محسن جلیلوند، تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت: سفرهای دیپلماتیک عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان یا بدر البوسعیدی وزیر خارجه عمان که طی روزهای اخیر به تهران انجام شده است برای اولینبار نبوده و بارها شاهد این سفرها، مذاکرات و ملاقاتها بین مقامات ایران با سایر کشورها بودهایم و نه تنها این سفرها بلکه امضای قرار داد یا تفاهم نیز هیچ کدام در سطح تحلیل استراتژیک جایگاهی ندارد.
شاید بتوان از منظر تاکتیکی یا ژرونالیستی اظهارات یا تحلیلهایی در این خصوص انجام داد ولی عملاً در تحلیل استراتژیک جایگاهی ندارد و نمیتوان این سفرها را به تغییر نگاه آمریکاییها به ایران و اینکه خواستار بازنگری در مواجهه با تهران شدهاند مرتبط ساخت، چراکه آمریکاییها و کلا سیستم تصمیمگیری جهان غرب تصمیم خود را گرفتهاند و، چون بر مبنای این شیوه عمل میکنند.
تمامی اقدامات پس از این از جمله سفر مقامات مختلف مثل عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان یا وزیر خارجه عمان در جهت میانجیگری در سطح استراتژیک هیچ تاثیری نخواهد داشت. مساله مهم اینکه قصد آمریکاییها این است طی ۴ تا ۶ هفته دیگر اقتصاد ایران را کاملا به زانو در آورند. این تحریمهای جدیدی هم که اعمال شده است در همین راستا است؛ لذا تحولات دیگری که در حاشیه اتفاق میافتد و مذاکرات مقامات ایرانی با سایر کشورها هیچ کدام در تصمیمگیری استراتژیک ایالات متحده تاثیر نخواهد داشت و ترامپ با این اقدامات تغییری در تصمیمات خود نمیدهد.
پاکستان آمده بحثهایی در باب کمک اقتصادی به ایران را مطرح کند و آن هم به دلبل اینکه منطقه بیش از این دچار نا امنی نشود. مساله اصلی تصمیم آمریکاییها است که قصد دارند پس از به زانو درآوردن اقتصاد ایران وارد فازهای بعدی شوند. از طرفی باید گفت اینکه کشورهایی مثل چین یا کشورهای عرب منطقه نسبت به تحریمهای آمریکا علیه ایران واکنش نشان دادند چه تاثیری برای ایران داشته و چه کمکی به نفع ایران کرده است؟ الان در محاصره دریایی قرار داریم
اگر قرار بر واکنش است چرا چین ۴ کشتی خود را با ناوهای نظامی نمیفرستد که از این محاصره رد شوند و برای ایران کالا بیاورند؟ اگر واقعا میخواهند به ایران کمک کنند چند کشتی با رزمناوهای خود به راه بیندازد از محاصره آمریکا رد کند. یا کشورهای عرب مثل قطر جز اظهار نظر چه کار مفیدی برای ایران انجام دادند؟ این اظهارات سخنان دمدستی و آرزو فروشی به مردم ایران است و در واقع هیچ کدام با ایران همراهی نخواهند کرد. چون چین با آمریکا ۶۰۰ میلیارد دلار مبادلات بازرگانی دارد و با ایران ۳۰ میلیارد دلار و این ریسک را نمیکند.