شايد يکي از سوالات اساسي اين است که همسايهاي همچون قطر تا چه ميزان ميتواند در زمينههاي مختلف با ايران ارتباط برقرار کند يا تبديل به رقيب شود. قطر دوست ماست و همسايهاي که دوست باشد غنيمت است اما براي قطر ميدانهاي گازي مشترک با ايران غنيمت است. در اين ميان بايد به يک تعريف نيز توجه داشت. در يک تعريف خاص همه دولتهاي متجاوز و زورگو مانند آمريکا استکبار جهانياست.. موضع بيطرفانه ايران در برابر جنگ اوکراين هم با هدف تامين منافع ايران بود. توجيه نظام جمهوري اسلامي که هدف از اتخاذ اين موضع را دور نگه داشتن کشور از آسيبهاي احتمالي ميداند قابل درک است. از سوي ديگر اما در ميان همسايگان نيز بايد به نکاتي توجه داشت. يکي از اين همسايگان قطر است که چندين قرارداد با شرکتهاي بزرگ اروپايي مانند توتال بسته است تا با استخراج گاز از اين ميدان مشترک امنيت انرژي اروپا را فراهم کند تا اروپا گرفتار تحريم گازي روسيه نشود. در حقيقت قطر ميکوشد تا سلاح يا اهرم انرژي روسيه را کم اثر کند. ايران هم وضعيتي مشابه قطر دارد همراه با مزايايي بيشتر. ما بايد از اين فرصت بهره بگيريم. علاوه بر نسل کنوني که از برخي مشکلات رنج ميکشد در برابر نسلهاي آينده هم مسئوليم و بايد براي آنان ترکهاي بگذاريم. پيش از فکر کردن به افزايش جمعيت بايد به فکر اقتصاد جمعيتي بود که افزوده خواهد شد. ايران اکنون يکي از پايينترين نرخ رشد جمعيت را در دنيا دارد. علتش هم روشن است. همان گونه که دست نامرئي بازار به تعبير آدام اسميت نرخ کالاها را تعيين ميکند هوش نامرئي مردم هم نرخ رشد جمعيت را تعيين ميکند. به همين علت است که بزرگترين نيروي استکبار، فقر قلمداد ميشود. اگر ما مشکلات اقتصادي و فقر را کنار زديم مردم خودشان دليري فرزند آوري خواهند داشت.