قاطعیت در تصمیم، اقتدار در برخورد
حتی در برخی تصمیمها و اقدامات دولت سعی پزشکیان و دولتش بر وفاق با مجلس و سایر جریانات بود؛ اما مشکلی که دولت طی ۲ سال اخیر با آن مواجه بوده و همچنان نیز ادامه دارد و مشخص نیست چه زمانی قرار است این مشکل حل و فصل گردد این است که اساسا با وجود رویکرد وفاقی رئیسجمهور در جهت وحدت و همگرایی برای حل مشکلات جامعه، اما برخی جریانات هستند که به طور کلی نه پزشکیان، نه دولتش و نه وفاقش را قبول ندارند و اتفاقا نهایت تلاش خود را میکنند که این دولت را تضعیف و تخریب کنند و نگذارند در پی اهداف خود پیش برود. در چنین شرایطی پرسش این است که آیا با کسانی که از اساس به دنبال پایین کشیدن و زمینگیر کردن دولت هستند باید وفاق کرد یا سفت و محکم در مقابلشان ایستاد و آنها را به عقب راند؟ واقعیت این است که امروز این جریانات کمر به نابودی دولت پزشکیان بستهاند و از هیچ سعی و تلاشی هم دریغ نمیکنند. چنانکه مدتها است پروژه به استعفا کشاندن رئیسجمهور را پیش میبرند. حال صحبت با رئیسجمهور محترم است که وفاق را با اهل وفاق و همدلی میکنند. کسی قلبش برای کشور و نظام بتپد و دغدغه رشد و توسعه کشور را داشته باشد و در این مسیر از هیچ کوششی در جهت حمایت از دولت دریغ نمیکند. نه با کسانی که با دست چدنی و دستکش مخملی پذیرای دست دوستی و وفاق رئیسجمهور هستند. نکته اینجا است که امروز به جهت شرایط خاصی که بر کشور حاکم است و جامعه نیز همه ناکامیها و مشکلات را از چشم دولت میبیند دولت باید نشان دهد که در عرصه عمل اقتدارش کجا است و کجا میایستد که من مسئول و پاسخگو هستم. وضعیت ویژه مدیریت ویژه میخواهد در این مسیر باید همه در چارچوبهای ترسیم شده از سوی روسای قوا به ویژه دولت به عنوان قوه اجراییه کشور حرکت کنند و هرگونه تحرکی خلاف تصمیمات اتخاتذ شده و اقدامات صورت گرفته با برخورد قاطع مواجه گردد. اینکه در شرایط جنگی دولت که به قرائت مخالفانش عملکرد مطلوبی از خود به جای گذاشته؛ اما باز هم مورد هجمه و تخریب قرار گیرد؛ یا اینکه با تمام تلاش و جان بر کف در عرصه دیپلماسی فعالیت کند؛ اما در تشییع رهبر شهید انقلاب از برخی اشخاص و جریانهای خاص توهین و ناسزا بشنوند و سازشکار خوانده شوند را با وفاق نمیتوان جمع کرد و برخورد قاطع میخواهد. اقتدار دولت هر چقدر بیشتر باشد و با خودسریها، تندرویها و تحرکات خلاف منافع و انسجام ملی برخورد شود تندروها عقب خواهند نشست و بر حسب تصمیمات و اقدامات عمل خواهند کرد.
* ایستادگی و اقتدار
شاید اگر از همان ابتدا دولت با اقتدار به میدان میآمد و وفاق را با رویکردی مجدانهتر پیش میبرد شاید امروز نه تندروها آنقدر با وقاحت دولت را مورد حمله و تخریب قرار میدادند و نه دولت بابت کارهایی که انجام داده ناسزا میشنید. یک مورد کاملا آشکاری که میشد به مراتب خیلی بهتر درباره آن تصمیم گرفت و اقدام کرد برکناری محمدجواد ظریف معاون رهبردی پیشین رئیسجمهور بود. کسی که به اذعان بسیاری دست راست رئیسجمهور از ابتدای دولت تا زمان حضور بود. اما با فشارهای تندروها و متوسل شدن به سایر دستگاهها به هر ضرب و زوری بود ظریف را از دولت بیرون کردند. در حالی که رئیسجمهور هیچ واکنش حمایتی در قبال معاون وقت خود انجام نداد و پای او ایستادگی نکرد. یا در باب پیشبرد وعدههایی مثل رفع فیلترینگ شبکههای اجتماعی با وجود هزینههای گزاف چند همتی که بر دست دولت و حاکمیت میگذارد و تندروها صبح و شب تجمع و راهپیمایی میگذاشتند، در مقابل آنها نایستاد و رفع فیلترینگ را که به لحاظ اقتصادی و اجتماعی به صلاح کشور بود دنبال نکرد. انتظار جامعه این بود که دکتر پزشکیان همان رویکردی که در قبال قانون حجاب داشت و از موضع رئیس شعام وارد شد و در مقابل این قانون ایستادگی کرد در سایر موارد مثل فیلترینگ یا ... نیز ایستادگی میکرد. وفاق ملی و انسجام ملی قبول و همه به حفظ و تقویت آن معتقدیم؛ اما باید گفت آقای رئیسجمهور با بر هم زنندگان انسجام ملی هم وفاق میکنید یا در جهت منافع ملی از جایگاه رئیس شعام و پاسدار قانون اساسی از موضع قدرت و اقتدار برخورد میکنید؟
*وفاق با تندروها؟
یک فعال سیاسی اصلاحطلب در خصوص نوع مواجهه رئیسجمهور و دولت با تندروها اظهار داشت: آقای رئیسجمهور و دولت منتخب بایدمتوجه باشند که رای اکثریت جامعه پشت اینها بوده و هست و با توجه به اینکه مردم صد درصد مخالف تندرویها و دخالتهای بیجا در دستگاههای دولتی هستند باید به پشتوانه حمایت مردم، ایشان قاطعتر و مقتدرتر صحبت کند و در قبال کسانی که کارشکنی میکنند، در قبال مشکلاتی که بهوجود میآید و مواردی که مردم به وضوح خواستار پیگیری هستند، مثل بحث تراستیها و عدم برگشت دلارهای نفتی، باید این افراد معرفی شوند و قوه قضاییه بجد پیگیر این مسأله باشد و خواسته مردم روی این موضوع کاملا متمرکز است و قطعا آقای رئیسجمهور میتواند در این زمینهها با حمایت از مردم حق مردم را مطالبه کند. فرزانه ترکان به «آرمان ملی» گفت: اگر کارشکنیهایی در دستگاههای اجرایی وجود داره که اجازه نمیدهد خدمت رسانی به مردم به سهولت انجام شود قطعاً باید برخورد گردد. وی افزود: در بحث مذاکرات و سیاست خارجی نباید تسلیم اقلیتی از جامعه شویم که خواهان تندروی و افزایش تنش هستند. مردم واقعا الان زیر بار فشار اقتصادی هستند و اگر بحث برداشت تحریمها، مذاکره و رفع خطر جنگ انجام نشود ممکن است تا چند ماه آینده نارضایتیها در جامعه کاری کند که دوباره بحث اعتراضات شکل بگیرد و آن زمان کنترل این اعتراضات بسیار سختتر از قبل خواهد بود. عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی بیان کرد: به نظر من آقای رئیسجمهور باید به وضوح با مردم حرف بزند، واقعیتها را به مردم بگوید و از خودخوری و سانسور صحبتها و بیان واقعیتها جلوگیری کند و با مردم روراست باشد و بلندگوهایی را که در داخل کشور خلاف انسجام ملی عمل میکنند، به آتش جنگ دامن میزنند و فشار را روی مردم تشدید میکنند قطع کرده و به مردم معرفی کند. ترکان تصریح کرد: رئیسجمهور باید وفاق با مردم را جدی بگیره نه وفاق با برخی جریانات تندرو و اقلیتی که بلندگوهای رسانهای مثل صداوسیما در اختیارشان است و کاملا حرف غیر منطقی میزنند. مماشات کردن با کسانی که به فکر رفع مشکلات کشور نیستند خیانت به مصالح ملی است.
