پرهیز از موازی‌کاری در اقتصاد

اخيرا معاون امور صنايع وزير صمت از برگزاري سلسله‌ نشست‌هايي تحت عنوان اتاق فکر توليد خبر داده‌اند که ظاهرا قرار است از تجربيات صاحب نظران عرصه صنعت و اقتصاد بهره گرفته شود. در اين باره بايد بگويم که اگر تا به امروز اتاق فکري در اين خصوص تشکيل نشده، جاي تعجب دارد و اين پرسش مطرح مي‌شود که تاکنون چگونه فعاليت‌ها انجام ‌شده است؟ در مجموع، اينکه اتاق فکر از چه گروه‌هايي تشکيل مي‌شود يا چگونه فعاليت مي‌کند، و اينکه آيا پيشنهادات آن عملياتي مي‌شود، موضوعات مهمي هستند که بايد مورد بررسي قرار گيرند. امروز شوراي گفت‌وگوي دولت و بخش خصوصي در تهران و ساير استان‌ها برگزار مي‌شود و در واقع نوعي اتاق فکر محسوب مي‌شود. اتاق فکري که تمام دست‌اندرکاران يک رشته را در برنگيرد، فعاليت مطلوبي نخواهد داشت. من فکر مي‌کنم اينگونه اقدامات به قدري تکراري شده که ديگر خسته‌کننده شده است و توليدکنندگان هم به آن توجهي نشان نمي‌دهند. اگر قرار باشد فکري به حال توليد شود که از اين شرايط بحراني بيرون آيد، امروز شوراي گفت‌وگوي دولت و بخش خصوصي فعاليت مي‌کند. سوال اينجاست که اصلا مگر مي‌توان بدون فکر و برنامه، عمل کرد؟ من فکر مي‌کنم هدف از تشکيل اين اتاق فکر اين است که اگر مشکلي در حوزه توليد پيش آيد، به صورت ضرب‌الاجلي حل شود که به اعتقاد من اين هدف را هم در شوراي مذکور مي‌توان دنبال کرد. برخي بر اين باورند که از آنجايي که خواسته‌هاي واحدهاي صنعتي متفاوت است، اين اتاق فکر مي‌تواند کمک‌کننده باشد تا در نهايت آراي واحد را به گوش تصميم‌گيران برساند، اما ما تعداد زيادي کميسيون و شورا داريم که همين فعاليت را انجام مي‌دهند. افزون بر اين، اين پرسش اساسي مطرح مي‌شود که آيا کميسيون‌ها يا انجمن‌هاي فعلي کارکرد مطلوبي نداشته‌اند که باز به فکر تشکيل اتاق فکر افتاده‌اند؟ اتاق‌هاي بازرگاني، تشکل‌ها، اصناف، کميسيون‌ها و ... در حال کار هستند و آراي مختلف را جمع‌‌‌آوري مي‌کنند. اين تصميم سوال‌برانگيز است و موازي‌کاري محسوب مي‌شود. من فکر مي‌کنم با تشکيل اين اتاق فکر براي توليد، تنها صحبت‌ها تکرار مي‌شوند. اينکه گفته شده قرار است در اين اتاق فکر، چالش‌ها و راهکارها بررسي شود، چهل سال است که در مورد اينها صحبت مي‌شود. الان هم وضع اقتصاد ما بحراني است و توليدکنندگان ما همواره داراي مشکلات عديده‌اي بوده و هستند. تنها کافي است ما به رتبه ايران در شاخص بهبود فضاي کسب و کار رجوع کنيم. متاسفانه ما رتبه مناسبي در اين زمينه نداريم. عده‌اي به دنبال ارتقاي رتبه ما در اين زمينه بودند اما کاري پيش نبردند. مشکلات مشخص است و بارها گفته شده، ولي راه‌حل‌ها اجرا نشده است. فعالان بخش خصوصي بارها خواسته‌هايشان را در محل اتاق بازرگاني مطرح کرده‌اند و صحبت‌هايشان را با صداي بلند گفته‌اند. نمايندگان اين بخش فهرست بلندبالايي از خواسته‌ها، دغدغه‌ها و راهکارها را به دولتمردان ارائه کرده‌اند. فقط بخش توليد هم مشکل ندارد و همه بخش‌ها گرفتار مشکلات هستند. متاسفانه نه اراده‌اي براي اجراي تصميمات و راهکاها وجود دارد و نه بودجه‌اي اختصاص پيدا مي‌کند. من بر اين باورم که بايد يک اتاق فکري تشکيل شود که در آن موشکافي شود که چرا اتاق‌هاي‌ فکر به نتيجه دلخواه نمي‌رسند؟