کارگردان فيلم «هــيس دخترهـا فرياد نميزنند» بيان داشت: متاسفانه سينما به هيچ وجه دوران خوبي را سپري نميکند، اين هنر در دوران کرونا دستخوش تغييرات ناگواري شده است، خطر بزرگي سينما امروز ايران و جهان را تهديد ميکند و اين خطر در دوران کرونا دو چندان شد. پوران درخشنده اظهارکرد: پيشتر هم مخاطبان علاقهمند به تماشاي آثار سينمايي بهصورت آنلاين و در پلتفرمها بودند اما دو سال کرونايي باعث شد که اين علاقه چندين برابر شده و ميزان رجوع به سالن سينما براي تماشاي آثار بهشدت کم شود. اتفاقي که ميتواند در سالهاي آينده سينما را تا آستانه نابودي کامل بکشاند. درخشنده با اشاره به گسترش جهاني استفاده از پلتفرمهاي اينترنتي اضافه کرد: در زمانهاي هستيم که سينمارفتن کمرنگتر از تمامي ادوار تاريخ اين هنر شده است، مخاطب تمام نيازهايش را در پلتفرمها برآورده کرده و ديگر نيازي به سينمارفتن نميبيند. وي با اشاره به لزوم احياي سالنهاي سينما در قرن جديد تاکيدکرد: در حال حاضر حمايت از سينما بيش از هر زماني نياز است، کارگردانان و تهيهکنندگان خودشان سرمايه مستفلي ندارند و به همين دليل بخش دولتي بايد وارد عرصه شده و در سينما سرمايهگذاري کند، اين روزها تمامي سرمايه به نمايش خانگي انتقال پيدا کرده و همين سينما را ضعيفتر از هميشه کرده است. درخشنده ادامه داد: با تحقيقي سطحي ميتوان فهميد که اکثريت سينماهاي قديمي در حال تغيير کاربري هستند، اين مقوله وحشتناک و هولناک است، زيرا اين سالنها سابقه و تاريخ اين هنر در کشور هستند و با نابودي آنها سينما هم در خطر بزرگي ميافتد. کارگردان فيلم سينمايي «زيرسقف دودي» با اشاره به نياز سينما براي ورود سرمايه گفت: ما بايد سرمايه سالم و درست وارد سينما کنيم، از سويي رسالت بزرگ امروز بخش فرهنگي حمايت از فيلمسازان مستقل است، فيلمسازاني که براي فرهنگ و نه گيشه فيلم ميسازند. اين فيلمسازان صرفا به پولسازي فکر نميکنند و همينها هستند که آينده سينما را رقم خواهند زد.
سرمايهها بهسمت کمدي ميرود
درخشنده در همين رابطه افزود: فيلمساز مستقل بيشتر به فکر ارتقا سطح فرهنگ در جامعه است، براي کارش تحقيق و پژوهش فراوان و چند ساله کرده و بسيار وسواس دارد تا اثري درشان جامعه توليد کند. وي با اشاره به روند طولاني ساخت فيلم «هيس پسرها گريه نميکنند» تاکيدکرد: شش سال است که در حال تحقيق و بررسي براي ساخت فيلم هستم، به همين دليل هم شش سال از آخرين فيلمم ميگذرد، اين براي فيلمسازي در سن و سال من اتفاق خوبي نيست. وي در همين رابطه تصريح کرد: در حال حاضر نسل سينمارو و تماشاگر عوض شده است، بسياري از نوجوانان کارگردان خوب و پيشکسوت را نميشناسند، چرا که آنها امکان ساخت فيلم ندارند، حتي آثار قبلي آنها هم به نمايش در نميآيد تا نسل جوان با ادوار مختلف فيلمسازان آشنا شود. از نظر من آشنايي نسل تازه با پيشکسوتان سينما امري ضرروي بوده که از آن غفلت شده است. درخشنده با اشاره به نبود سرمايه در سينما افزود: بهطور معمول سرمايهها بهسمت سينماي کمدي و پولساز ميرود، در اکثريت مواقع هم سرمايهگذار ميخواهد نظر و سليقه خود را وارد هر کاري کند، پيشنهاداتي که گاها هنري هم نيستند. متاسفانه فضا براي فيلمسازي اصلا فراهم نيست و اوضاع هر روز بدتر هم ميشود. وي در همين رابطه افزود: بهنظر من سرمايهگذاري در آثار کمدي کار عجيبي نيست زيرا آنها هر طور شده پولشان تامين ميشود، اما سينماي مستقل و تربيتي ما سالهاست به گوشهاي رانده شده است. کارگردان فيلم «هيس دخترها فرياد نميزنند» درباره مشکلات آخرين فيلم خود اضافه کرد: من با تمام وجودم ميخواهم تا فيلم جديدم را بسازم، براي اين شش سال زحمت کشيدهام، اين فيلم درد بزرگي بر شانهاي من است که بايد آن را زمين بگذارم، علاوه بر آن افراد زيادي در مراحل تحقيق داستانهايشان را به من گفتهاند که منتظرند دردشان بيان شود. درخشنده درباره سينماي اجتماعي روز کشور گفت: بهنظر من سينماي اجتماعي بايد در تربيت و ارتقا فرهنگ جامعه موثر باشد، فيلمهاي اجتماعي با بحث تعليم و تربيت، خانواده، و آگاهيبخشي به جامعه نياز امروز سينما هستند، نيازي که هنوز برآورده نشده است. وي در همين رابطه ادامه داد: سينماي اجتماعي مرسوم امروز صرفا به پايين شهر و اعتياد و موضوعات کليشهاي ميپردازد، در صورتيکه سينماي اجتماعي صرفا اين دسته از آثار نيستند، ما کارگردانان سينماي اجتماعي خوب بسياري داريم که شرايط کار برايشان مهيا نميشود. درخشنده در همين راستا اذعان کرد: متاسفانه به کارگردانان واقعي سينماي اجتماعي بها داده نميشود، فيلمسازاني که اگر از مشکلات حرف ميزنند نگاهشان سياهنمايي نيست و اگر سياهي هم وجود دارند سعي ميکنند در قالب هنر و زيبايي آن را بيان کنند، باور کنيد که تمام مشکلات جامعه ما آثاري با موضوع اعتياد و يا آثار خشن پايين شهري نيست اما اين روزها سينماي اجتماعي اينگونه معرفي ميشود. اين کارگردان پيشکسوت سينما، سينماي اجتماعي را نيازمند تغييرات اساسي خواند و خاطرنشان کرد: نياز امروز سينماي کشور اميد است و فيلمهاي اميدوارکننده در شرايط امروزي به مردم کمک ميکنند.