بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون عنوان کرد: درباره جريانسازي جشنواره بايد ديد متوليان جشنواره تا چه حد انتظاراتشان از اهداف و رويکردها برآورده شده است. من بهعنوان هنرمند معتقدم در برخي دوره ها جشنواره افت داشته است.ناصر آويژه، هنرمند و بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون درباره جشنواره تئاتر کودک و نوجوان که اين روزها در همدان در حال برگزاري است، در گفتوگو با فارس عنوان کرد: هر جشنوارهاي تاثيرات خود را دارد و به همان ميزان جريانساز است، ولي بايد ديد متوليان جشنواره تا چه حد انتظارشان از اهداف و رويکردهاي موردنظر برآورده شده است.وي در ادامه افزود: من بهعنوان هنرمند تعاملي با گروهها در دورههاي مختلف داشتهام و برخي از کارها براي خود من مفيد بوده است در برخي دورهها هم بهنظرم جشنواره افت کرده است.وي ادامه داد: البته گفته ميشود جشنوارههاي ايراني ديمي است در يک فصل محصول خوب است و گاهي خوب نيست. با اين حال فکر ميکنم بهطور کلي برگزاري جشنواره براي خود همدان به لحاظ اجتماعي و فرهنگي خوب بوده است. اين کارگردان تئاتر درباره مکان جشنواره که هر سال در همدان برگزار ميشود، اظهارکرد: من اعتقاد دارم جشنوارههايي مثل کن و ونيز بايد به نام همان مکان رويدادي که در آن برگزار ميشوند، ثابت باشند ولي نبايد نگاه جشنواره همدان استاني باشد بلکه بايد نگاهش بينالمللي باشد، بيطرفي خود را رعايت کند و فقط بداند پايگاهش آنجاست. مثل جشنواره فيلم اصفهان که بهطور هميشگي در اصفهان است.اين بازيگر درباره امکانات سختافزاري و نرمافزاري براي گستردگي جشنواره عنوان کرد: جشنواره تئاتر کودک و نوجوان، سالن و تجهيزات نوري ميخواهد ولي کمتر به اين مسائل بها داده شده است. ما بايد هرسال بگوييم دريغ از پارسال چراکه در اين سالها شايد در حد يک پلاتو اضافه شده است و حتي بيشتر امکاناتي که در طول برگزاري جشنواره اضافه ميشود، عاريتي است.کارگردان نمايش چهار صندوق شادي با اشاره به کارگاه هاي آموزشي جشنواره يادآور شد: من سالهايي که در جشنواره حضور يافتم در کلاسهاي آموزشي هم شرکت کردهام درحاليکه خيليها ميگفتند نيازي به آموزش نميبينند. براي خود من گاهي مفيد هم بوده است اما متاسفانه گروهها شرکت نميکنند.وي اضافه کرد: برخي از اين کارگاهها و ورکشاپها به هنرمندان خارجي تعلق داشت که نکات مهمي را هم آموزش ميدادند خود من از ورکشاپ هنرمندان آلماني نکات و تکنيکهايي را فراگرفتم. البته اين کارگاهها لزوما آموزشي و سازمانيافته نبوده و برخي شخصي با آنها ارتباط برقرار ميکردند. درحاليکه بايد ورکشاپها بهصورت مستر باشد يعني براي همه برآيندي داشته باشد.اين کارگردان تئاتر درباره اجراهاي خارجي و اينکه در دعوت از آنها چه نکتهاي بايد مدنظر باشد، گفت: گاهي وضعيت مالي جشنواره خوب بوده و يک گروه بينالمللي حرفهاي دعوت شده است و گاهي برعکس. با اين حال در دعوت از گروههاي خارجي همه ابعاد مهم است، بهطور مثال ايده به تنهايي جذاب نيست، فرم و تکنيک براي انتقال ايده هم بسيار مهم است. آويژه در ادامه درباره غيررقابتي شدن جشنواره توضيح داد: برخي ميگويند جشنواره بايد غيررقابتي باشد ولي بايد جا بيفتد چون خيليها رقابت برايشان انگيزه کيفي ايجاد ميکند. بهطور مثال بايد کمک هزينه بدهند و کاري کنند که از لحاظ کيفي انتخابهاي بهتري صورت بگيرد. وي پيشنهاد داد که بهجاي غيررقابتي کردن مثلا ميتوان جشنواره را دوسالانه برگزار کرد اما بعد از دو سال زيرساختها را تقويت شود و يا سالن اضافه شود، همچنين کارهاي باکيفيت سفارش داده شود؛ کاري که يک تنفس و فضاي تازه براي تئاتر کودک باشد.اين مربي تئاتر در بخشي درباره اينکه جشنواره چگونه ميتواند در حوزه نمايشنامهنويسي موفق باشد، بيان کرد: امسال جشنواره مسابقه نمايشنامهنويسي برگزار کرد که از بين 57 اثر 7 متن انتخاب شدند. برخي نمايشنامهها فقط براي خواندن خوب هستند و در کار هيچ ندارند در کار بزرگسال هم اينطور است و براي همين است مبحث دراماتورژي پيش ميآيد.