آرمان ملي: اصولگرايان اين روزها داعيهدار شفافيت شدهاند و با حملات لفظي تند و تيز، نهادهاي انتخابي و به خصوص مجلس را به سبب «عدم تصويب دو فوريت طرح شفافيت آراي نمايندگان» مورد حمله قرار ميدهند. يک روز نمايندگان را «رانتخوار» مينامند و ميگويند نمايندگان مجلس شورا براي «منافع اقوامشان» رأي ميدهند و روز ديگر با «نامرد» خواندن نمايندگان مجلس خواستار آن ميشوند که «نمايندگاني که نامرد نيستند» خودشان رسما آرايي را که ميدهند اعلام کنند. مدعي هستند اصلاحطلبان با شفافيت آرا مخالفند و تلاش دارند طوري وانمود کنند که گويي درخصوص اصل طرح شفافيت آرا رأيگيري انجام شده و اعضاي فراکسيون اميد رأي مخالف به طرح دادهاند. در همين راستا هفته گذشته عليرضا پناهيان، روحاني اصولگرا گفت که «مردهايي که در مجلس هستند و نامرد نيستند، تا وقتي رأيها شفاف نشده، در هر رأيگيري رأي خودشان را صريحاً اعلام کنند و الا دارند از اين فرصتِ پنهانکاري سياسيون سوءاستفاده ميکنند». سخنان او با واکنش تند نمايندگان مجلس همراه شد و هريک به تناسب پاسخي به اين روحاني دادند.
تريبون نماز جمعه وحدت آفرين است
با اين وجود تريبون نماز جمعه روز گذشته در تهران در اختيار عليرضا پناهيان قرار گرفت و او مجددا ادعاهاي خود را در رابطه با نمايندگان مجلس تکرار کرد. پناهيان بايد بداند تريبون نماز جمعه تريبون وحدت است و بايد از آن در مسير رفع اختلافات و افزايش اعتماد جامعه به مسئولان بهره برد . شايسته نيست فردي با لباس روحانيت از پشت تريبون نمازجمعه ادعاهايي را عليه هملباس ديگر خود مطرح کند که کمترين نتيجه آن گسترش بياعتمادي در جامعه است. اگر پناهيان نقدي به رئيسجمهور دارد محل طرح آن از تريبون نماز جمعه نيست که سبب شکاف و اختلاف شود بلکه بايد اين نقدها را از مسير ديگر به گوش رئيس جمهور برساند. به طور حتم با نفي ديگران نميتوان خود را اثبات کرد. او ضمن متهم کردن اصلاحطلبان به «ديکتاتوري رسانهاي» گفت: «من تقاضا ميکنم انديشمندان بررسي کنند ديکتاتوري رسانهاي شومتر است يا ديکتاتوري انواع ديکتاتورها مثل رضاخان قلدر و آلسعود شوم. دوقطبيسازي موجب ديکتاتوري رواني ميشود. خدا لعنت کند کساني را که به دو قطبيسازي دامن ميزنند و همه را متهم و منتسب به يک جناح ميدانند. اين لعنتيها اجازه نميدهند جامعه به پيش برود. صهيونيستها اين دوقطبي را در اکثر کشورها ايجاد کردند. البته در کشور ما موفق نشدند، اما هميشه دعوا را راه مياندازند. در اين دوقطبيسازي برخي بدون شايستگي رشد ميکنند و برخي با تبعيت از بيبيسي خبيث به دنبال اين مساله هستند». وي با بيان اين که انتخابات مجلس از نظر رسانه ملي خيلي مهم نيست اما برخي ميخواهند از آن سوء استفاده کنند، تصريح کرد: «اگر همت بر تخريب کانديداهاي ديگر باشد بر معناي دوقطبيسازي خيلي بد است و اگر انتخابات اين شکلي باشد نتيجه سالمي نخواهد داشت و مثل دموکراسي غربي ميشود که به هرکه راي دهند صهيونيستها روي کار هستند». پناهيان در پايان با کنايه خطاب به رئيسجمهور اظهار کرد: «رئيسجمهور محترم اطرافيان خود را نهي از منکر کنند چون اينها آرامش را در جامعه از بين ميبرد. از شوراي نگهبان تقاضا ميکنم در انتخابات از مر حق کوتاه نيايد و بتواند وسط انتخابات بدون اينکه تنشي در زمين بازي ايجاد شود بگويد شما دروغ گفتيد که ميخواهند پيادهروها را ديوار بکشند».
شفافيت يک سويه معنا ندارد
جريان اصولگرا که مجالس پيشين را به لطف عدم تاييد صلاحيت اصلاحطلبان در اختيار داشت، در سال آخر مجلس دهم و در آستانه انتخابات به فکر شفافيت افتاده است. ميتوان گفت يکي از دلايلي که نمايندگان را در رأي دادن به دو فوريت طرح شفافيت آرا مردد کرد، بحث احتمال سوءاستفاده از آراي نمايندگان در بررسي صلاحيتها بود. با اين وجود اما نمايندگان اصلاحطلب نيز مخالف شفافيت آرا نيستند. محمود صادقي، عضو فراکسيون اميد مجلس شوراي اسلامي به «برنا» ميگويد: «من به شدت با شفافيت آراي نمايندگان موافقم و آن را ضروري ميدانم». وي افزود: «مجلس يک نهاد انتخابي است، اگر ما از شفاف شدن آرايمان پرهيز کنيم و گريز داشته باشيم، چگونه ميتوانيم از نهادهاي غيرانتخابي انتظار شفافيت داشته باشيم؟ بنابراين شفافيت آراي نمايندگان از همه جهات لازم است». صادقي همچنين تأکيد کرد: «نکتهاي که وجود دارد اين است که مطالبه شفافيت از جانب مردم و افکار عمومي را امر مناسبي ميدانم اما نحوه بيان مطالبه با اين لحن توهينآميز جاي انتقاد دارد؛ به خصوص از طرف کسي که منبر ميرود، روحاني است و کسوتي را به تن دارد که بايد مروج اخلاق باشد. اکثر نمايندگان هم به نحوه بيان ايشان انتقاد کردند.» نکته قابل توجه آن است که اين درخواست شفافيت تنها در خصوص نمايندگان مجلس و بعضا دولت مطرح ميشود، اما هيچ درخواستي در خصوص شفافيت مذاکرات شوراي نگهبان، مجلس خبرگان يا مجمع تشخيص مصلحت نظام وجود ندارد. سخنگوي شوراي نگهبان در برابر درخواست شفافيت از عدم الزام قانون براي شفافيت ميگويد. مشروح مذاکرات مجلس خبرگان و مجمع تشخيص هم به رغم مصوبات مهم و اثرگذار در سرنوشت کشور در دسترس نيست، اما اصولگرايان تنها شفافيت مجلس را خواستارند. اين موضوع در سخنان جعفرزاده ايمنآبادي نيز مشهود بود و او اظهار کرد: «بنده با شفافيت آرا مخالف نيستم، ولي ميخواهم بگويم با يک بام دو هوا و 10هوا نميشود مدعي شفافيت بود، سخنران توهين کننده به خانه ملت توضيح دهد که چرا اعتراض به عدم شفافيت ساير مجامع و مجالس ندارد؟ آيا در اين که راي مجامعي چون مجمع تشخيص مصلحت نظام، خبرگان، شوراي نگهبان و شوراي عالي انقلاب فرهنگي شفاف نيست، مشکلي وجود ندارد؟» از سوي ديگر نياز است مدعيان شفافيت خود شفافترين عملکرد را داشته باشند، براي نمونه آقاي پناهيان به عنوان يکي از مدعيان اصلي بايد به مردم توضيح دهد چرا دستکم در هيأت مديره 5 مؤسسه عضو است و فعاليتش در اين مؤسسات چيست و چه درآمدي دارد.