بهروز عطایی یکی از بهترین گزینههای ممکن داخلی برای هدایت تیمملی والیبال است. مدیریت او در والیبال زبانزد است و بسیاری از بازیکنان فعلی قبلا شاگرد او بودهاند. بازیکنان ملیپوش کاملا مطیع سرمربی هستند. ضمن اینکه اطلاعات، آشنایی با زبان انگلیس و علم روز والیبال، کلاسهایی که شرکت کرده است، اینها نقاط قوت سرمربی تیمملی است. با این حال معتقدم در بحث جوانگرایی میتوانستیم کمی متفاوت باشیم. تاریخ تیمملی در گذشته نشان داده چه نوع جوانگرایی به ما کمک میکند. برای مثال ولاسکو با اینکه نسل تیمملی را تغییر داد، اما با برنامه و سرعت مشخص کار او را پیش برد. وی ابتدا فرهاد قائمی را به ترکیب خودش اضافه کرد. در ادامه امیر غفور به تیمملی دعوت شد و کمکم در کنار بازیکنان باتجربه بازیکنان جوان را در جامملتها بهکار گرفت و نتیجهاش هم مثبت بود. بحث من، عزت تیمملی والیبال در سطح جهانی است. میلاد عبادی یکی از بازیکنان باتجربه تیمملی است و این روزها میدانم فشار زیادی را متحمل میشود. قبلا هم شاگرد آقای عطایی بوده و این خوب است که بین سرمربی و کاپیتان تیم این ارتباط خوب وجود دارد. منتهی از نظر بدنی با آن میلادی که ما میشناسیم کمی فاصله دارد. امیدوارم در بازیهای بعد بالاترین کیفیت او را شاهد باشیم. بعداز ولاسکو مربیان خارجی زیادی را به ایران آوردیم اما چه اتفاقی برای والیبال کشور افتاد؟ آلکنو حتی پست اکثر بازیکنان را نمیشناخت. او 2 یا 3 ماه قبل مسابقات المپیک به ایران آمده بود و با این وضعیت انتظاری نمیرفت که بتوانیم موفق باشیم. ولاسکو صفر تا صد مدیریت تیم را در اختیار داشت و اجازه ورود افراد دیگر را به این حوزه نمیداد.