافی برای انجام این مداخلات وجود داشته باشد. به عنوان مثال اورژانساجتماعی اجازه ورود به خانههایی داشته باشند که افراد در آن تحت آزار و اذیت معتادان و اعمال خشونت شدید هستند. اورژانس اجتماعی
همچنین باید ابتکار عمل در معابری داشته باشد که خشونت شدید در آنها انجام میگیرد. در حال حاضر اورژانساجتماعی تا آمدن پلیس و انجام مداخلاتقانونی لازم توسط آنها معطل میماند و اجازه هیچگونه اقدامی را ندارد. در صورت مداخلات سریع و به موقع اورژانساجتماعی شدت آسیب وارده به افراد کاهش پیدا میکند، اما به منظور این مداخلات نیاز به هماهنگیهای قضائی و اجازههای خاص است که باید به اورژانساجتماعی داده شود. در واقع بخشی از نیروهای مشغول در اورژانساجتماعی باید به عنوان ضابطانقضائی معرفی شوند. ایجاد بانک اطلاعاتی از افرادی که مبادرت به جرائمخشن میکنند سبب پیگیری و مدیریت آسانتر آنها میشود. لازم به ذکر است، مدیریت تنها به معنای مدیریت نیروی انتظامی بر این افراد نیست، هرچند میتوان در مواردی این گونه نظارتها را نیز در مورد آنها صورت داد، اما مدیریت اجتماعی این افراد مدنظر است؛ به عنوان مثال اطلاعاتی از محل کنونی سکونت آنها و اینکه در حال حاضر به چه کار مشغولاند. ارتباط و ملاقات متخصصان و مددکاران با آنها نیز کمککننده است و به آنها حس نظارت و کنترل بر خود میدهد.
