نکاتی در مورد پوکیاستخوان
17 درصد بزرگسالان بالاي 30 سال دچار پوکياستخوان هستند. بر اساس پژوهشهاي داخلي بيش از 20 درصد خانمهاي بالاي پنجاه سال دچار پوکياستخوان هستند. حدود 10 درصد جمعيت ايران را سالمندان تشکيل ميدهند و با افزايش اميد به زندگي اين ميزان بيشتر خواهد شد و در نتيجه بر جمعيت مبتلا به پوکياستخوان افزوده خواهد شد. از هر 3زن بالاي 50 سال يک نفر و از هر پنج مرد بالاي 50سال يک نفر دچار شکستگي مرتبط پوکياستخوان ميشود و خسارات مادي، جسمي و روحي قابل توجهي ايجاد ميکند، اگرچه عامل ژنتيک و وراثت مهمترين عامل تعيينکننده تراکم استخوان بهشمار ميرود ولي تغذيه فعاليت فيزيکي و پرهيز از عادات غلط از مهمترين عوامل قابل اصلاح در ابتلا به پوکياستخوان بهشمار ميروند.پوکياستخوان يک بيماري خاموش است، چرا که تا وقتي که شکستگي در استخوان اتفاق نيفتاده باشد درد و شکايت جدي ايجاد نميکند و نميتوان به وجود آن پي برد، تشخيص اين بيماري مبتني بر انجام سنجش تراکم استخوان است و در افراد با عوامل خطر و در سنين خاص بايد انجام شود.پنج قدم براي داشتن استخوان سالم و پيشگيري از شکستگي در آينده شامل: انجام ورزش منظم و ورزشهاي تحملکننده وزن، تقويت عضلات و تمرينات تعادلي است، قدم دوم تغذيه مناسب شامل مصرف غذاهاي غني از کلسيم و ويتامين D(مانند لبنيات) و پروتئين مانند ماهي و تخممرغ و حبوبات و همانطور ميوه و سبزيجات تازه است و قدم سوم پرهيز از عادتهاي غلط در زندگي از جمله تلاش براي داشتن وزن مناسب، اجتناب از کشيدن سيگار و همانطور مصرف بيرويه قهوه و نوشيدنيهاي گازدار است. قدم چهارم پيگيري اينکه آيا نشانهاي از خطر جهت ابتلا به پوکياستخوان وجود دارد يا نه؟ مثلا سابقه شکستگي استخوان بر اثر صدمات و يا زمين خوردن ملايم، يائسگي زودرس(زير 45 سال)، شکستگي لگن در خانواده، بيماريهايي چون ديابت و روماتوييد آرتريت و برخي از بيماريهاي گوارشي، مصرف داروهاي کورتوني و ضدتشنج و داروهاي بيماريهاي تيروئيد، کوتاهي قد بيش از 4سانتيمتر و لاغري مفرط از مهمترين نشانههاي خطر ابتلا به پوکياستخوان هستند.
