رودررو
بهروز بادروج:
تکراريشدن سوژهها و روشها آفت سينماي مستند است
بهروز بادروج از فيلمبرداران سينماي ايران معتقد است: کارکردن در سينماي مستند از داستاني لذتبخشتر است؛ اما مشکلي که در سينماي مستند وجود دارد، تکراريشدن سوژهها و روشهاست.بهروز بادروج مدير فيلمبرداري که بهتازگي جايزه بهترين فيلمبرداري جشنواره بوگاتا کلمبيا را از آن خود کرده، در حاشيه حضور در سيزدهمين جشنواره سينماحقيقت درباره فعاليتش در اين به فارس گفت: بسياري از آموختههايم را مديون سينماي مستند هستم. هميشه دوست داشتم بهلحاظ حرفهاي در سينماي مستند، بمانم چون لذتي که سينماي مستند به من ميدهد بسيار بيشتر از سينماي داستاني است اما مشکلي که در سينماي مستند وجود دارد، تکراري شدن سوژهها و روشهاست که موجب ميشود، هر از گاهي از کار در سينماي مستند به سينماي داستاني منتقل شوم.بادروج که امسال فيلمبرداري مستند «تارهاي ممنوعه» را برعهده داشته است، درباره شيوه کار خود در سينماي مستند توضيح داد: زمان فيلمبرداري بسياري از مستندهايي که کار کردهام، طولاني بوده و اين موضوع باعث شده تا به نوعي با سوژهها عجين شوم. من غالبا با سوژه مستندها در تماس و رفت و آمد هستم و بعد از پايان کار، آنها براي من تمام نشده و جزيي از زندگي من ميشوند. وي درباره نشان دادن شخصيتها بهواسطه نوع فيلمبرداري اظهارکرد: در يکي از فيلمهايي که کار ميکرديم، زوجي بودند که بعد از 18 سال زندگي مشترک ميخواستند از هم جدا شوند. در اين مستند که ساخت آن، سه سال طول کشيد وقتي که حرفهاي آنها را ميشنيدم، احساس ميکردم به زن خانواده ظلم شده و هر زمان که به خودم ميآمدم ميديدم تصوير مرد را از زاويه بالا ميگيرم چون از نظر رواني دوستش نداشتم اما به اين موضوع مسلط شدم و به خودم گفتم حق ندارم بهعنوان يک هنرمند و فيلمبردار در قالب يک گروه مستندساز، نظر و نگاه خودم را به مخاطب تحميل کنم و يا تاثيري روي آن داشته باشم.
انتقاد از تکراريشدن فضا
اين فيلمبردار مستند اظهارکرد: بهعنوان فيلمبردار مستند وقتي با يک سوژه روبهرو ميشويد و نميدانيد چه واکنشي ميتواند داشته باشد در کمترين زمان تصميم ميگيريد که چه زاويهاي انتخاب کنيد تا نورتان را دراماتيزه کنيد و اين ويژگي بزرگي است که همه کس نميتواند آن را تجربه کند، بهخاطر بسپرد و به کار بگيرد تا در لحظه، سوژه را با نور دراماتيزه کند و اين شناخت را با خودش به سينماي داستاني ببرد.وي با انتقاد از تکراريشدن فضا و تکنيک در سينماي مستند گفت: سينماي مستند ما تکرار فرم و ساختار تاييد شده، دوربين روي دست و فضاي چرک را دوست دارد و بعد از مدتي فعاليت در سينماي مستند اجتماعي، ميبينيد بيشتر مستندها از نظر فرماليستي بسيار شبيه به هم شدهاند و بهجاي اينکه سراغ تجربههاي نو بروند، همان فرمهاي قبل را تکرار ميکنند که اين مساله باعث خستگي و دلزدگي ميشود.اين مدير فيلمبرداري؛ گفت: نگاه فيلمبردارها بيشتر به سوي فيلمبرداري لنداسکيپ رفته است، درحاليکه فيلمبرداري در فيلمهاي مستند و اجتماعي بايد مشاهدهگر باشد که بسيار مشکل است. فيلمبردار بايد در خدمت فيلم باشد و در مرحله بعد است که کار او بايد از نظر فني ارزيابي شود.بادورج در پايان عنوان کرد: فيلمبرداري مستندهاي اجتماعي و مشاهدهگر بايد به نوعي باشد که شخص ديده نشود و در نگاه مخاطب، دوربين حذف شده باشد.
شب سينماگران ايراني در ويتره فرانسه
جشنواره فيلمهاي ايراني در ويتره فرانسه افتتاح شد.به گزارش روابط عمومي بنياد سينمايي فارابي، مراسم افتتاحيه فستيوال فيلمهاي ايراني شهر ويتره فرانسه با حضور شهردار ويتره، مقامهاي استاني و محلي منطقه بروتاين و کارگردانان ايراني مدعو، برگزار شد.در اين مراسم که شامگاه پنجشنبه 12 دسامبر 2019 در مجموعه فرهنگي «ژاک دو آمل» شهر ويتره و با استقبال اهالي اين شهر و منطقه بروتاين فرانسه برگزار شد، فيلم سينمايي «رقصِ خاک» به کارگرداني ابوالفضل جليلي به نمايش درآمد.در ابتداي مراسم و پس از پخش نماهنگي از معرفي آثار شرکتکننده در اين فستيوال، «پيير مئنوري» شهردار ويتره و وزير اسبق فرانسه طي سخناني ضمن قدرداني از حضور کارگرداني ايراني در اين شهر و برگزارکنندگان اين فستيوال با اشاره به حمايت معنوي وزارت فرهنگ فرانسه، برگزاري اينگونه برنامههاي مشترک فرهنگي و توجه به موضوع فرهنگ را يکي از عوامل مهم در مقوله صلح دانست و افزود: ويتره با سابقه فرهنگي و تاريخي خود همواره سعي در پيشبرد اين موضوع مهم داشته است.در ادامه «عليرضا خليلي» رئيس «مرکز ايران و فرانسه» در حضور «لوران گارو» مدير هنري فستيوال، طي سخناني از همه عوامل برگزاري اين فستيوال بهويژه بنياد سينمايي فارابي، شهرداري ويتره و استانداري بروتاين فرانسه تشکر و قدرداني کرد و با تاکيد بر نقش سينماي ايران در عرصه بينالملل، توجه به نسل نوين سينماي ايران را در اين رويداد سينمايي از جمله اهداف اصلي آن برشمرد.ابوالفضل جليلي نيز سپس با اشاره به سابقه فيلمسازي خود طي دهههاي گذشته و تجربيات خود در اين زمينه و نيز بيان ويژگيهاي فرهنگ والاي ايراني نظير مهماننوازي و نوعدوستي، مضمون اصلي فيلم «رقص خاک» را عاشقانه خواند.در پايان اين بخش و قبل از نمايش فيلم افتتاحيه هر يک از کارگردانان ايراني با حضور بر روي سن و معرفي خود به گفتوگوي کوتاه با حاضران پرداختند.در اين بخش آناهيد آباد به روحيه انسان دوستي ايرانيان و لزوم شناخت ملت ايران بهوسيله شعر و هنر فارسي اشاره کرد.ابراهيم مختاري نيز درباره موضوع شکستن حصر تحريمهاي کنوني عليه ايران به واسطه سينما که بهعنوان دريچهاي در جهت ارتباط مردم ايران با جهان بيرون شناخته ميشود، صحبت کرد و موضوع شناخت دقيقتر جامعه ايران از وراي سينما و تصوير را مورد تاکيد قرار داد.اشاره به نقش سينما در نزديکي ملتها توسط منير قيدي، اعلام حضور رقيه توکلي از شهر يزد و بيان جنبههاي تاريخي اين شهر و ويتره در فرانسه توسط او و تشکر صميمانه از اهالي ويتره و دستاندرکاران اين فستيوال توسط حسين نمازي، از ديگر مطالب مورد گفتوگو بين سينماگران ايراني و دستاندرکاران جشنواره بود.نمايش «رقص خاک» و پرسش و پاسخ توسط مخاطبين با حضور کارگردان فيلم و ارائه توضيحات در خصوص آن و سپس پذيرايي از حاضران توسط شهرداري ويتره، پايان بخش مراسم افتتاحيه فيلمهاي ايراني در شهر ويتره بود.بر اساس اين خبر، حميدرضا قرباني کارگردان فيلم سينمايي «خانهاي در خيابان چهلويکم» ديگر کارگردان ايراني دعوت شده به اين فستيوال، بهدليل ساخت فيلم سينمايي تازه خود، فرصت حضور در اين فستيوال را نيافت.
