گاردین با انتشار گزارشی درباره آینده شبکههای رادیو و تلویزیونی در دنیا، پیشبینی کرده است که در آیندهای نه چندان دور، پخش سنتی رادیو و تلویزیونی خاموش و همه شبکهها و برنامههایشان از طریق اینترنت در اختیار مخاطبان قرار خواهند گرفت. به گزارش همشهری آنلاین، این مطلب در ابتدا با اشاره مصداقی به روزهای حساس پخش مسابقات جامجهانی، یادآور میشود که در یکی از همین روزها، از یکسو بازی تیمملی فوتبال انگلیس در مسابقات جامجهانی از شبکههای تلویزیونی این کشور در حال پخش بود، از طرفی اولین قسمت از مستند جنجالی «مگان و هری» که این روزها صدای خاندان سلطنتی را درآورده در نتفلیکس روی آنتن میرفت و همزمان با این دو برنامه، مت هنکاک (سیاستمدار مستعفی انگلیسی) در برنامهای چالشی حاضر شده بود. با این حال نویسنده گزارش گاردین بر این باور است که دلایل قوی وجود دارد که نفس پخش سنتی شبکههای رادیو و تلویزیونی به شماره افتاده است. همین چند هفته قبل بود که بیبیسی اعلام کرد، در حال فراهم ساختن شرایط تعطیلی سیستم پخش سنتی برنامههای تلویزیونی و رادیویی خود است تا در دهه آینده فقط به یک سرویس آنلاین تبدیل شود. دیوی، مدیرکل بیبیسی در این زمینه گفته بود: «دنیایی را تصور کنید که فقط اینترنت دارد؛ جایی که پخش سنتی شبکههای تلویزیونی و رادیویی رو به تعطیلی است و انتخاب مخاطب هم بینهایت است. خاموش شدن پخش در طول زمان اتفاق خواهد افتاد و باید اتفاق بیفتد و ما باید از الان برای آن برنامهریزی کنیم.»با احتساب چنین اظهارنظرهای رسمی، این طرح پس از سالها مطرح شدن در حد شایعه، گویا این بار قرار است اجرایی شود و تمامی خروجیهای شبکههای تلویزیونی ظرف ۱۰ سال آینده به صورت آنلاین در دسترس خواهند بود. در چنین شرایطی کانالهای پخش سنتی با برنامههای روزانه خود، محکوم به فنا هستند. در حال حاضر برنامههای رادیو و تلویزیونی با هدفی «برنامهریزیشده» و از پیش تعیین شده، وارد خانههای مردم میشوند اما مدیرکل بیبیسی در روزهای گذشته مؤدبانه از مخاطبان انگلیسی خواسته بود «دنیایی را تصور کنند که فقط اینترنت در آن جریان دارد. جایی که پخش سنتی تلویزیون و رادیو در حال خاموش شدن است و انتخاب بینهایت است.» آنها امیدوارند چنین تغییر سریعی با سرمایهگذاری حمایت شود؛ به طوری که هیچکس عقب نماند، نه بیننده و نه خود شرکت پخش کننده. گاردین در عین حال به این نکته اشاره میکند که این وعده بیبیسی، مخاطب را از خاطرات نوستالژیک دورانی که انتخابها برای تماشا واقعا محدود بودند، دور میکند؛ روزهایی که پخش ویژه برنامه کریسمس در سال ۱۹۷۷ بیش از ۲۰ میلیون بیننده را همزمان پای گیرندهها نشاند. لورین هگیسی، ناظرپخش سابق BBC۱، معتقد است که چنین لحظات جمعی و پیوندی هرگز مانند گذشته تکرار نخواهد شد. او میگوید: «من یاد گرفتهام که هرگز آینده را پیشبینی نکنم، زیرا آینده هرگز آنطور که شما انتظار دارید پیش نمیآید، اما تماشای جمعی مهم است و همین طور بااهمیت خواهد ماند.» تجربهای که اهمیت آن، همین اواخر با ثبت میزان بیننده بالا برای مستندی مانند «هری و مگان» در شبکه نتفلیکس یا برنامه «من یک سلبریتی هستم» یا پخش مسابقات ورزشی به اثبات رسید. با این همه رفتن به سمت پخش آنلاین، انتخابهای گیجکنندهای را برای بیننده در راه خواهد داشت که در نهایت ممکن است به رقابت و رویکرد ارائه تولیدات بیشتر از سوی پلتفرمهای پخش کننده صوت و تصویر منجر شود.