آموزش و پرورش بچهها را به سراغ تئاترکودک ببرد
احترام برومند با اشاره به هنرمنداني که در حوزه تئاتر کودک و نوجوان فعال هستند و ميتوان از آنها تجليل کرد درباره نقش رسانههايي مثل صداوسيما در معرفي و فرهنگسازي اين حوزه از تئاتر سخن گفت.احترام برومند هنرمند پيشکسوت حوزه تئاتر کودک و نوجوان که در دوره گذشته جشنواره بينالمللي تئاتر کودک و نوجوان از يک عمر فعاليت هنري وي در عرصه قصهگويي و اجرا براي بچهها تجليل شد، در گفتوگو با مهر درباره هنرمندان فعال حوزه تئاتر کودک و نوجوان که ميتوان از آنها تجليل کرد، گفت: در دوره دبيري مريم کاظمي از من بهعنوان کسي که در سالهاي قبل براي کودکان فعاليت داشتهام، تجليل شد. باقي سالها را هم دورادور پيگيري کردم که سعي شده از کساني که در حوزه تئاتر کودک و نوجوان کاري کردهاند، ياد شود. بهرام شاهمحمدلو و رضا بابک از کساني هستند که در حوزه هنرهاي نمايشي کودک و نوجوان بايد از از آنها ياد کرد و يا راضيه برومند کسي است که کمتر از او ياد شده است در حالي که در دهه 50 در تئاتر کودک بسيار فعال بود. سوسن مقصودلو، هنگامه مفيد و البته خيلي اسامي ديگر هم هستند که دوست دارم از آنها اسم ببرم. وي درباره جريانساز بودن جشنواره تئاتر کودک و نوجوان بيان کرد: معتقدم اگر همراهي همه ارگانها و نهادها باشد اين جشنواره ميتواند تاثيرگذاري خوبي داشته باشد و سال گذشته که مهمان جشنواره بودم توانستم شادماني را در شرکتکنندهها ببينم. ممکن است برخي از اين تاثيرات هم در وهله اول ديده نشود مثلا برخي اتفاقات بازدهي فرهنگي دارند و گاهي گروههايي کشف ميشوند که بعدها جهاني خواهند شد. يادم است داود رشيدي و علي نصيريان در زماني که فعاليت تئاتري داشتند کارشان اين بود که به شهرستانها ميرفتند و هنرمندان را شناسايي ميکردند، حتي به ياد دارم در بوشهر با گروهي همراه شدند که بعدها آنها را جهاني کردند.برومند يادآور شد: معتقدم اين جشنواره ميتواند کساني را که در شهرستانها کار کردهاند و فقط در شهر و استان خودشان شهره هستند اما در شهرهاي ديگر کسي آنها را نميشناسد به جامعه هنري معرفي کند؛ کساني که با امکانات محدود شهر خود رويدادهاي مختلف برگزاري کرده و کلاسهاي بازيگري دارند. اين خيلي خوب است که از شهرهاي مختلف در همدان نمايش اجرا ميشود و حداقل سالي يکبار گروهها جمع ميشوند و جوانان و شرکتکنندهها از تبادل فرهنگها بهره ميگيرند.
جشنواره بايد امکانات در اختيارش باشد
وي درباره متمرکز بودن جشنواره در شهر همدان بيان کرد: متاسفانه شهرستانها نوعي تماميت خواهي دارند ولي از طرف ديگر جشنواره بايد يک هسته مرکزي در يک شهر داشته باشد، امکانات در اختيارش باشد و هر سال به اين امکانات اضافه کنند نه اينکه محدوديت به وجود بيايد بهطور مثال جشنواره تئاتر «آوينيون» در فرانسه يکي از رويدادهاي مشهور در جهان است که هميشه در شهر اوينيون برگزار ميشود و به اين اسم معروف است پس جشنواره تئاتر همدان هم بايد در همدان باشد و با همين اسم جا بيفتد ولي بايد امکانات در اختيارش قرار بگيرد و از کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان تا نيروي انتظامي و استانداري همکاري اساسي با جشنواره داشته باشند. حتي ديگر ارگانها و نهادها نيز بايد به کمک جشنواره تئاتر کودک و نوجوان بيايند و آن را از خود بدانند.
برگزارکنندگان جشنواره درجا نزنند
وي درباره نقش رسانههايي مثل راديو و تلويزيون در حمايت از جشنواره و تئاتر کودک و نوجوان گفت: تلويزيون اينقدر هميشه خودش را از اين نوع رويدادهاي فرهنگي و هنري کنار کشيده است که من فراموش کردم از اهميت حضورش بگويم. حضور راديو در سالهاي اخير بيشتر بوده است و به پوشش رويدادها کمک کرده است و يا تلويزيون هم همکاريهايي با وزارت ارشاد در پوشش برخي از رويدادهاي هنري داشته است اما بايد دانست همه اين رسانهها به مردم ايران تعلق دارند و همراهي با جشنوارههايي از جنس تئاتر کودک و نوجوان هم براي مردم است. تلويزيون بايد در تمام طول جشنواره حضور داشته باشد تا براي برنامههاي کودک گزارش تهيه کند چون اين اتفاق قابليت اين را دارد که در تربيت، آموزش و توجه دادن بچهها به مسائل فرهنگي موثر باشد. رسانهها در همه جاي دنيا ميتوانند اين رويدادهاي فرهنگي را ارتقا دهند اما فضاي مجازي و رسانههاي ما بيشتر دنبال مسائل عامهپسند هستند. کمترين کاري که تلويزيون ميتواند در زمينه تئاتر کودک و نوجوان انجام دهد تبليغات است بهعنوان نمونه در فرهنگسراها نمايشهاي بسياري براي کودکان اجرا ميشود اما تلويزيون حاضر نيست اين اجراها را تبليغ کند.اين هنرمند در پايان صحبتهايش درباره ديده نشدن تئاتر کودک و نوجوان و نرسيدن به جايگاه واقعي اش يادآور شد: يک نکته وجود دارد که اولا برگزارکنندگان رويدادي مثل جشنواره کودک و نوجوان بايد به روز باشند و نوآوري داشته باشند. بله طبيعي است که اين جشنواره بايد در جايگاه حرفهاي خود ديده شود اما برگزارکنندگان و متوليان سياستگذاري جشنواره هم بايد خودشان آدمهاي به روزي باشند و درجا نزنند. بايد با تئاتر کودک دنيا آشنا باشيم و فکر کنيم چقدر تئاتر در تفريحات ماهانه و هفتگي بچهها قرار دارد و يا ما به آنها اهميت ميدهيم يا خير. سهم بچهها از هنرهاي نمايشي در تلويزيون و سينما بيشتر از تئاتر است درحالي که در تئاتر بيشتر به آنها توجه ميشود. پدر و مادرها وقتي فيلمي به سينما ميآيد هيچ گاه سوال نميپرسند براي بچهها خوب است يا نه و نوجوانان ما عادت کردهاند به فيلمهاي بزرگسال که خيلي وقتها بدآموزي دارد، اگرچه آنها را ميخنداند و سرگرم ميکند اما فرهنگسازي ندارد. آموزش و پرورش اينجا نقش مهمي دارد که بايد دخيل شود و بچهها را به سراغ تئاتر کودک ببرد.
