التهاب مفاصل که نام ديگر آن «آرتريت» است، عارضهاي است که در آن مفاصل دچار تورم، درد و محدوديت حرکتي ميشوند و اين التهاب، تاثير مخربي بر مفاصل، بافتهاي پيرامون و ساير بافتهاي همبند ميگذارد. متخصصان با تاکيد بر اينکه دو عارضه «آرتريت» و «آرتروز» که بعضا بهجاي هم بهکار ميروند، يکي نيستند و آرتروز درواقع زيرمجموعه و شايعترين نوع «آرتريت» است، اظهارداشتند: ممکن است در برخي موارد اين 2 بيماري باهم اشتباه گرفته شوند و اين در حالي است که آموزش و اطلاعرساني صحيح در مورد هر يک از آنها امري ضروري است چرا که به پيشگيري و درمان بهتر و موثرتر عارضه کمک ميکند. «آرتريت»، التهاب مفاصل است. اين عارضه که گاهي ناشي از اختلال خودايمني است اغلب با درد، تورم، سفتي و حرارت در مفاصل آسيبديده همراه است. عوامل موثر در ايجاد «آرتريت» شامل: آسيب مفصلي، متابوليسم غيرطبيعي، عوامل ژنتيکي، بروز عفونتها و اختلال در عملکرد سيستم ايمني بدن است. شايعترين انواع «آرتريت» شامل «اوستئوآرتريت»، «آرتريت روماتوئيد» و «نقرس» هستند. درواقع هر نوع التهاب مفصلي شکلي از «آرتريت» محسوب ميشود. «آرتريت» ميتواند مفاصل، ماهيچهها، تاندونها و حتي پوست و اعضاي داخلي خاصي را تحتتاثير قرار دهد. به گزارش سايت تخصصي «ايهاو»، تشخيص «آرتريت» براساس تستهاي خون و راديولوژي صورت ميگيرد و درمان آن ممکن است شامل استفاده از داروهاي ضدالتهابي، ورزش و فيزيوتراپي باشد. در صورت مشورت با پزشک ميتوانيد ضمن به حداقل رساندن درد خود، روال عادي زندگيتان را داشته باشيد. اما آرتروز اصطلاح ديگري براي عارضه «اوستئوآرتريت» است و طي آن، غضروف مفاصل بهدليل فشار فيزيکي مداوم تخريب ميشود. اين بيماري تحليلبرنده در نتيجه آسيبديدگي، افزايش سن و کشيدگي يا پارگي طولانيمدت غضروف در مفاصل بروز ميکند و سبب ايجاد درد و سفتي مفاصل ميشود. هر مفصلي ممکن است دچار آرتروز شود؛ اما بروز اين عارضه بيشتر در مفاصل زانوها، ستون مهرهها و لگن شايع است. آرتروز عمدتا ناشي از افزايش سن است و اساسا غضروفها را دچار ميسازد. اين آسيب غضروفي سبب بروز درد، کاهش توان حرکت و کاهش توان ماهيچهاي ميشود. اما بايد بدانيد که فعاليت و ورزش منظم ميتواند غضروفها را تغذيه کند. بنابراين، عامل بهوجودآورنده «آرتريت» همواره يک التهاب است؛ اما آرتروز پيامِد يک مشکل فيزيکي و حاصل آسيبديدگي يک عضو است.