مهتاب شهیدی:
قصهگویی از فضای مجازی
شکست نمیخورد
یکی از داوران دورههای پیشین جشنواره قصهگویی گفت: با وجود گستردگی و ضریب نفوذ بالای فضای مجازی، قصهگویی از آن شکست نخواهد خورد. مهتاب شهیدی، در گفتوگو با مهر، بیان کرد: ما در کانون، یکی از اهدافمان، آموزش بچههاست. در آموزش، چیزی تأثیرگذار است که غیرمستقیم باشد، چرا که بچهها از نصیحت یا مستقیمگویی فراری هستند. یکی از این روشهای غیرمستقیم آموزشی، قصهگویی است. برای آموزشهای اجتماعی، بهداشتی، فرهنگی، مذهبی و…، روش قصهگویی تأثیرگذار است. برای همین، مهمترین فعالیت ما در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، همین قصهگویی است. وی افزود: ۲۵ سال است که در کانون مشغول کار هستم و همیشه سعی میکنم به بچهها مسائل را از طریق قصهگویی و غیرمستقیم بیان کنم. درباره بهداشت فردی اگر موردی را میبینم، قصهای در آن باره میگویم که کودک خودش متوجه بشود. همچنین برخی از کودکان ویژه و خاص از جمله بچههای خجالتی هستند که با قصهگویی بهتر میتوان با آنها ارتباط برقرار کرد. در کل، قصهگویی تاکنون خیلی به من در حوزه آموزش کودکان کمک کرده است. یکی از داوران دورههای پیشین جشنواره قصهگویی، در واکنش به این پرسش که «آیا
گسترش فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، تأثیر قصهگویی را کمرنگ کرده است یا نه»، اظهارکرد: بیتردید دردورهای زندگی میکنیم که کودکان و نوجوانان خیلی درگیر فضای مجازی هستند. اما بهنظر من قصهگویی خیلی متفاوت از آن چیزی است که در فضای مجازی میگذرد. فضای مجازی جای خودش را دارد و البته جذاب هم هست، ولی نباید آن را با قصهگویی مقایسه کرد. با این وجود مسلم است که ما باید با مسائل روز پیش برویم، برای نمونه چه اشکالی دارد که قصهگویی را به فضای مجازی و شبکههای اجتماعی ببریم یا از فناوریهای نو در قصهگویی استفاده کنیم. شهیدی گفت: برای همین نمیتوان گفت فضایمجازی بر قصهگویی چیره شده است، چرا که جذابیت قصهگویی در چهره بهچهرهبودن آن است که به لحاظ روانی خیلی مؤثر است. در هر صورت قصهگویی مقولهای فرهنگی و روانشناسانه است که فناوری و فضای مجازی یا بازی اینترنتی نمیتواند جای آن را بگیرد. قصهگویی حال و هوایی دارد که با هیچچیز جایگزین نیست. نیاز انسان به قصه فطری است. ما نوجوانهایی داریم که با اینکه در معرض انواع فضاهای مجازی هستند، اما خودشان مشتاق قصه و قصهگویی هستند. شاید بتوانیم در این شرایط، قصهگویی
دیجیتال داشته باشیم، اما همچنان روش سنتیِ آن هیچ جایگزینی ندارد. شهیدی ادامه داد: بهغیر از مربیان کانون، ما در جامعه قصهگویان زیاد دیگری هم داریم؛ برای نمونه، مربیان مهدکودکها که با بچهها سرو کار دارند و همچنین معلمان علاقهمند به این حوزه؛ قصهگویی آنها میتواند در خیلی از مسائل به بچهها کمک کند.