دانـسـتـنـی ها
نکات کلیدی برای حفظ عضلات در سالمندی
از حدود سن ۳۵ سالگی معمولا روند تحلیلرفتن توده عضلانی در بدن شروع میشود که این فرآیند را «سارکوپنی» مینامند و عوامل متعددی در بروز آن نقش دارند.همزمان با بالارفتن سن حتی افرادی هم که مرتب ورزش میکنند با تحلیل و ضعف عضلانی مواجه میشوند با این حال افرادی که تحرک کافی ندارند بیشتر دچار این مشکل شده و حدود پنج درصد از عضلات خود را طی یک دهه از دست میدهند.از بین رفتن توده عضلانی تحتتاثیر افزایش سن، «سارکوپنی» خوانده میشود که براثر عوامل متعددی بهوجود میآید.از جمله اینکه با افزایش سن، ترشح هورمونهایی که به سلامت عضلات کمک میکنند کاهش مییابد.همچنین فعالیت عصبهای کنترل کننده انقباضهای ماهیچهای کاهش مییابد که این وضعیت با بیتحرکی تشدید میشود.علاوه بر این، برخی از افراد کهنسال اشتهای خود را از دست میدهند که این امر نیز به نوبه خود میتواند تحلیل رفتن ماهیچهها را تشدید کند.همزمان با از دست دادن توده عضلانی، فرد قوت و توانایی عمومی خود را نیز از دست میدهد که این ناتوانی سریعتر از کاهش حجم عضلانی اتفاق میافتد. در این شرایط انجام فعالیتهای روزمره سخت میشود. در مطالعهای که روی ۹۰ مرد اروپایی
انجام گرفت مشخص شد افرادی با کمترین میزان توده عضلانی و توانایی، ۱۰ برابر کمتر احتمال دارد بتوانند مستقل زندگی کنند.همچنین کاهش توده عضلانی فرد را در برابر شکستگی، مصدومیت و مرگ و میر آسیبپذیرتر میسازد. این درحالی است که حفظ سلامت عضلانی همزمان با افزایش سن، موجب بهبود کیفیت زندگی در دوران سالمندی میشود.اقدامات متعددی برای حفظ توده عضلانی و بازسازی آن وجود دارد. مهمترین اقدام، انجام مرتب فعالیتهای جسمی است. اگرچه تمرینات مقاومتی از قبیل وزنهبرداری بهترین راهکار است اما انجام هرگونه فعالیت بدنی از جمله پیادهروی در این زمینه مفید و موثر است.علاوه بر این، رعایت رژیم غذایی سالم به حفظ توده عضلانی کمک میکند. پروتئین، ماده غذایی مورد علاقه عضلات است. با افزایش سن، میزان بازتولید عضلات از طریق مصرف پروتئین کماثر میشود. با این حال میتوان با افزایش میزان پروتئین مصرفی که شامل حدود ۲۵ درصد از کالری روزانه میشود این کمبود را تا حدودی جبران کرد.درحالیکه این تئوری مطرح شده که داروی دیابت متفورمین به افراد میانسال کمک میکند تا توده عضلانی و قوت خود را بهبود دهند، مطالعهای که به تازگی توسط محققان انگلیسی
انجام گرفته نشان میدهد این دارو برای افراد غیردیابتی مفید نیست.به گزارش مدیکال اکسپرس، همچنین مکملهایی وجود دارند که به حفظ سلامت ماهیچهها کمک میکنند. از جمله آنها میتوان به ویتامینهای B، D و مکملهای پروتئین اشاره کرد که در هر حال بهتر است، سالمندان طبق تجویز پزشک مصرف شود.
عوارض شایع دیابت
دیابت یک بیماری مزمن است و زمانی رخ میدهد که لوزالمعده، انسولین کافی تولید نمیکند یا بدن نمیتواند بهطور موثر از انسولین تولید شده، استفاده کند.با گذشت زمان دیابت میتواند به قلب، عروق خونی، چشم، کلیهها و اعصاب آسیب برساند. دیابت خطر ابتلا به بیمایهای قلبی و سکته مغزی را افزایش میدهد. همچنین با کاهش جریان خون و آسیبهای عصبی در پا، احتمال زخم پای دیابتی، عفونت و نیاز احتمالی برای قطع اندام افزایش مییابد.یکی از عوارض دیابت میتواند کوری چشم باشد که بهدلیل آسیب طولانی مدت به عروق خونی کوچک در شبکیه چشم رخ میدهد. یک درصد از کوری جهان را میتوان به دیابت نسبت داد. دیابت از علل اصلی نارسایی کلیه نیز هست. خطر کلی مرگ در میان افراد مبتلا به دیابت حداقل دو برابر خطر ابتلا به همسالان خود بدون دیابت است.ثابت شده است که تغییرات ساده در سبک زندگی در جلوگیری یا به تاخیر انداختن شروع دیابت نوع ۲ موثر است. برای کمک به جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع ۲ و عوارض آن موارد زیر را رعایت کنید: دستیابی به وزن نرمال بدن و حفظ آن. افزایش میزان فعالیت بدنی؛ بهطوریکه حداقل ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط بهطور منظم
حداقل پنج روز در هفته باید انجام شود. فعالیت بدنی بیشتر نیز برای کنترل وزن لازم است. پیروی از یک رژیم غذایی سالم شامل سه تا پنج واحد میوه و سبزیها در روز و کاهش مصرف قند و چربیهای اشباع. اجتناب از مصرف دخانیات و سیگارکشیدن که خطر ابتلا به بیماریهای قلبیوعروقی را افزایش میدهد. باید توجه کرد که تشخیص زودهنگام دیابت میتواند از طریق آزمایش خون که نسبتا ارزان است، انجام شود. درمان دیابت نیز شامل پایینآوردن قندخون، کنترل عوامل خطر شناختهشدهای که به عروق خونی آسیب میرسانند و ترک مصرف دخانیات برای جلوگیری از عوارض مهم دیابت نیز مهم است.بنابر اعلام دفتر بیماریهای غیرواگیر وزارت بهداشت، همچنین مداخلات امکانپذیری که باعث صرفهجویی در هزینههای افراد دیابتی میشود، عبارتنداز: کنترل قند، کنترل فشارخون، مراقبت از پا، کنترل چربی خون، غربالگری برای نشانههای اولیه بیماریهای کلیوی مرتبط با دیابت و... که این اقدامات باید توسط یک رژیم غذایی سالم، فعالیت بدنی منظم همراه با حفظ وزن طبیعی بدن و اجتناب از مصرف دخانیات.
نقش تغذیه در پیشگیری از آنفلوآنزا
عضو هیاتمدیره انجمن تغذیه ایران با اشاره به نقش مهم سطح ایمنی بدن در شدت بروز یا پیشگیری از بروز بیماری آنفلوآنزا، گفت: مصرف برخی ریزمغذیها و ویتامینها در تقویت سطح ایمنی افراد تاثیرگذار است.دکتر تیرنگ نیستانی، با بیان اینکه هیچ ماده غذایی خاصی از ابتلا به ویروس و باکتری پیشگیری نمیکند، گفت: توانایی انتقال و بیماریزایی ویروس در دو سطح قدرت و حدت بیماریزایی تقسیم میشود که بروز بیماری در یک سطح جمعیتی به قدرت بیماریزایی ویروس و شدت بیماری در فرد به حدت آن بستگی دارد.وی با بیان اینکه در رابطه با ویروس آنفلوآنزا هر دو این سطوح بسیار بالاست، عنوان کرد: ویروس آنفلوآنزا بهدلیل تغییرات ژنتیکی منجر به تضعیف دستگاهایمنی، افزایش شیوع و افزایش احتمال مرگومیر میشود.به همین دلیل توصیه میشود که افراد هر سال نسبت به تزریق واکسن همان سال اقدام کنند.این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی با اشاره به نقش تغذیه در پیشگیری از بروز بیماری آنفلوآنزا، اظهارکرد: تغذیه بد مانند کمبود ریزمغذیها در تضعیف سیستم ایمنی و افزایش شدت و حدت بیماریزایی موثر است.نیستانی مصرف زیاد مایعات، تامین ریزمغذیها، مصرف
زینک، ویتامین D و سایر مکملها را در تقویت سیستم ایمنی افراد موثر دانست و گفت: تامین ویتامین A بهخصوص در سالمندان نیز موثر است؛ چراکه ویتامین A همواره بهعنوان ویتامین ضدعفونت معروف بوده است.
