ادامه از صفحه 7/ تا بتواند زمينههاي حل و فصل مسائل اقتصادي و فشارهاي ناشي از تحريمهاي کمرشکن آمريکا را تا حدوي کاهش دهد. اين سفرها از اين جهت هم ميتواند از اهميت جدي برخوردار باشد. از طرف ديگر به هر تقدير اروپا ميتواند تونلکاهش تنش ميان ايران و آمريکا باشد. به عبارتي اگرچه ايران گفته است که ما مذاکره نميکنيم، جنگ هم نخواهد شد و ميانجي هم نميپذيريم، اما دستگاه ديپلماسي مذاکرات خود را براي ايجاد فضاي مناسب تنفس منطقهاي و بينالمللي بايد به انجام برساند. کارکرد دستگاه ديپلماسي آن است که بتواند محيط تنفسي حرکت ملي يک کشور را در بعد ملي و بينالمللي تسهيل و تسريع نمايد. فلذا دستگاه ديپلماسي ايران بايد کارکرد خاص خود را انجام دهد، رئيس اين دستگاه ديپلماسي محمد جواد ظريف است و سفرهاي او ميتواند تا حدود زيادي زمينه ساز گسترش يک فضاي تنفسي باشد. آنچه که بسيار اهميت دارد جايگاه دولت و نهادي به نام وزارت خارجه در سياست خارجي است که آن را بايد در داخل ايران پي جست. تمام سازوکارهاي حکومتي، سازمانها و نهادهاي رسمي و غير رسمي بايد جايگاه وزارت امور خارجه را به رسميت بشناسند و همگي در چارچوب دستگاه ديپلماسي به يک سخن واحدي برسند. اکنون سفر ظريف نه تنها براي وي و دستگاه ديپلماسي که تستي براي سازمانها ، نهادها و ارکان دولتي و فرادولتي موجود در نظام جمهوري اسلامي در حمايت از وزارت امور خارجه است. به هر تقدير آنچه که در اتمسفر سياسي جهان ديده ميشود آن است که ديگر بسياري از کنشگران، کنشورزان و کنشوران نظام بينالملل؛ دولت در نظام جمهوري اسلامي و وزارت امور خارجه به عنوان دستگاه سياست خارجي در ايران را به رسميت نميشناسند و تا حدود زيادي به اين نتيجه رسيدهاند که تنها بايد با بافتار اصلي قدرت در اين ساختار يعني نهادهاي فرادولتي در زمينههاي حوزه همکاريهاي منطقهاي و بينالمللي وارد عمل شوند. سفر ظريف نه تنها نوعي تست ايالات متحده آمريکا ، تست اتحاديه اروپا و کشورهاي اروپايي در برخورد با وزارت امور خارجه بلکه آزمايشي سهمگين براي ساختار قدرت در ايران در حمايت از وزارت امور خارجه و نهادينه کردن اين امر است که در ساختار قدرت در ايران نماينده و سخنگوي اصلي دستگاه سياست خارجي وزارت امور خارجه است. سفر ظريف به چند کشور اروپايي در وضعيت کنوني بيش از هر موضوعي به اين نکات باز ميگردد.