مواجهه با چالشهای پیشرو
در سفر اخير وزير خارجه کشورمان به نيويورک دولت آمريکا براي وزير خارجه کشورمان محدوديتهايي را ايجاد کرد و همانطور که انتظار ميرفت خزانهداري آمريکا در اقدامي خصمانه و غيرقانوني دکتر ظريف را در ليست تحريمها قرار داد. در اين راستا معاونان آقاي ظريف و تيم ايشان نقش بسزايي در خنثيکردن اقدام تحريمي آمريکا دارند. تمهيداتي چون افزايش ملاقاتها و برقراري تماسهاي ديپلماتيک و همچنين مقالات دکتر ظريف در رسانههاي مختلف کمک ميکند تا از ظرفيتهاي وزير خارجه کشورمان کاسته نشود. در همين راستا روزنامهها و رسانههاي مختلف در دنيا هم براي مصاحبه با دکتر ظريف ممکن است هشدارهاي لازم را دريافت کرده باشند که اين مساله بهنوبه خود بر روي ديپلماسي عمومي وزير خارجه کشورمان تاثير خواهد گذاشت. مشابه اين موضوع را در زمينه مسائل مالي و اقتصادي شاهد هستيم. اگرچه آمريکاييها درصدد معاملات تجاري با ايران نيستند ولي شرکتهاي ديگر از جانب آمريکا هشدارهايي را براي منع مراودات تجاري با ايران دريافت ميکنند. نکتهاي که مهم است عدم استقبال جهاني از اين اقدام است و اکثريت کشورهاي قريب به اتفاق اين عمل را تقبيح کردند و اعلام کردند که همچنان با وزير خارجه ايران در ارتباط خواهند بود. اين اتفاق زماني رخ ميدهد که آمريکا از يک طرف عنوان ميکند که ظريف در ساختار سياسي ايران جايگاهي ندارد و از طرف ديگر او را در ليست تحريمها قرار ميدهد. اين در حالي است که واشنگتن بارها از تهران درخواست مذاکره داشته و اعلام کرده که بدون هيچ پيششرطي حاضر به گفتوگو است که با مخالفت ايران روبهرو ميشود. در اين بين تکليف اروپاييها نيز مشخص است و محدوديتهايشان بهخوبي آشکار است و به ايران توصيه ميکنند تا با آمريکا وارد مذاکره شود. ايران بهخوبي از الزامات و پيششرطهاي مذاکره با حفظ قدرت و اقتدار خود آگاه است و هميشه بر همين راستا عمل کرده و به پيش رفته است تا بتواند به اهداف خود دست يابد. کشور ما داراي منطق بسيار قوي در مذاکراتي چون برجام است. بايد در نظر داشت که ايران در اوج قدرت جهاني قرار دارد و همانطور که ميدانيم آژانس انرژي اتمي بارها پايبندي ايران به توافق هستهاي را تائيد کرده است. بحثي که در اين روزها زياد شنيده ميشود عدم ورود آمريکا به يک درگيري جديد است چراکه گفته ميشود در اين صورت ترامپ انتخابات 2020 را خواهد باخت. با طرح اين موضوع نميتوان احتمالات ديگر را ناديده گرفت. با تداوم اوضاع کنوني نگرانيها از بابت افزايش تنشها بيشتر خواهد شد و بيم آن ميرود که دوباره آن اجماع بينالمللي عليه ايران به وجود آيد. در اين راستا ايران بايد مانع شکلگيري اين اجماع شود، چراکه کشور را در مرحله خطيري قرار خواهد داد. تصميمگيري مناسب در شرايط خطير به ما توان مضاعفي در مواجهه با چالشهاي پيشرو را ميدهد.
