ريشهيابي برهم زدن سخنرانيها و مراسمها
تندروها، نيروهاي ميداني اتاق فکرهاي سياسي
آرمان ملي: تندروها در کنشهاي سياسي خود، تصميماتي ميگيرند که در دستگاه فکري آنها صحيح است. غافل از آنکه در گرداب پروپاگاندا گرفتار شدهاند. تندروها در هر جمعي و گروهي که خود را بر حق و طيف مقابل را فاقد جايگاه حقانيت ميبينند، يا حقيقت را فقط نزد خود ميپندارند، از ابزار برهم زدن جلسه يا دعوا به جاي استدلال و گفتوگو استفاده ميکنند. از اين رو در نهايت، يا جلسهاي را به آشوب ميکشند يا با راه انداختن اغتشاش، توجه همگان را به خود جلب ميکنند.
اشتباه تندروها در تشخيص و تحليل واقعيت
در تازهترين تحرکات تندروها، شاهد بر هم زدن مراسم بزرگداشت شهادت آيتا... صدوقي و ناتمام گذاشتن سخنراني مسيح مهاجري، مديرمسئول روزنامه جمهوري اسلامي بوديم. خبرآنلاين نوشت: در ويدئويي که از اين اغتشاش منتشر شده، فردي به مهاجري ميگويد: «شما دروغ ميگوييد. پيغمبر گفته اگر مسجدي ضرار بود، خرابش کنيد. اين مسجد هم ضرار است و من بايد آن را خراب کنم» مشابه اين گفتهها را ميتوان در شعار عليه سيدحسن خميني هم مشاهده کرد. در 2 سال متوالي شعار عليه او که با واکنش رهبري همراه شد. با مرور شعارهاي تندروها که آغازگر برهم زدن هر سخنراني است، ميتوان دريافت آنان در تشخيص معناي نفاق به بيراهه ميروند. فردي که تشخيص ميدهد مسجدي که مسيح مهاجري در آن سخنراني ميکند به دليل گفتن سخني از هاشمي رفسنجاني يا ميرحسين موسوي، مسجد ضراري است که پيغمبر اسلام آن را خراب کرد، با «بحران تشخيص» روبهرو است. اين افراد با ابزارهاي تفسير دين و يا متون تحليل سياسي آشنا نيستند. رفتار اين افراد پيروي از «غريزه سياسي» است. در تعريف کنشهاي غريزي سياسي، به رفتارهاي خارج از مباني عقلي گفته ميشود که منافع سياسي را دنبال ميکند.
تندروها، گرفتار عدم تشخيص واقعيت
مشاهده چهره افرادي از جنس برهم زنندگان سخنراني سيدحسن خميني يا مسيح مهاجري، نشان ميدهد اين افراد، درک درستي از جريان وقايع سياسي ندارند. تندروها به دليل عدم تشخيص واقعيت تصميماتي ميگيرند که در دستگاه فکري آنها صحيح است. غافل از آنکه در گرداب پروپاگاندا گرفتار شدند. در نمونه جديدتر در دهه 90 که بسياري از افراد تحت تاثير خبرسازيها و جعل خبرهاي يک جريان خاص قرار گرفتند و نتيجه آن تهيه هيزم براي خشم تندروها بود، ساختن اکانتهاي جعلي به نام افراد تاثيرگذار مقيم خارج از کشور بود.
سوءاستفاده از احساسات تندروها
اغتشاش تندروها، معمولا در مراسم مذهبي يا سخنرانيهاي سياسي نمود دارد. سابقه برهم زدن سخنرانيها به بعد از پيروزي سيدمحمدخاتمي بازميگردد. زماني که خاتمي بر گفتوگو ميان جريانهاي سياسي براي رسيدن به وحدت ملي تاکيد ميکرد. در سوي مقابل ميدان، تندروها تلاش ميکردند با برهم زدن سخنرانيها، منتقدان خود را ساکت کنند. سکوت نهادهاي نظارتي در برابر تندروها به مرور، مهر تاييدي بر شيوه اشتباه آنها گذاشت. تا آنجا که بهرغم دوبار تذکر رهبر معظم انقلاب در مراسم بزرگداشت امام خميني(ره)، رويه تندروها متوقف نشد. سوابق برهم زدن سخنرانيها به دهههاي هفتاد و هشتاد بازميگردد. عبدالمجيد محتشم دبيرکل وقت انصار حزبا... ميگويد «انصار حزبا... در حال حاضر رشد تکاملي پيدا کرده است و به جاي اعتراضهاي ميداني مانند سالهاي دهه 70 و اوايل 80 نسبت به آنچه که نقد دارد از راههاي مدني مانند شکايت استفاده ميکند.» استفاده از راههاي مدني مانند شکايت در دعاوي حقوقي، ثمره عقلانيت بعد از دو دهه بوده که انصار حزبا... در دولتهاي خاتمي و احمدينژاد تجربه کردند.