بازيگر باسابقه سينما و تلويزيون ضمن تشريح آخرين فعاليتهاي هنري خود از رقم دستمزد پيشنهادي از سوي برخي پروژههاي سينمايي و تلويزيوني بهشدت انتقاد کرد. صفاآقاجاني بازيگر باسابقه سينما و تلويزيون در گفتوگو با «مهر» درباره فعاليتهاي اين روزهاي خود گفت: در حال حاضر مشغول خانهداري هستم و پروژه ديگري در دست ندارم. در اين مدت کار جذابي به من پيشنهاد نشده است و اين بيکاري بهدليل انتخاب خودم نيست، مگر ميشود بازيگري دوست نداشته باشد که کار کند، اما در اين مدت کار جذابي در سينما و تلويزيون به من پيشنهاد نشده است. وي ادامه داد: بالاخره فضاي کار ما اينگونه است که گاهي کار هست و گاهي نيست. بعضي وقتها تا دو سه سال آدمها بيکار ميمانند. من هم شخصا جزو بازيگران خيلي خيلي کمکار هستم اما شکر خدا کارهايي را که قبول ميکنم، آثار خوبي از کار در ميآيند. اين بازيگر درباره کمبود فيلمها و سريالهاي با محوريت افراد ميانسال در سينما و تلويزيون برخلاف آنچه در جهان مرسوم است هم گفت: اين مساله بستگي به نگاه مسئولان دارد. در فضاي هنري هيچ قشري نبايد ناديده گرفته شود. آقاجاني درباره تاثير محافل مختلف در کمکاري و پرکاري بازيگران، افزود: شما تصور کنيد در حوزه کاري خودتان چند پروژه در دست داريد که ميخواهيد آن را ميان همکارانتان توزيع کنيد. طبيعتا افرادي که دمدستتر هستند و بهتازگي با هم احوالپرسي داشتهايد، به ذهنتان ميآيند تا اينکه خيلي آرماني بخواهيم نگاه کنيم و بگوييم اين پروژه خاص در تخصص فلان فرد است و بهتر است که آن را به آن فرد واگذار کنيم! کمتر پيش ميآيد که در اين موارد نگاه تخصصي وجود داشته باشد. کارها در سينما و تلويزيون هم بر اساس انتخاب اشخاص پيش ميرود و هيچ قانونمندي خاصي در آن وجود ندارد. وي بيان داشت: من حداقل سالي يک کار دارم که در آن حداقل با 20 الي 25 نفر از افراد در ارتباط هستم. خوشبختانه کارم را هم درست انجام ميدهم و موردتوجه هم قرار ميگيرد. از طرف ديگر از نظر دستمزد هم به قول يکي از دوستان ما کفکاريم و کف دستمزد را براي کارهايمان ميگيريم. اين بازيگر باسابقه درباره رقم پايين قرارداد بازيگران پيشکسوت و ميانسال در توليدات سينمايي و تلويزيون گفت: اين مساله به تهيهکننده آثار برميگردد. بالاخره براي هر نقشي دستمزدي تعيين ميشود. شايد در مواردي يک کارگردان اصرار کند براي يک نقش کوتاه، بازيگري استفاده شود که دستمزد بالاتري هم ميگيرد. شايد با دستمزد بالا بتوانند بازيگر را راضي کنند که يک نقش کوتاه را قبول کند. در اين فرآيند معمول اين است که توجهي به شأن بازيگران ندارند. بيشتر برايشان مهم اين است که براي يک نقش، چقدر بودجه در نظر گرفته شده است. وي افزود: اخيرا از سوي يک کارگردان سرشناس که در سينما فرد مطرحي است و بهتازگي قصد دارد سريالي را براي تلويزيون بسازد به دفترشان دعوت شدم. خيلي هم اصرار داشتند که يک نقش خاص را من ايفا کنم. فيلمنامه هم برايم نفرستادند. وقتي حضوري به دفتر رفتم ديدم هرچند نقش گرهگشايي در داستان است اما نقش بسيار کوتاهي است و رقمي که در نظر گرفته بودند شايد به اندازه رفتوآمد با اسنپ ميشد! واقعا اين شرايط صداي اعتراض من را بلند کرد. کاش لااقل پاي تلفن چنين اهانتي بکنند و آدم را تا دفترشان نکشانند که بخواهند حضوري چنين اهانتي بکنند. آقاجاني ادامه داد: من آنقدر عصبي بودم که فقط ميگفتم چرا پاي تلفن نگفتيد و من 65 ساله را تا دفترتان کشيدهايد و اينگونه اهانت ميکنيد. اين بازيگر درباره کمکاري خود در سينما به نسبت تلويزيون هم اظهارکرد: دليلش اين است که در سينما کارها خيلي بيشتر از تلويزيون براساس روابط پيش ميرود. در کارهاي تلويزيوني بالاخره برخي عوامل نظر ميدهند اما در سينما يک سرمايهگذار وجود دارد و اوست که براساس روابط تصميم ميگيرد و انتخاب ميکند.