بستن

انتظار 7‌ساله زنان برای لایحه تامین امنیت

انتظار 7‌ساله زنان برای لایحه تامین امنیت

«آرمان ملی» گزارش می‌دهد

انتظار 7‌ساله زنان برای لایحه تامین امنیت

فعالان حوزه زنان معتقدند که این لایحه کمبودهای زیادی دارد

آرمان ملی- منیره چگینی: روز گذشته (25 نوامبر) روزجهانی مقابله با خشونت علیه زنان بود و این روزها در حالی نمی‌توان منکر افزایش خشونت علیه زنان چه در محیط خانواده و چه در سطح جامعه بود که طبق اعلام سازمان بهزیستی، حداقل ۲۷درصد زنان ۱۹ تا ۴۹‌ساله از سوی همسرانشان مورد خشونت قرار میگیرند. گزارشهای پزشکی قانونی نیز نشان میدهند که طی کمتر از یک دهه، معاینههای مربوط به موضوع همسرآزاری، ۵۰درصد افزایش یافته و ۹۰‌درصد خشونتهای خانگی علیه زنان روی میدهد. در دهه اخیر دولت‌ دهم و یازدهم در جهت کاهش خشونت علیه زنان اقدام به تدوین لایحه‌ای کرده‌اند. در اواخر دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد و با پافشاری فعالان حوزه زنان بر لزوم توجه و جرم‌انگاری خشونت علیه زنان، این لایحه مطرح شد، اما با مسکوت گذاشته شدن این لایحه در مجلس، در سال 91 و با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، شهیندخت مولاوردی، معاون امور زنان ریاست جمهوری بررسی این لایحه را در دستور کار خود قرار داد، اما پس از 7 سال از تدوین آن هنوز عملیاتی نشده است. کارشناسان قضائی بر این باورند که روند طولانی شدن تاییدیه این لایحه در قوه قضائیه به‌دلیل آن است که به‌دلیل جرم انگاری‌های زیادی که در این لایحه لحاظ شده بود، مشخص گردید که باید قوه قضائیه آن را تایید نماید. بالاخره در اواخر شهریور امسال بود که سخنگوی قوه قضائیه از ارسال متن نهایی لایحه صیانت، کرامت و تامین امنیت بانوان در برابر خشونت به دولت خبر داد. قوه قضائیه با حذف ۴۱ ماده از این لایحه به‌دلیل همپوشانی با مواد قانون مجازات اسلامی و آیین دادرسی در نهایت آن را به ۵۲ ماده تقلیل داد که شامل ۳ بخش بازدارندگی، حفاظتی و حمایتی است که موضوع ازدواج دختران زیر ۱۸ سال و همچنین خانه‌های امن زنان نیز در آن مطرح شده است.

کمبود نگاه فرهنگی در لایحه

یک فعال حقوق زنان در رابطه با این لایحه به «آرمان ملی» می‌گوید: لایحه تامین امنیت زنان یک اتفاق خوب است، اما مشکلات و نواقص بسیاری دارد که باید برطرف شود. لیلا ارشد در ادامه می‌افزاید: ضعف اصلی این لایحه در بعد پیشگیری‌های اجتماعی است که باید این امر در لایحه تقویت شود. مثلا موضوع حجاب در قرآن برای پیشگیری از آزار زنان و دور کردن آنها از خشونت مطرح شده و طبق آیه‌های قرآن، حجاب موجب کرامت و هویت انسانی زن می‌شود و در موارد خشونت بازدارنده است. پس راهبرد قرآن برای پیشگیری از آزار زنان موضوع حجاب است و لایحه تامین امنیت زنان با نگاه مبنایی، این فرمان قرآن را بررسی نکرده یا به شکل کمرنگ به آن پرداخته است. ابعاد دیگری مانند خشونت سیاسی، اقتصادی نیز در این لایحه نادیده گرفته شده، به‌عنوان مثال اگر یک کاندیدای ریاست جمهوری به زنان وعده‌های بی‌سرانجام دهد تا رای آنها را بگیرد، این مصداق خشونت علیه زنان است که آنها را فریب داده و به وعده‌هایش عمل نکرده است و به این موضوع نیز در لایحه پرداخته نشده است.

ارشد در ادامه خاطرنشان می‌کند:‌ یکی دیگر از مشکلات امروز زنان ما به عدم فرهنگسازی و تبدیل منع خشونت علیه زنان به فرهنگ عامه بازمی‌گردد. زمانی‌که همه مردم جامعه خشونت خانگی را بشناسند، به کاهش این موضوع منجر می‌شود، نه اینکه بر مبنای این لایحه با هر اتفاقی، بگیر و ببند راه بیندازیم. وقتی ما به زنان و مردان یاد نداده‌ایم در همه ابعاد مانند مناسبت‌های اقتصادی؛ روابط اجتماعی؛ انسانی، حقوقی، عاطفی و جنسی سالم بین فردی در داخل خانواده چگونه شکل می‌گیرد، نباید انتظار داشته باشیم این لایحه بازدارنده و تاثیرگذار باشد. زمانی‌که در چند دهه گذشته به نقطه هدف دستیابی روابط امن و سالم برای زوجین، به شکل قانونی و فرهنگسازی توجه‌ای نشده، چطور می‌خواهید بر مبنای این لایحه بگیر و ببند راه بیندازید و تفکر جامعه را تغییر دهید. به‌نظر من اگر این لایحه تاثیر گذار هم باشد، در آینده خشونت پنهان در جامعه شکل می‌گیرد.

 

انتشار :
پربازدیدترین اخبار
تبلیغات متنی