بعد از نزديک به يکماه از جدايي آندرهآ استراماچوني از تيم فوتبال استقلال، نشريه «کوريره دلواسپورت» مصاحبهاي با اين مرد ايتاليايي انجام داده است و از او درباره روزهاي حضورش در تهران و اتفاقاتي که در ايران براي او رخ داد، سوالاتي پرسيده است که اين مصاحبه را در ادامه ميخوانيد:
آقاي استراماچوني در ايران شما در چه شرايطي زندگي و تمرين ميکرديد؟
ما در يک پنتهاوس در شمال تهران با منظرهاي زيبا از تمام شهر زندگي ميکرديم که در فاصله چندصدمتري مدرسه و سفارت ايتاليا بود. منطقهاي که ما زندگي ميکرديم پر از امکانات رفاهي، فروشگاه و رستوران بود. در عوض فاصلهاي که محل سکونتمان با دو زمين تمريني تيم داشت، بسيار زياد بود. من مانند ديگر مديران باشگاه راننده شخصي داشتم، اما سفرهايمان با توجه به ترافيک باورنکردني تهران خيلي طول ميکشيد. يکبار به همسرم گفتم «يادت هست که از ترافيک رم شکايت داشتي؟ حالا ميبيني که همهچيز نسبي است».
دليل اينکه تصميم به فسخ قرارداد با استقلال گرفتيد چه بود؟
وکلاي من از مدتها پيش با موسسات بانکي بهخاطر بيقانونيهايي که در شيوه پرداخت حقوقم صورت گرفته بود، در تماس بودند. با وجود اينکه اولين هشدار در ماه آگوست را داديم و بعد از آن هم سه اخطار ديگر با ارسال رونوشت به فيفا داده شد، اوضاع بهتر نشد و به اين ترتيب وکلايم با اطلاع فيفا قرارداد را به حالت تعليق درآوردند که همه اينها بهخاطر رفتار باشگاه بود. در واقع، اگر باشگاه به تعهداتش عمل نميکرد، من از نظر قانوني هم نميتوانستم به کارم ادامه دهم و به همين دليل من ديگر نميتوانستم در رختکن حضور پيدا کنم يا بهطور مستقيم تيم را هدايت کنم و کارم را انجام دهم. من مطمئنم که تمام اين مشکلات ناشي از تحريمهاي سياسي و اقتصادي است که ايران در معرض آن قرار گرفته است.
در 6ماهي که در تهران زندگي کرديد، چه تجربياتي بهدست آورديد؟
صرفنظر از مشکلات فوتبالي، ساير چيزهايي که در اين مدت تجربه کرديم، خوب بود. من با ملتي آشنا شدم که اشتياقي فراوان نسبت به فوتبال دارند و هميشه با جمعيتي زيادي ورزشگاهها را پر ميکنند. خانوادهام هم در ايران زندگي خوبي داشتند و ما در آنجا دوستان زيادي پيدا کرديم.
حتما مطلع هستيد که هواداران استقلال براي حمايت از شما در خيابان تجمع کردند.
حتي تصورش هم مرا هيجانزده ميکند. بهنظر من اين يک اتفاق تحسينبرانگيز است. تعداد آنها به هزاران نفر ميرسيد. آنها هميشه مرا دوست داشتند، مربيگري در تهران براي من واقعا تجربه زيبايي بود.