بر اساس توافقاتي که سفر رئيسجمهور به چين ايجاد شد، قرار است همکاري خودرويي بين ايران و چين گسترش يابد و دو کشور خودروي مشترک توليد کنند و حال اين مساله مطرح ميشود که آيا خودروسازان چيني حاضر به اشتراکگذاشتن تکنولوژي خود با ايرانيها ميشوند؟ ابراهيم رئيسي، روز گذشته تصميماتي در رابطه با همکاري خودرويي ايران و چين اتخاذ شد. عليرضا پيمانپاک، رئيس سازمان توسعه تجارت، با اشاره به نتايج سفر رئيسي اعلام کرد که قرار است ايران و چين خودروي مشترک توليد کند. او در اين رابطه به تسنيم توضيح داد: خصوص توليد مشترک خودرو با شرکتهاي چيني قرار بر آن شد تا دو ماه آينده شرکتهاي خودروساز داخلي و چيني برنامهريزي جامع و مشخصي را انجام دهند و فرايند همکاري توليد مشترک خودرو در ايران را طراحي کنند؛ بنابراين در آيندهاي نزديک ميتوانيم محصولات باکيفيت و داراي فناوري بالا را در کشور مورد استفاده قرار دهيم حال اين مساله مطرح ميشود که تصميم مبني بر توليد خودروي مشترک بين ايران و چين، به مرحله اجرا ميرسد؟ در ابتدا بايد اين نکته را يادآور شد که وزارت صمت در شهريور سالجاري خبر از امضاي 12 تفاهمنامه همکاري بين شرکتهاي خودروساز و قطعهساز ايراني و روسي به مبلغ 700 ميليون يورو داد. اما همانطور که مشاهده ميشود و قطعهسازان ميگويند هنوز خبري از همکاري جدي و قطعي دو کشور نيست، اما با توجه به اينکه تفاهمنامه همکاري ايران و روسيه همچنان به مرحله اجرا نرسيده و طبق آخرين اظهارنظرها، خودروهاي ايراني مورد تاييد روسيه نيستند و احتمال خاتمه يافتن اين همکاري خودرويي بين دو کشور بالاست، بايد منتظر ماند و مشاهده کرد که تصميم همکاري ايران و چين در چه زماني و با چه شرايطي به مرحله اجرا ميرسد؟ با انتشار خبر توليد خودروي مشترک ميان ايران و چين اين مساله مطرح است که اين همکاري قرار است به چه نوعي صورت بگيرد، بنابراين ابتدا بايد به اين نکته اشاره کرد که همکاري بين دو کشوري صورت بگيرد که تواناييهاي صنعتي دو کشور مکمل يکديگر باشد. اين درصورتي است که خودروسازان و مونتاژکاران ايراني ميزان داخليسازي خودروهاي چيني را به رينگ، داشبورد و قطعات ريز و ساده محدود کردهاند. در اين ميان، بايد يادآور شد که برخي از کارشناسان معتقدند انتقال تکنولوژي که به واسطه واردات خودرو به کشور صورت ميگيرد تنها به قطعاتي، مانند رينگ و لاستيک محدود خواهند شد و با واردات نيز قرار نيست پيشرفتي در صنعت خودروسازي کشور صورت گيرد. حال با توجه به اين واقعيت که در حال حاضر صنعت خودروسازي ايران مجهز به قطعات پيشرفته و بهروزي نيست و قطعهسازان همچنان مشغول به توليد قطعههاي قديمي خودرو هستند، چگونه قرار است همکاري خودرويي بين ايران و چين موفقيتآميز باشد؟ اين روزها چين به يکي از ابرقدرتهاي صنعت خودروسازي جهان شده است و خودروسازان اين کشور بازار خودرو کشورهاي مختلف جهان را به دست گرفتهاند که ايران نيز يکي از مشتريان اين خودروسازان به حساب ميآيد. اما با در نظر گرفتن وضعيت صنعت خودروسازي اين کشور، چنين مسالهاي مطرح ميشود که آيا خودروسازان چين حاضر به همکاري با ايران خواهند شد و تکنولوژي خود را در اختيار ايرانيان قرار ميدهند يا خير؟
همکاري دو کشور اقتصادي است؟
نکته ديگري در رابطه با همکاري خودرويي ايران با کشورهاي خارجه مطرح ميشود، سود دو کشور از همکاري ايجاد شده است. کارشناسان در اين رابطه معتقدند که به دليل اينکه خودروسازان ايراني با هيچ کشوري همکاري ندارد، ميتوان ساخت خودروي مشترک يا همکاري خودرويي را يک نکته مثبت به حساب آورد. اين طرح هم از وجه سياسي خود شدني است، اما از منظر اقتصادي شدني نيست. ممکن است مسئولان اين طرح را به مرحله اجرايي برسانند. اما خسارت آن را اقتصاد يک جامعه متحمل ميشود. گرچه هنوز جزئياتي از اين همکاري خودرويي منتشر نشده است. به گزارش تجارت نيوز، در نتيجه ميتوان همکاري با خودروسازان کشورهاي صنعتي را يک دستاورد به حساب آورد؛ حتي اگر اين خودروسازان چيني باشند، اما اين دستاورد زماني در اقتصاد کشور نمود عيني پيدا ميکند که خارج از جنبههاي نمايشي و تبليغاتي باشد. چهبسا خودروسازان ايراني سالهاست با چينيها مشارکت دارند، اما هنوز در انتقال تکنولوژي و دانش فني ناموفق عمل کردهاند. حال در روزهايي که چين در حال تغيير سياستهاي خود در خاورميانه و گرايش به سمت کشورهاي عربي منطقه است، ميتوان سوغاتي چيني رئيسي را خارج از قواعد پروپاگانداي سياسي تعبير کرد؟