مهمترین نشانه پارکینسون

بیماری پارکینسون یک بیماری نسبتا شایع و تخریب‌کننده سیستم عصبی مرکزی است. پارکینسون معمولا در سنین بالای 55 تا 60 سال بروز می‌کند، اما در سنین پایین‌تر از 50 سالگی نیز ممکن است مشاهده ‌شود. 20-10 درصد موارد بیماری ممکن است علت ژنتیکی باشد، این بیماری در بیشتر مبتلایان علت غیرژنتیکی دارد و علل ژنتیکی بیشتر در مبتلایان جوان زیر 50 سال این بیماری مشاهده می‌شود. لرزش دست شایع‌ترین علامت بیماری پارکینسون است. هر لرزش دستی به معنای ابتلا به بیماری پارکینسون نیست و افرادی که اخیرا دچار لرزش دست شدند بهتر است برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه کنند. کندی حرکات یکی از علائم مهم در پارکینسون است که برای تشخیص این بیماری باید در فرد وجود داشته باشد، گاهی بیمارانی که کندی حرکت دارند، اما لرزش دست ندارند متاسفانه بیماری آنها با تاخیر تشخیص داده می‌شود. افراد در صورت داشتن علائمی نظیر لرزش دست، کندی حرکات نسبت به قبل و اختلال در راه‌رفتن حتما برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه کنند. امروزه با تجویز داروی مناسب می‌توان علائم بیماری را در این بیماران کنترل کرد. لرزش بیمار را کاهش داد و کندی حرکات و سفتی مفاصل و عضلات را کنترل کرد. اما باید توجه داشت که داروها نقش پیشگیری‌کننده و کاهنده سیر بیماری را ندارند. اهمیت فعالیت بدنی در کنترل علائم پارکینسون به مبتلایان توصیه می‌شود و لازم است هفته‌ای سه روز و هر بار حداقل یک ساعت ورزش‌های هوازی نظیر پیاده‌روی، دومیدانی، شنا و یوگا را انجام دهند و حداقل یک پیاده‌روی ساده روزانه داشته باشید. دوچرخه‌سواری ورزشی بسیار خوب و مناسب برای مبتلایان به پارکینسون است. اگر در خانواده فردی را مشاهده می‌کنید که اخیرا دچار لرزش شده است به‌ویژه لرزشی که از یک سمت بدن شروع می‌شود یا اینکه حرکات وی کند شده و راه‌رفتنش تغییر کرده است حتما در اسرع‌وقت برای پیگیری بیشتر به پزشک مراجعه کنید. زیرا اختلال حرکت باعث زمین‌خوردن و کاهش کیفیت زندگی وی می‌شود. این بیماران باید غذاهای چرب و گوشت‌قرمز را کمتر و ماهی و سبزی‌های تازه و گوشت سفید بیشتر مصرف کنند. فعالیت‌بدنی و ورزش نقش بسیار مهمی در کاهش روند پیشرفت بیماری پارکینسون ایفا می‌کند و در کنترل علائم و نشانه‌های بیمار موثر است.