یک دکترای روانشناس بالینی گفت: کودکی که زودرنج و بسیار حساس است، معمولا ارتباطش کم است و دوستان کمی دارد. دکتر سیما فردوسی بیان داشت: برای از بینبردن زودرنجی و حساسبودن کودک باید ارتباطات او را گستردهتر کرد. به این ترتیب که دوستان زیاد، ارتباط اجتماعی و مهارتهای خیلی زیادی داشته باشد. وی ادامه داد: هرچه مهارتها بیشتر باشد، تعداد دوستان افزایش یابد و ارتباطات گسترش یابد، این حساسیت کمتر میشود. وی گفت: کودکانی هم که خیلی زودرنج هستند و هنگام جوابدادن به سوالهای والدین گریه میکنند، در این طبقه قرار میگیرند و باید ارتباطات آنها را گسترش دهیم.