انگار نه انگار که در کشور قانون حکمفرما است و بالاتر از همه کشور رهبر دارد و ایشان هستند که خط مشیهای اصلی نظام را مشخص و تبیین میکنند. سخن در باب تندروهایی است که به باور بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران حتی از رهبر انقلاب نیز عبور کردهاند و در مسائل مختلف خود حکم و فتوا میدهند. کسانی که تنفس و موجودیتشان در فضای التهاب و تشنج است و فضای عادی و با ثبات در جامعه برایشان، چون سمی مهلک است. نگاهی به عقبه و تاریخچه این جریان نشان میدهد که آنها همواره در دورههای مختلف پس از انقلاب رویکرد تخریبی خود را داشتهاند و در هر دورهای به فراخور شرایط و موقعیت به تقابل با چهرهها و شخصیتهای موثر در جامعه پرداختهاند. در دولت اصلاحات سیدمحمد خاتمی؛ رئیسجمهور وقت و برخی وزرایش را با انواع و اقسام اقدامات مثل تجمعات یا بر هم زدن میتینگهای سیاسی و حمله رسانهای تخریب میکردند. پس از آن نیز در دولت نهم و دهم روند تخریبی این جریان دامن مرحوم آیتا... هاشمیرفسنجانی را گرفت و با انواع بداخلاقیها، اتهامات و اکاذیب آن مرحوم را تخریب چهره و شخصیت کردند. البته شهید لاریجانی رئیس مجلس وقت نیز از این حملات در امان نماند و از سوی تندروهای قم با مهر مورد حمله قرار گرفت. با روی کار آمدن دولتهای یازدهم و دوازدهم و قصه برجام، حسن روحانی و وزیر خارجهاش محمدجواد ظریف سیبل خط آتش تندروها شدند. چنانکه با حملات مستقیم از تریبونهای مختلف از مجلس گرفته تا صداوسیما و تجمعات و رسانههای خاص با برچسبهای مختلف به تخریب و اتهامزنی به این مسئولان وقت کشور مشغول شدند. جایی که مستقیما در فیضیه قم با شعار «ای آنکه مذاکره شعارت؛ استخر فرح در انتظارت» رئیسجمهور وقت را تهدید به مرگ کردند. حتی شخصیتی فراجناحی، چون آیتا... سیدحسن خمینی نیز در مراسم چهارده خرداد در حضور رهبر شهید مورد هجمه تندروها قرار گرفت. این روند، اما در دولت شهید رئیسی نیز به رغم همسو بودن با تندروها متوقف نشد و دامن شهید امیرعبداللهیان وزیر خارجه وقت را گرفت و پس از روی کار آمدن دولت چهاردهم مسعود پزشکیان؛ رئیسجمهور با تنی چند از وزرایش مورد تخریب قرار گرفتند و با وجود همراهی و حمایت رهبر شهید تغییری در رفتار تندروها ایجاد نشد. حملات به شهید لاریجانی نیز حتی پس از انتصاب به دبیری شعام و پیش از شهادت از سوی تندروها ادامه داشت. گویی این جریان متصلب تندرو به کل خود را از حاکمیت جدا میداند و تصور میکند میتواند برای کشور، نظام و جامعه تصمیم بگیرد و همه را برای رفتار مطابق میل خود اجبار کند.
*تهدید به قتل رئیسجمهور
بامداد پنجشنبه بود که یادداشت تفاهم ایران و آمریکا از سوی روسای جمهور دو کشور به امضا رسید و با استقبال بسیاری از داخل و خاج روبهرو شد. اما دو طیف از این تفاهم خشنود نشدند نخست؛ صهیونیستها و دوم تندروهای داخلی و هر کدام اقدامات خود را برای از بین بردن این تفاهم آغاز کردند. هرچند که پیام رهبر انقلاب در خصوص تفاهم فصلالخطابی برای همه بود تا هیچ کس اظهار یا اقدامی فراتر از آن انجام ندهد. جایی که گفتند: «بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهدی که رئیسجمهور محترم بهعنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند اجازه آن را صادر نمودم. از این لحظه ما یعنی شما ملّت سرافراز و این خادم ناچیز منتظر تحقق شروط گفته شده خواهیم بود». این گفته رهبر انقلاب حجت را بر همه تمام کرد، اما جریان خاص به جهت اینکه دنبال تنش و التهاب است، با استناد به بخش اول پیام رهبری که «نظر دیگری داشتم» شروع به تخریب مسعود پزشکیان؛ رئیسجمهور؛ محمدباقر قالیباف؛ رئیس مجلس و رئیس هیات مذاکره کننده ایرانی و همچنین سیدعباس عراقچی وزیر خارجه کردند. در آخرین مورد از این اقدامات محمدعلی بخشی، مداح در مراسم عزاداری شبهای محرم با اشاره به امضای تفاهم و تهدید مستقیم رئیسجمهور کشور به قتل گفت: «اگر شروطی که رهبری گفته محقق نشه، ما میدانیم و تیغ و حلقوم شما. پدرتو درمیاریم». اینکه هیأت عزاداری اباعبدا... الحسین چه جای طرح چنین مسائلی است به کنار، اما پرسش اصلی این است که یک مداح چه حقی دارد و چگونه به خود این اجازه را میدهد که این چنین دومین مقام رسمی کشور را تهدید و خوراک رسانهای رسانههای فارسی زبان بیگانه را فراهم کند؟ البته این مداح روز گذشته با انتشار ویدئویی اظهارات خود را صرفا برای روشنگری برای حاضران در جلسه و بیان احساسات خوانده و گفته بحث تهدید نبوده است، اما باید سازوکاری فراهم گردد و اقدامات بازدارندهای در نظر گرفته شود تا افراد در هر سطحی نتوانند مقامات و مسئولان کشور را مورد اهانت، اتهام، تخریب و تهدید قرار دهند.
*واکنشها به تهدید رئیسجمهور
حبیبا... عباسی مدیرکل روابط عمومی نهاد ریاستجمهوری، در پیامی در شبکه ایکس نوشت: «تهدید رئیسجمهور اسلامی ایران از منبر عزاداری، فقط تهدید یک فرد نیست؛ بیحرمتی به رأی میلیونها ایرانی و خدشه به حرمت هیات است. منبر اهلبیت (ع) جای اخلاق و وحدت است، نه تهدید و خشونت. هیچ اختلاف سیاسیای، توهین به قانون و بیحرمتی به نام امام حسین (ع) را توجیه نمیکند». همچنین محمدمهدی طباطبایی، معاون ارتباطات و اطلاعرسانی دفتر رئیسجمهور در توئیتی نوشت: خاک بر دهانش باد کسی که در ظاهر مقدس کاری میکند که پسند دشمن است. فرد گستاخی، رئیسجمهور شجاع و جانفدا را به قتل تهدید کرده است. برخورد قاطع و قانونی با عناصر مشکوک، خودسر و متجاسری که جرأت میکنند به دومین مقام کشور و منتخب ملت چنین بیپروا اهانت کنند وظیفه مسئولان ذیربط است. در همین راستا علی زینیوند، سخنگوی وزارت کشور، نیز روز گذشته در حاشیه نشست خبری در واکنش به تهدید رئیسجمهور توسط یک مداح بیان کرد: او شوخی کرده، اما ما این نوع ادبیات را در تریبونی که متعلق به ماه محرم است و آن هم توسط یک مداح که حتی ممکن است فرد دلسوزی هم باشد قابل قبول نمیدانیم. آن هم تهدید شخص دوم کشور که مقام معظم رهبری در پیام خود هم به دلسوزی و هم به حسن نظر ایشان تاکید داشتند. این حرف و رفتار اصلا قابل قبول نیست. تقاضای ما این است که این رفتارها کنترل شود. سخنگوی وزارت کشور در ادامه تصریح کرد: تقاضای ما از مداحان عزیز که نورچشمی ما هستند و صاحبان تریبون این است که از استفاده از این ادبیات در تریبونها رسمی خودداری کنند.