روايت متفاوتي از باغستان‌ها در يک مستند

کارگردان مستند «باغستان» از باغدارهاي قزوين سخن گفت که در مستندش با آنها گفت‌وگو کرده و هر يک خودشان يک کتاب هستند. خديجه موسوي، کارگردان «باغستان» گفت: مستند «باغستان» روايتي متفاوت از باغستان‌هاي شهر قزوين است و با پرداختي متفاوت به اين موضوع، درباره اهميت حفظ و نگهداري اين باغستان‌ها صحبت مي‌کند. وي با اشاره به فرم روايي اين مستند گفت: نمي‌خواستم از فرم‌هاي تکراري براي اين موضوع استفاده کنم. برهمين اساس با يکي از دوستان هنرمندم که در حوزه «لندآرت» (هنر محيطي) فعاليت دارد صحبت کردم و او را به‌عنوان راوي قرار داديم. به عبارت ديگر، راوي اين فيلم يک دختر جوان هنرمند است که با استفاده از هنر محيطي تلاش مي‌کند فرهنگ حفظ و نگهداري باغستان را به مردم آموزش داده و از اين طريق فرهنگسازي کند. اين مستندساز اضافه کرد: يکي از جذاب‌ترين بخش‌هاي اين مستند، مصاحبه با باغدارهاست که برخي از آنان مثل يک کتاب فرهنگ و دايره‌المعارف باغستان بودند. اين افراد کنهسال، اطلاعاتي درباره باغستان‌ها مي‌دادند که واقعا شنيدني بود و وقتي وارد دنياي آنان مي‌شويد متوجه مي‌شويد که باغستان فقط درخت نيست و فرهنگ مردم پيوند خورده با آن است. موسوي بيان کرد: شهر قزوين از نظر تاريخي بسيار غني است و علاوه بر جاذبه‌هاي طبيعي، بناهاي تاريخي زيادي نيز دارد. زماني‌که سوژه اين فيلم به من پيشنهاد شد، برايم جذاب و جديد بود و به دنبال ساختش رفتم. کارگردان مستند «باغستان» با اشاره به خطراتي که باغستان‌هاي قزوين را تهديد مي‌کند، گفت: يکي از نگراني‌هاي اصلي درباره قزوين از بين رفتن باغستان‌هاي اين شهر است. طي دهه‌هاي اخير، اين شهر به سمت مدرن‌شدن رفته و هم‌اکنون قصد احداث يک پل را دارند که مستقيما باعث از بين‌رفتن بخشي از اين باغستان‌ها مي‌شود. از سويي ديگر، بسياري از باغدارها از کسب‌وکار خود رضايت ندارند و نسل جوان نيز اين شغل را ادامه نداده است. همه اين موارد باعث شده تا خطر بزرگي درباره اين باغستان‌ها که رگ‌هاي حياتي شهر هستند، به‌وجود بيايد.