پنجشنبه هفته گذشته19/08/1401 هواي تهران باراني بود و پس از مدتها چشمانتظاري پهناي صورتمان براي چند ساعتي غرق در دانههاي زيباي اين دُر گرانبها شد. ما چون ذوقزدگان از بسکه چشممان به ابرهاي بالاي سaرمان است با تمام وجودمان خوشحال بوديم و زير لب زمزمه کنان ميگفتيم ايکاش همه ما قدر اين نعمت آسماني را ميدانستيم و حفظ آب را يکي از وظيفههاي اخلاقي خود به حساب ميآورديم. اکنون به يکي از دلايل حفظ آب سرزمينمان که در کتاب اجتماعي پايه هفتم آمده اشاره ميکنم، وطن ما بر روي کمربند کوهستاني، کويري و خشک جهان واقع شده است و باران و برف کم يعني حيات کمتر. به اميد درک اين مهم از جانب دانشآموزان و به تبع آن ما بزرگترها.