نواختن قطعات پیچیده ارکسترها را ارتقا میدهد
رهبر دائم ارکستر سمفونيک تهران با اشاره به اينکه در روند اجراي آثار محدوديتي قائل نيست، گفت: ارکسترهاي سمفونيک و ملي بايد موسيقي فيلمها را بنوازند، همچنين قطعات موسيقي با اجراهاي بسيار پختهتر ميشوند تا ويژگيهاي خود را به نمايش بگذارند و به اوج برسند. نصير حيدريان، موسيقيدان و رهبر ارکستر متولد تهران، نخستين گام موسيقي خود را در سن 6 سالگي همزمان با تحصيل در مدرسه موسيقي گذاشت و در هنرستان موسيقي مشغول به تحصيل در رشته ساز ترومبون و تئوري موسيقي شد. وي پس از دريافت ديپلم در رشته ساز ترومبون بهعنوان نوازنده در ارکستر سمفونيک تهران فعاليت خود را آغاز کرد و به مدت 2 سال در کنار کار اصلي خود، بهعنوان رهبر و سرپرست گروه کُر ارکستر سمفونيک تهران نيز فعاليت داشت. حيدريان سالها بعد براي ادامه تحصيل راهي کشور اتريش شد و در دانشگاه موسيقي و هنرهاي نمايشي شهر وين، رشته ساز ترومبون را زيرنظر Horst Küblböck ادامه داد و در سالهاي 1991 تا 1997 ميلادي در دانشگاه موسيقي شهر گراتز تحصيل خود را در رشته رهبري ارکستر زيرنظر استاداني همچون Martin Turnovsky , Arturo Tamayo , Wolfgang Bosic ادامه داد. وي در سال 1999 موفق به دريافت جايزه Die Richard Wagner Stipendienstiftung شد و پس از اتمام تحصيل و دريافت ديپلم رهبري، سرپرستي چندين ارکستر و آنسامبل را به عهده گرفت. حيدريان از سال 2003 بهعنوان استاد دانشگاه در رشته رهبري ارکستر در دانشگاه موسيقي و هنرهاي نمايشي شهر گراتز فعاليت دارد و سرپرستي ارکسترهايي همچون ارکستر بادي، موسيقي فيلم را به عهده دارد و در کنار کار اصلي و هنري خود، مسترکلاسهاي رهبري متعددي را در کشورهاي اتريش، کرهجنوبي و ايران برگزار ميکند.
ارکسترهاي ما خوب است
همچنين اين موسيقيدان در سالهاي گذشته بارها به ايران آمده و ارکستر سمفونيک تهران و ارکستر ملي ايران را رهبري کرده است. حيدريان مردادماه امسال طي حکمي از سوي مجيد زينالعابدين، مشاور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي و مديرعامل بنياد رودکي وقت و با پيشنهاد اعضاي شوراي هنري ارکستر، براي يک دوره يکساله به عنوان رهبر دائم ارکستر سمفونيک تهران انتخاب شد. اين موسيقيدان و رهبر ارکستر در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه آيا معتقد بر اين هستيد که قطعات و آثار ارکستر ملي به سمت آثار حرفهايتر پيش رفته است و شنونده عادي و معمولي شايد نتواند خيلي با آثار آن ارتباط برقرار کند؟ به «ايرنا» گفت: موضوعي که به آن معتقدم اين است که نوازندگان ارکستر سمفونيک تهران و ارکستر ملي ايران، مانند وزنهبردار ميمانند. يک وزنهبردار اگر بخواهد وزنهاي را بلند کند، ابتدا کارش را با وزنه پنج کيلويي آغاز ميکند، سپس بهتدريج بايد وزنههاي 10، 15، 20 و 40 کيلو بردارد تا عضلاتش قوي شود و به هدف موردنظرش دست پيدا کند. وي افزود: ارکسترهاي ما هم خوب است به جز قطعاتي که سادهتر هستند و مخاطبان علاقهمند به شنيدن آنها هستند، بتوانند قطعات پيچيده و به اصطلاح سنگينتري را بنوازند تا تکنيک ارکسترها ارتقا پيدا کند، همچنين گوشهاي مخاطبان هم به تدريج بتوانند اين قطعات را هضم کنند و بشنوند.
«قطعه» مدام نواخته شود
حيدريان در پاسخ به اين سوال که آيا شايسته است ارکسترهاي ملي و سمفونيک، موسيقيهاي فيلم را بنوازند و اجرا کنند؟ اظهارکرد: با اين رويکرد موافق هستم، از آن رهبران نيستم که بگويم ارکستر سمفونيک فقط بايد قطعات کلاسيک را بنوازد حتي من در برنامهريزيهايي که براي ارکستر سمفونيک تهران انجام دادم، اين ارکستر در سال يک شب بايد يکي از کنسرتهايش را به موسيقي فيلم اختصاص دهد؛ همزمان صحنههايي از فيلمهاي مورد نظر بدون صدا پخش شود و ارکستر نيز قطعات مربوط به آنها را اجرا کند؛ نواختن موسيقي فيلم تمرين خوبي براي ارکستر است و براي مخاطبان هم خيلي جالب خواهد بود. هر چيزي که خوب و با کيفيت انجام شود، با آن موافق هستم. اين موسيقيدان و رهبر ارکستر با اشاره به اينکه در روند اجراي آثار محدوديتي قائل نيست، گفت: هميشه بخشي از دايره را بازميگذارم، آن را کامل نميبندم چون ميدانم بالاخره هر چيزي ميتواند بهترم باشد و به تدريج پيشرفت کند تا به آن اوج برسد و بايد جا داشته باشد، قطعات موسيقي با اجراهاي زياد پختهتر ميشوند، يک اثر موسيقي مانند يک سنگ ميماند؛ به عنوان مثال يک مجسمهساز يک سنگ را به تدريج ميشکند، ميبرد، درستش ميکند تا تبديل به يک فيگور و يک اثر هنري شود، قطعات موسيقي هم همينگونه است، با يکبار نواختن کامل نميشود، بايد مدام نواخته شود تا آن شخصيت و ويژگي خود را نشان دهد.
