چرا دچار سنگ مثانه ميشويم؟
سنگ مثانه اغلب ناشي از عدم توانايي کامل مثانه است و هميشه همراه با علائم و نشانهها نيست و ممکن است بهطور ناگهاني همراه با درد شديد شکم و وجود خون در ادرار خود را نشان دهد. سنگهاي کوچک مثانه اغلب بهطور خودبهخود قابل عبور هستند، اما در صورت وخيم شدن، نياز به مداخلات پزشکي دارند و در غير اين صورت منجر به عفونت و عوارض ديگر خواهند شد. برخي از افراد مبتلا به سنگ مثانه هيچ مشکلي حتي در صورت بزرگشدن سنگها ندارند، اما اگر اين سنگها منجر به تحريک ديواره مثانه و يا متوقفکردن جريان ادرار شوند، علائم و نشانهها ميتوانند گسترش يابند. سنگ مثانه بهطور کلي با عدم تخليه به موقع يا کامل ادرار در ارتباط است. در بيشتر موارد يک بيماري زمينهاي ميتواند مانع تخليه کامل مثانه شود. رايجترين شرايطي که باعث سنگ مثانه ميشوند، شامل موارد زير است:
بزرگ شدن غده پروستات: بزرگ شدن غده پروستات يا هايپرپلازي خوش خيم پروستات، ميتواند منجر به بروز سنگ مثانه در مردان شود.
اعصاب آسيبديده (مثانه نوروژنيک): بهطور معمول، اعصاب حامل پيام از مغز به عضلات مثانه هستند. اگر اين اعصاب در نتيجه سکته مغزي، آسيب نخاعي يا ديگر شرايط بهداشتي دچار آسيب شوند، مثانه قادر به تخليه کامل نخواهد بود.
التهاب مثانه: سنگ مثانه در اثر التهاب مثانه ميتواند اتفاق افتد. عفونتهاي دستگاه ادراري و پرتودرماني لگن ميتوانند هر دو باعث بروز التهاب مثانه شوند.
سنگ کليه: سنگي که در کليهها تشکيل ميشود، همان سنگ مثانه است؛ بهطوريکه گاهي سنگهاي کوچک کليه به حالب مثانه راه مييابند و اگر راه خروج نداشته باشند، ميتوانند در مثانه بزرگ شوند.
توصيهها
مقدار زيادي آب و مايعات بنوشيد. نوشيدن حجم زيادي از مايعات، بهخصوص آب ميتواند به جلوگيري از ايجاد سنگهاي مثانه کمک کند؛ چراکه مايعات، غلظت املاح موجود در مثانه را کاهش داده، آن را رقيق ميکند. اينکه چه مقدار آب مورد نياز شما است، بستگي به عواملي همچون سن، اندازه بدن (جثه)، سلامتي و سطح فعاليت دارد. از پزشکتان بپرسيد مقدار مناسب مايعات مورد نياز شما چه ميزان است.
علت پنهان زوال عقل
برخي از بيماراني که مبتلا به زوال عقل پيشاني گيجگاهي متغير رفتاري (bv-FTD) تشخيص داده شدهاند، ممکن است از نشت مايع مغزي نخاعي رنج ببرند که منجر به شل شدن مغز ميشود. نتايج تحقيق جديد بيمارستان آموزشي غيرانتفاعي سيدرز- سايناي لس آنجلس، کاليفرنياي آمريکا نشان ميدهد که برخي از بيماران مبتلا به زوال عقل پيشاني گيجگاهي متغير رفتاري (bvFTD)، يک بيماري غيرقابل درمان که توانايي کنترل رفتار و کنارآمدن با زندگي روزمره را از بيماران سلب ميکند، ممکن است دچار نشت مايع مغزي نخاعي شود که اغلب قابل درمان است. محققان ميگويند: اين يافتهها ممکن است راه درمان را نشان دهد. ووتر شيوينک، دکتراي پزشکي، مدير برنامه جراحي مغز و اعصاب ريز عروقي و نشت مايع مغزي نخاعي و استاد جراحي مغز و اعصاب در سيدرز- سايناي، بيان کرد: بسياري از اين بيماران تغييرات شناختي، رفتاري و شخصيتي آنقدر شديد را تجربه ميکنند که محبوس ميشوند يا در خانههاي سالمندان قرار ميگيرند. شيوينک افزود: مايع مغزي نخاعي (CSF) در داخل و اطراف مغز و طناب نخاعي گردش ميکند تا به محافظت از آنها در برابر آسيب کمک کند. هنگاميکه اين مايع در بدن نشت ميکند، مغز ميتواند شل شود و علائم زوال عقل را ايجاد کند. شيوينک بيان کرد: بسياري از بيماران مبتلا به شلشدگي مغز که ميتواند از طريق امآرآي نمايان شود، تشخيص داده نميشوند. وي به پزشکان توصيه ميکند که دوباره بيماران مبتلا به علائم معنادار را بررسي کنند. وي خاطرنشان کرد: يک راديولوژيست، جراح مغز و اعصاب يا متخصص مغز و اعصاب بايد دوباره امآرآي بيمار را بررسي کند تا مطمئن شود که هيچ مدرکي دال بر شلشدگي مغز وجود ندارد. پزشکان همچنين ميتوانند در مورد سابقه سردردهاي شديد که هنگام دراز کشيدن بيمار بهبود مييابند، خوابآلودگي قابل توجه حتي پس از خواب کافي در شب و اينکه آيا تا بهحال ناهنجاري مغزي کياري، وضعيتي که در آن بافت مغز به کانال نخاعي گسترش مييابد، در بيمار تشخيص داده شده است، سؤال کنند. بهگفته شيوينک، شلشدگي مغز اغلب با ناهنجاري کياري اشتباه گرفته ميشود. حتي زمانيکه شلشدگي مغز تشخيص داده شود، يافتن منبع نشت مايع مغزي نخاعي ممکن است دشوار باشد. هنگامي که مايع از طريق پارگي يا کيست در غشاي اطراف نشت ميکند، در تصويربرداري سي تي ميلوگرام با کمک ماده حاجب قابل مشاهده است. شيوينک و گروه تحقيقاتي وي بهتازگي يک دليل اضافي براي نشت مايع مغزي نخاعي کشف کردند: در اين تحقيق، محققان از اين روش تصويربرداري روي 21 بيمار مبتلا به شلشدگي مغز با علائم زوال عقل پيشاني گيجگاهي متغير رفتاري استفاده کردند و فيستولهاي وريدي مايع مغزي نخاعي را در 9 نفر از اين بيماران کشف کردند. فيستولهاي هر 9 بيمار با جراحي بسته شد و شلشدگي مغز و علائم همراه آنها بهطور کامل معکوس شد. کيت ال بلک، رئيس بخش جراحي مغز و اعصاب سيدرز- سايناي گفت: اين يک زمينه مطالعاتي بهسرعت در حال تکامل است و پيشرفتها در فناوري تصويربرداري، توانايي ما را در تشخيص منابع نشت مايع مغزي نخاعي، بهويژه فيستول وريدي مايع مغزي نخاعي بهبود ميبخشد. وي ابراز کرد: اين تصويربرداري تخصصي بهطور گسترده در دسترس نيست و نياز به تحقيقات بيشتر را براي بهبود ميزان تشخيص و درمان بيماران نشان ميدهد. 12 شرکتکننده باقيمانده تحقيق که نشتهايشان قابل شناسايي نبود، با درمانهاي غيرهدفمندي که براي رفع شلشدگي مغز طراحي شده بودند، مانند سيستمهاي کاشتني براي تزريق مايع مغزي نخاعي به بيمار، درمان شدند. با اين حال، تنها سه نفر از اين بيماران تسکين علائم خود را تجربه کردند.
