سوت پایان بر همایش‌های پرهزینه

روزانه ده‌ها همایش و نشست و گردهمایی در کشورمان برگزار می‌شود. از نشست‌ها و همایش‌های موضوعی، علمی و تخصصی گرفته تا گردهمایی‌های عمومی با موضوعات فرهنگی و ادبی، شغلی و... با حاضرین و مدعوینی از جنس متفاوت و سن و تفکرات ناهمگون. در ایران در مقایسه با سایر کشور‌ها اجرای چنین همایش‌هایی به مراتب بیشتر و متنوع‌تر است، اما به راستی باید بررسی شود که اجرای این همه همایش‌های زیاد و هزینه‌های گزاف تاچه حد در پیشبرد امور سازمانی وزارتخانه‌ها و ادارات کشور و تعالی و ترقی ملی مؤثر است؟ برخی از همایش‌ها و نشست‌ها همه ساله تکرار می‌‌شوند اما بار معنایی و اثر‌گذاری لازم را نداشته و جز اتلاف وقت و هزینه و هدر رفت منافع مردم و منابع کشور، تأثیری در بهبود امور ندارند. بنابراین رواست تا اولا همایش‌ها از نظر تعدد و فراوانی اجرا، کمتر شوند و ثانیا همایش‌های کم هزینه و لازم الاجرا برپا شود. به‌عنوان یک روزنامه‌نگار و فعال رسانه، بار‌ها مشاهده کرده‌ام در برخی همایش‌ها، مدعوین یا حتی برخی بانیان همایش‌ها، هیچ اطلاعاتی از کم وکیف همایش و موضوع برپایی همایش‌ها ندارند و برخی نمی‌دانند به چه منظور و چرا به چنین همایشی دعوت شده‌اند! همایش‌هایی که گاه ممکن است اصل موضوع مد نظر همایش، فراموش و جایگاه و‌ شأن مهمانان به درستی نگاه داشته نشود، همایش‌هایی که بعضا نظم و آرامش لازم در آن نبوده و یا مکان برپایی همایش و نوع پذیرایی و نحوه استقبال از مدعوین در آن‌ها جالب نباشد و مکرراً اجرا شده یا در حال اجراست. در کلانشهر‌ها هزینه‌های اتلاف سوخت و انرژی و به‌ویژه بنزین مصرفی شهروندان و همچنین ترافیک سنگین خودرو‌های شخصی و وسایل نقلیه عمومی، مشکلی مضاعف بر مشکلات فراوان ناشی از برپایی همایش‌های فاقد محتوا و نتیجه است. همایش‌های بی‌پایه و فاقد کارایی و بدون داشتن بازخورد‌های لازم و نتایج مطلوب که مکرر در مکرر در حال اجراست و نهاد‌های نظارتی بر نحوه و شرایط و چرایی اجرای چنین برنامه‌هایی نظر نداده و دخالت نمی‌نماید. به نظر می‌رسد ریاست محترم جمهوری وبه‌ویژه شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای فرهنگ عمومی، سران قوای مقننه و قضائیه، مصوبه‌ای واحد و جامع در خصوص لزوم بازنگری در برگزاری همایش‌های سالانه ملی و استانی داشته باشند، به گونه‌ای که دستگاه‌های اجرایی و مدیران دولتی، همایشی برگزار نکنند مگر اینکه تیم ارزیابان منصف در ادارات مربوطه نسبت به اهمیت و ضرورت انجام چنین همایش‌هایی هم نظر دهند و هم بعد از برپایی همایش‌ها، لااقل بازخورد‌های مصوبات و سخنرانی‌ها و برنامه‌های به اجرا در آمده در همایش‌های برگزار شده را به عموم جامعه و متخصصین و مدعوین حاضر در همایش‌ها انعکاس دهند. توجه به کیفی شدن محتوای همایش‌ها و عبور از انجام و اجرای همایش‌های بی‌محتوای فاقد نتایج مطلوب، راهکاری مدیریتی است که تنها از عهده مدیران عملیاتی، صاحب تجربه و خلاق برمی‌آید. به عنوان مطالبه‌ای فردی و عمومی از دولت و به‌ویژه ریاست محترم جمهوری می‌خواهم با توجه به شرایط خاص حاکم بر کشور و کسری بودجه ادارات، به‌منظور صرفه‌جویی در برخی از هزینه‌ها، سوت پایان بر اجرای همایش‌های پرهزینه و فاقد نتیجه را به صدا درآورد. نمایندگان مجلس و مدیران ارشد کشور و استان‌ها نیز در چنین همایش‌های فاقد نتیجه و پر هزینه حضور نیابند تا منبعد شاهد اجرای چنین برنامه‌ها و جلسات بی‌فایده نباشیم.