سرگيجه بيشتر از اينکه يک بيماري باشد يک علامت است؛ درمان آن نيز در حيطه کاري متخصص گوش و حلق و بيني ومغز و اعصاب است. سرگيجه بهطور کلي دو حالت دارد:1- سرگيجه حقيقي 2- سرگيجه غيرحقيقي؛ در سرگيجه حقيقي به نوعي از چرخش شکايت ميشود يا گفته ميشود اتاق و محيط دور سر بيمار ميچرخد و يا اتاق و محيط ثابت بوده بيمار دور اتاق ميچرخد، ولي در سر گيجه غيرحقيقي از چرخش شکايت نميشود، بلکه علائمي مانند هلخوردن، سياهي چشم رفتن ويا خالي شدن زير پا بيان ميشود. ضمنا سرگيجه بسته به علت ايجاد آن به دو نوع محيطي ومرکزي تقسيم ميشود؛ سرگيجه محيطي برخلاف نوع مرکزي منشا مغزي نداشته و عمدتا مربوط به وستيبولر گوش است، اما سرگيجه محيطي با تغييروضعيت سر تشديد ميشود وبا ثابت شدن سر تسکين مييابد سرگيجه ممکن است با وزوز گوش ويا با تهوع و استفراغ همراه باشد. سرگيجه ممکن است بهعلت عفونتهاي گوش مياني(اوتيت مديا) ويا با جابهجايي مايع گوش داخلي و يا در عفونتهاي ويروسي حاد نورت وستيبولر ايجاد و چندين روز طول بکشد. سرگيجه مرکزي با تغيير وضعيت سر ارتباط چنداني ندارد و احتمالا با علائم ديگر مغزي همراه باشد. از ديگرعلل سرگيجه ميتوان از سندروم منير نام برد که با علائم سرگيجه وزوز گوش و درجاتي از کاهش شنوايي همراه است. سرگيجه وضعيتي حملهاي خوشخيم با حرکت ناگهاني سر در يک جهت خاص شخص دچار اين حالت شديد ميشود که ميتواند به علت تغييرات کريستالهاي گوش داخلي باشد. سرگيجه ميتواند ناشي از تومربافت عصبي(نورينوم اکوستيک) باشد و با احساس وزوز گوش و کاهش شنوايي يک طرفه باشد. سرگيجه ممکن است ناشي از کاهش جريان خون قاعده جمجمه باشد. سرگيجه ممکن است ازضربه سر و يا آسيب گردني باشد بيماران بايستي براي تشخيص علت به پزشکان فوق مراجعه کنند تا براساس معاينات باليني و اقدام پاراکلينيکي متعدد مانند MRI اديو متري تمپانو متري و بررسي عملکرد شيپور استاش به تشخيص رسيده وتوسط پزشک دارو ودرمان انجام ميشود. درمانهاي عمومي مانند ترکيبات آنتيهيستامينها مثل بتا سرک، سيناريزين تجويز ميشود.بيماران در طول درمان بايستي رژيم کم نمک و موادغذايي فاقد محرک مانند فلفل، بادمجان و ادويهجات استفاده نمايند.