حسين قاسميجامي:
براي رفع افسردگي کرونا، فيلم ساختم
حسين قاسميجامي بيان کرد: فيلم سينمايي «پسران دريا» را براي رفع افسردگي در دوران کرونا ساختهاند و انتظار فروش بالا در گيشه از آن نداشتهاند. قاسميجامي يکي از کارگردانان فيلم سينمايي «پسران دريا» درباره شرايط اکران اين فيلم سينمايي گفت: فيلم «پسران دريا» از لحاظ ساختار، موضوع و قصه فيلم خاصي است و اينگونه نيست که فکر کنيم در رقابت گيشه ميتواند فيلم پيروزي باشد. اين توقع از فيلم توقع نادرستي است. بهشخصه از ابتدا هم اين انتظار را نداشتم که اين فيلم در گيشه فروش خوبي داشته باشد. بالاخره اين فيلم، فيلم خاصي است که مخاطب خاص خود را هم دارد. شرايط حاکم بر سينما هم در وضعيت اکران فيلم مزيد برعلت شده است. وي ادامه داد: ما تلاش کرديم فيلم شريفي بسازيم که خوب ديده شود اما واقعيت اين است که اين اتفاق هم براي فيلم نيفتاد و فيلم در چنبره شرايط پخش در سينما قرار گرفت. قاسميجامي درباره اينکه فيلم «پسران دريا» طي هفته اول اکران خود کمتر از 600 مخاطب داشته است، ادامه داد: بالاخره از منظر گيشه اين فيلم واجد برخي ويژگيها نيست. تنها بازيگران مطرح فيلم ما افشين هاشمي و مونا فرجاد بودند و باقي بازيگران که اتفاقا نقشهاي اصلي را هم ايفا ميکنند، بازيگراني نوجوان هستند. با اين وجود فکر ميکنم فيلم به اندازه خرج و تلاشي که براي آن کردهايم، در حال ديدهشدن است. وي افزود: علاوهبر اين، فيلم اپيزوديک در سينماي ايران، بهويژه به اين شکل که داستانهايي کاملا مجزا از هم داشته باشد، مخاطبان خاص خود را دارد. زمانيکه شروع به ساخت اين فيلم کرديم، در دوره کرونا بوديم و ميخواستيم براي رهايي از افسردگي ناشي از کرونا، فيلمي را بسازيم تا با يک گروه جمعوجور يک کار دلي کرده باشيم. اين نکته را درباره اپيزود اول ميگويم که خودم کارگرداني کردم و خيلي در اپيزود دوم که افشين هاشمي آن را کارگرداني کرده است، دخالتي نداشتهام. در همين اندازه هم از کار راضي هستم. حداقل آنهايي که اين فيلم را براي تماشا انتخاب کردهاند، از آن راضي بودهاند. ما فيلمي به نيت گيشه نساخته بوديم که حالا بهدليل نفروختن آن ناراحت باشيم. اين فيلمساز ادامه داد: بالاخره اين فيلم ديده ميشود و بر مخاطب خود هم تاثيرش را ميگذارد. در عين اينکه ميدانيم فيلم در چنبره شرايط پخش و شرايط اقتصادي مردم هم قرار دارد. قاسميجامي توضيح داد: يکي از روزهايي که در اوج فراگيري کرونا بوديم، با افشين هاشمي صحبت ميکرديم و احساس دلتنگي نسبت به صحنه و کار داشتيم. شخصا اپيزودي را که کارگرداني کردهام بسيار دوست دارم چرا که بدون هيچ نقشه از پيش تعيينشدهاي سراغ ساخت آن رفتيم و فکر ميکنم حسي که امروز در فيلم وجود دارد، وام گرفته از حسي است که آن روزها خودمان داشتيم. حسي که برآمده از عشق ما به سينما بود و همين مساله هم در شکلگيري فضاي کلي فيلم بسيار به ما کمک کرد.