لزوم تاسيس مدارس ويژه کودکان اوتيسم
مديرعامل انجمن اوتيسم تاکيد کرد
لزوم تاسيس مدارس ويژه کودکان اوتيسم
مديرعامل انجمن اوتيسم ايران ضمن اشاره به چالشهاي کودکان اوتيسم در مدارس عادي و لزوم توانمندسازي معلمان براي چگونگي برخورد با اين کودکان، بر ضرورت تاسيس مدارس ويژه براي آنها تاکيد کرد. ايسنا نوشت؛ سعيده صالح غفاري، مديرعامل انجمن اوتيسم ايران با اشاره به تفاوتهاي کودکان داراي اوتيسم با ساير کودکان در حوزه مسائل آموزشي، گفت: تدريس به دانشآموزان داراي اوتيسم، از ظرافتها و پيچيدگيهاي خاصي برخورداراست و ضمن تلاش و حوصله فراوان، نيازمند ذهني خلاق و چشماني تيزبين است تا راه پيشرفت و برقراري ارتباط براي بروز استعدادهاي اين کودکان فراهم شود. وي افزود: اوتيسم يک طيف خفيف تا شديد است که اين افراد براساس طيفشان، نيازمند حمايت در سطوح مختلف هستند. تعدادي از اين بچهها در سطوح خفيف و برخي در سطوح متوسط، در قالب طرح تلفيقي به سمت مدارس دولتي هدايت ميشوند و در کنار دانشآموزان عادي تحصيل ميکنند که اين موضوع باعث ميشود بتوانند آمادگي لازم را براي ورود به جامعه کسب کنند. البته در اين ميان توانمندسازي معلمان مدارس عادي در نحوه برخورد، رفتار و آموزش با اين دانشآموزان بسيار مهم و حياتي است، چراکه برخورد نامناسب ميتواند سبب دلسردشدن اين دانشآموزان از مدارس شود.
لزوم آموزش و فرهنگسازي
مديرعامل انجمن اوتيسم ايران با اشاره به اينکه اگر دانشآموزي داراي اختلال و ويژگي خاصي باشد که امکان حضورش در مدارس عادي فراهم نباشد، به سمت مدارس استثنائي ارجاع ميشود، اظهار کرد: البته گاهي نيز به دليل ناآگاهي نسبت به اين بيماري، والدين ساير همکلاسيهاي اين کودکان نسبت به حضور آنها در مدرسه شکايت کرده و از مدير مدرسه ميخواهند دانشآموز داراي اختلال اوتيسم را از مدرسه عادي بيرون کند که اين موضوع نيازمند آموزش و فرهنگسازي مناسب است. وي افزود: دغدغه ديگر نوع سنجش پزشکي دانشآموزان در بدو ورود به مدارس است. در اين زمينه نيز بايد آموزشهاي لازم به افراد داده شود. گاهي پيش ميآيد که کودک داراي اختلال اوتيسم از توانايي مناسبي برخوردار است، اما دچار استرس شده و به کلي تمامي آموزشهايي که فراگرفته را از ياد ميبرد؛ به همين دليل سنجش پزشکي اين دانشآموزان بايد با سايرين متفاوت باشد. صالحغفاري ادامه داد: اين استرس به دليل حضور در محيط جديد براي اين کودکان به وجود ميآيد. البته اين استرس تنها به سنجش پزشکي منتهي نشده و ممکن است در ماههاي ابتدايي سال تحصيلي نيز گريبانگير اين کودکان باشد. وي با اشاره به نقش آسيبزننده استرس در کودکان طيف اوتيسم، اظهار کرد: گاهي حتي بهخاطر وجود استرس، پايهايترين موضوعات مانند کنترل ادرار را فراموش ميکنند و همين امر آنها را از دستيابي به برخي موقعيتها بازميدارد.
49مرکز آموزش اوتيسم در کشور
غفاري در ادامه بر لزوم تاسيس مدارس ويژه براي کودکان داراي اوتيسم تاکيد و تصريح کرد: در حال حاضر 49 مرکز آموزش اوتيسم در کل کشور وجود دارد که 30 مرکز آن دولتي هستند. از اين تعداد هفتمدرسه پسرانه و يک مدرسه دخترانه در استان تهران مشغول به فعاليت هستند و تعدادي از استانها نيز به کلي از داشتن چنين مدارسي محروم هستند. وي تصريح کرد: نکته قابلتوجه اما عدم مناسبسازي فضاي آموزشي براي کودکان طيف اوتيسم است.
مشکلات مناسبسازي محتواي آموزشي
مديرعامل انجمن اوتيسم در خصوص مشکلات مناسبسازي محتواي آموزشي براي کودکان طيف اوتيسم از سايرين گفت: تعدادي از آنها کتابهاي عادي ميخوانند و تعدادي ديگر کتابهاي دانشآموزان استثنائي را مطالعه ميکنند؛ يکي از خلأهاي آموزشي در اين مدارس هم همين موضوع است که کتابهاي درسي با سرفصلهاي مخصوص اوتيسم تدوين نشده و تنها يک کتاب مهارتآموزي ويژه پايه اول تا ششم براي اين دانشآموزان تدارک ديده شده است. وي با اشاره به درخواست ملاقات از وزير آموزشوپرورش براي رسيدگي به اين مشکلات، گفت: از ابتداي تاسيس انجمن بهدنبال حذف اين موانع هستيم. حتي از آموزشوپرورش استثنائي درخواست کرديم طي تفاهمنامهاي بتوانيم آموزشهاي خانوادهمحور را در مدارس دنبال کنيم، چراکه بخشي از آموزشها متوجه اطرافيان شخص داراي اختلال اوتيسم است. همواره به لحاظ کلامي از اين دست پيشنهادات ما استقبال ميشود، اما در عمل محدوديتهايي وجود دارد که مانع همکاري ما ميشود.
برخي مشکلات دانشآموزان اوتيسمي
در ادامه فاطمه رستمي، مادر يکي از کودکان طيف اوتيسم و از اعضاي روابط عمومي انجمن اوتيسم ايران که با مادران دانشآموزان اوتيسمي در ارتباط است درباره مشکلات دانشآموزان اوتيسمي ميگويد: مشکل اصلي ما عدم آگاهي برخي مديران و مسئولان مدرسه نسبت به اوتيسم است. طي نامهنگاريهايي که با آموزشوپرورش و مديران برخي مدارس در گذشته داشتيم، يکي از درخواستهاي ما برگزاري کارگاههاي آموزشي توسط انجمن اوتيسم در مدارس براي مسئولان و حتي مادران ساير دانشآموزان است تا منجر به افزايش آگاهي آنها نسبت به بيماري باشد که متاسفانه اين درخواست همچنان مغفول مانده است. گاها برخي مادران ميگويند معلم فرزندشان با بيان اينکه درسخواندن به درد اين کودکان نميخورد، حتي آنها را از فرستادن کودک به مدرسه دلسرد کرده است. وي افزود: مدتي از بازگشايي مدارس نميگذرد اما در همين مدت از سراسر کشور گزارشاتي درخصوص نحوه برخورد ناشايست برخي مديران مدارس با دانشآموزان مبتلا به اوتيسم داشتهايم که از عدم آگاهي آنها سرچشمه ميگيرد. در مدرسهاي استثنائي در شهرستان پاکدشت استان تهران، مدير مدرسه اقدام به تنبيه بدني دانشآموز کرده که با پيگيري والدين از آموزشوپرورش منطقه، اقدام مدير مورد بررسي قرار گرفته و از خانواده کودک عذرخواهي کرده است. يا در مدرسهاي ديگر جمعي از مادران ساير دانشآموزان از مدير مدرسه درخواست کردهاند که دانشآموزان داراي اوتيسم را به مدرسه راه ندهند. وي با اشاره به اينکه برخي از کودکان طيف اوتيسم کلاساولي ميتوانند در سنجش سلامت دانشآموزي نمره قابل قبول براي حضور در مدارس عادي را کسب کنند، گفت: اين بچهها از افراد طيف بالاي اوتيسم محسوب ميشوند که ميتوانند در مدارس عادي هم درس بخوانند اما نياز است تا معلم اندکي بيش از سايرين به آنها توجه کند که متاسفانه گاها اين اتفاق نميافتد و کودک گوشهگير و منزوي ميشود. رستمي تاسيس مدارس مخصوص کودکان اوتيسم را امري ضروري دانست و گفت: در استان تهران پنج مدرسه پسرانه و يک مدرسه دخترانه مخصوص افراد طيف اوتيسم وجود دارد. در برخي از مراکز استاني نيز چنين مدارسي وجود دارد، اما غالبا دانشآموزان اوتيسمي بايد به مدارس استثنائي بروند که فضاي آن مناسب آنها نيست. وي با اشاره به کمبود مدارس اوتيسم در کشور به مشکلات مربوط به سرويس مدارس پرداخت و ادامه داد: با توجه به تعداد کم مدارس اوتيسم، گاهي کودکان بايد از نقاط بسيار دور به مدرسه بيايند و دغدغه سرويس و هزينههاي آن همواره از مشکلات خانوادههاست که بايد به آن رسيدگي شود. وي همچنين نسبت به عدم مناسبسازي محتواي آموزشي براي کودکان داراي اختلال اوتيسم اشاره و اظهار کرد: محتواي کتب درسي بايد با توجه به نوع اختلال اين کودکان برايشان بازنگري شود. حتي ممکن است کودکان طيف بالاي اوتيسم براي پاسکردن دروس تحت فشار رواني قرار بگيرند و نسبت به مدرسه دلزده شوند. در عين حال اين بچهها نياز به آموزش متفاوت بهجاي آموزش کلاسيک دارند تا به شکوفايي استعدادشان کمک کند. دغدغه اصلي خانوادههاي طيف اوتيسم، حرفهآموزي اين کودکان است.
