به گزارش آرمان ملی آنلاین، یک مطالعه توسط مؤسسه سلامت جهانی بارسلونا با بررسی بیش از ۷۰۰۰ بزرگسال نشان داد که طولانیتر کردن دوره ناشتایی شبانه و خوردن صبحانه زودهنگام با شاخص توده بدنی (BMI) پایینتر در پنج سال بعدی زندگی مرتبط است. این موضوع احتمالا به دلیل هماهنگی بهتر با ریتمهای شبانهروزی بدن است. در مقابل، حذف صبحانه به عنوان نوعی روزهداری متناوب هیچ مزیتی برای کاهش وزن نشان نداد و در برخی مردان حتی با عادات ناسالمی مانند سیگار کشیدن و مصرف الکل همراه بود.
به نقل از ساینسدیلی، حفظ وزن سالم ممکن است نه تنها به انتخاب نوع غذا، بلکه به زمانبندی وعدههای غذایی نیز بستگی داشته باشد. دو عادت با کاهش شاخص توده بدنی در طول زمان مرتبط هستند: افزایش مدت ناشتایی شبانه و خوردن صبحانه در ساعات اولیه روز. این پژوهش توسط مؤسسه سلامت جهانی بارسلونا (ISGlobal) که توسط بنیاد «لا کایشا» حمایت میشود، انجام شده است.این یافتهها بر اساس دادههای بیش از ۷۰۰۰ بزرگسال ۴۰ تا ۶۵ ساله به دست آمده است. در سال ۲۰۱۸، شرکتکنندگان اطلاعاتی را درباره قد، وزن، زمانبندی وعدههای غذایی، سبک زندگی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی خود از طریق پرسشنامه ارائه دادند.
پنج سال بعد، در سال ۲۰۲۳، بیش از ۳۰۰۰ نفر از این افراد برای ارزیابیهای پیگیری بازگشتند. پژوهشگران اندازهگیریهای جدید را ثبت کردند و دادههای تازهای را از طریق پرسشنامه جمعآوری کردند تا بتوانند تغییرات و الگوها را در طول زمان بررسی کنند.لوسیانا پونز-موتزو میگوید: نتایج ما، همسو با سایر مطالعات اخیر، نشان میدهد که افزایش مدت ناشتایی شبانه میتواند به حفظ وزن سالم کمک کند، به ویژه اگر با مصرف زودهنگام شام و صبحانه همراه باشد. ما فکر میکنیم این موضوع به این دلیل است که غذا خوردن در ساعات اولیه روز با ریتمهای شبانهروزی بدن هماهنگتر است و باعث سوزاندن بهتر کالری و تنظیم اشتها میشود که در نهایت به حفظ وزن سالم کمک میکند. با این حال، هنوز برای نتیجهگیری قطعی زود است و برای ارائه توصیههای قطعی به شواهد قویتری نیاز داریم.
زمانی که پژوهشگران نتایج را بر اساس جنسیت مقایسه کردند، تفاوتهای قابل توجهی مشاهده شد. زنان بهطور کلی شاخص توده بدنی پایینتری داشتند، بیشتر از رژیم غذایی مدیترانهای پیروی میکردند و کمتر الکل مصرف میکردند. در عین حال، آنها وضعیت سلامت روان ضعیفتری گزارش دادند و بیشتر مسئولیتهای خانوادگی یا مراقبتی را بر عهده داشتند.
با استفاده از روشی به نام «تحلیل خوشهای»، پژوهشگران افراد با ویژگیهای مشابه را گروهبندی کردند. یک گروه کوچک از مردان توجه ویژهای را جلب کرد. این افراد معمولا اولین وعده غذایی خود را بعد از ساعت ۱۴ میخوردند و حدود ۱۷ ساعت در حالت ناشتایی بودند. در مقایسه با سایرین، احتمال بیشتری داشت که سیگار بکشند و الکل مصرف کنند، فعالیت بدنی کمتری داشته باشند و کمتر از رژیم مدیترانهای پیروی کنند. همچنین این افراد معمولا سطح تحصیلات پایینتر و نرخ بیکاری بالاتری داشتند. چنین الگویی در میان زنان مشاهده نشد.
کامی لَسال میگوید: روشهای مختلفی برای انجام آنچه بهعنوان روزهداری متناوب شناخته میشود، وجود دارد و مطالعه ما به یکی از آنها یعنی ناشتایی شبانه مربوط میشود. آنچه ما در یک زیرگروه از مردانی که با حذف صبحانه روزه میگرفتند مشاهده کردیم، این بود که این روش هیچ تأثیری بر وزن بدن ندارد. مطالعات مداخلهای دیگر در افراد مبتلا به چاقی نیز نشان دادهاند که این روش در بلندمدت نسبت به کاهش کالری دریافتی مؤثرتر نیست.
آنا پالومار-کروس میگوید: پژوهش ما بخشی از حوزه نوظهوری به نام «کرونوناتریشن» است که نه تنها به بررسی آنچه میخوریم، بلکه به زمانهای غذا خوردن و تعداد وعدهها نیز میپردازد.
این مطالعه بر یافتههای قبلی تأکید میکند. تحقیقات پیشین نشان دادهاند که خوردن شام و صبحانه در ساعات اولیه روز با کاهش خطر بیماریهای قلبی-عروقی و دیابت نوع ۲ مرتبط است. این موضوع بار دیگر نشان میدهد که زمانبندی وعدههای غذایی نقش مهمی در سلامت بلندمدت ایفا میکند.