با همان اعتقاد و جاهطلبی به سومین جامجهانی خود میرویم
کي روش سرمربي تيمملي فوتبال ايران در مصاحبه با شبکه آمريکايي ESPN به سوالاتي درباره جامجهاني، تيمملي ايران و حريفان يوزها در جامجهاني پاسخ داد.
از ايران بهعنوان تيمي نام برده ميشود که شانسي براي صعود از مرحله گروهي ندارد؛ اين در حالي است که ايران تيم بيستم ردهبندي فيفاست و کمي پايينتر از ولز، تيم نوزدهم و آمريکا، تيم شانزدهم قرار گرفته است. آيا اين به شما انگيزه بيشتري ميدهد؟
هرگز. من هرگز اينطور فکر نميکنم و به اينکه ديگران درباره ما چه فکري ميکنند، اهميت نميدهم. ما به خودمان فکر ميکنيم. ما نقاط قوت و کيفيت خودمان را داريم و البته مثل همه تيمهاي ديگر، نقاط ضعفي نيز داريم. هيچ طرفي در حال حاضر کامل نيست. الان زمان صحبتکردن در زمين مسابقه است. آن حس و حالها و اظهارنظرها به حساب آورده نميشود اما در آخر مسابقه، موضوعي که مهم است، عملکرد عالي و فوتبال بازيکردن خوب است و بايد نتيجه را به خدا واگذار کرد. اين چيزي است که ما ميتوانيم انجام دهيم.
ايران هرگز از مرحله گروهي جامجهاني صعود نکرده است. انتظارات از شما در قطر چگونه است؟
از نظر من، اين بد نيست که اين فشار را براي بالابردن مسئوليتها، انگيزه و وظايف خود احساس کنيم اما در داخل تيم انتظارات براي اينکه عملکرد خوبي داشتيم، دقيقا در همان سطح بقيه است. ميخواهيم رو به جلو حرکت کنيم، بهتر باشيم و مطمئنا انتظارات خودمان را داريم تا به مرحله دوم جامجهاني برسيم. چيزي تغيير نکرده است. ما با همان اعتقاد و جاهطلبي به سومين جامجهاني خود ميرويم.
اولين بازي شما با انگليس خواهد بود؛ تيمي که از شانسهاي قهرماني است. آنها چقدر قوي هستند؟
من خوشحالم که با انگليس بازي ميکنيم؛ همانطور که ما در فوتبال ايران خوشحال شديم که با پرتغال و اسپانيا بازي کرديم. ما خوشحال هستيم که با بهترين تيمهاي جهان بازي ميکنيم، چراکه اين زندگي ماست. ما تلاش ميکنيم در جمع بهترين تيمها و بازيکنان جهان باشيم. آنجا بودن براي ما يک لحظه شادي است. ما تمام زندگي خود را تلاش ميکنيم تا در جامجهاني باشيم. وقتي به جامجهاني ميرويم، ما بهعنوان بازيکنان کم نام و نشان به آنجا خواهيم رفت اما وقتي ما در ميان 32 تيم برتر جهان هستيم، خب بياييد از آن لذت ببريم.
شما به دليل کار کردن در منچستريونايتد، با انگليس و ناکاميهاي تيم آن آشنا هستيد و پيشتر شاهد شکستهاي آنها هم بودهايد.
انگليس تيم سطح بالايي است. شکي نيست که در طول چند سال گذشته و در سطح ملي، انگليس با آمادهسازي بهتر و ديد شفافتر، رشد کرده است. اين از نتايج انگليس در زمين مسابقه مشخص است، اما من نميخواهم بگويم که اين تيم يا بازيکنان آن از روزهايي که «ديويد بکام» يا «پل اسکولز» بودند، بهتر هستند. آنها در آن نقطه نيستند اما در حال حاضر تفاوت در اين است که انگليس مسير و ديد روشن را نشان داده که بازيکنان و تيم به کدام مسير بايد بروند. اين ويژگيها تيمي را درست ميکند که انسجام بيشتري دارد و قادر به رقابت است. اما اين جامجهاني متفاوت است، چراکه ما با آمادهسازي کاملا متفاوتي روبهرو هستيم. زمانهاي کوتاه استراحت بين بازيها و برگزاري رقابتها در ماه نوامبر کاملا شرايط متفاوتي را در مقايسه با جامهاي جهاني قبلي رقم زده است. ما بازيکناني در اروپا داريم که وقتي به قطر ميآيند، در 15 تا 20 بازي به ميدان رفتهاند. در جامهاي جهاني قبلي آنها با 65 تا 70 بازي به تورنمنت ميآمدند. ببينيم چه ميشود.
