تلویزیون دوستم ندارد
بازيگر باسابقه سينما و تلويزيون با انتقاد از حضور برخي بازيگران در تبليغات تلويزيوني بيان کرد که چرا بازيگران بايد سراغ تبليغات چاي بروند؟ ابوالفضل پورعرب که پس از سالها فيلم «چند ميگيري گريهکني؟2» را بهعنوان بازيگر بر پرده سينماها دارد، گفت: قسمت اول «چند ميگيري گريهکني؟» در دفتر آقاي توکلنيا ساخته شده بود و قرار شد قسمت دوم آن هم ساخته شود که ماجراي کرونا پيش آمد که شرايطش براي همه ناآشنا و غريب بود. در همين وضعيت اين فيلم ساخته شد و در نوبت اکران قرار گرفت تا کرونا تمام شود. اين شرايط نه فقط فيلم «چند ميگيري گريهکني؟2» بلکه ساير فيلمها را هم تحتالشعاع قرار داد. ويروسي که از چين آمد و تمام سينما، تمام جامعه و تمام دنيا تحتتاثير آن قرار گرفت. وي افزود: با تمام اينها فيلم حالا به اکران رسيده، سوال اين است که حالا تکليف چيست؟ آيا نبايد اين فيلم تبليغ داشته باشد؟ آيا نبايد اطلاعرساني شود که کرونا تا حدود زيادي مهار شده و ميتوان در سينماها به تماشاي فيلم نشست؟ چه تبليغاتي امروز در اين زمينه ميشود؟ بحث اين است که سينماي ما امروز چه تاثيري در جامعه دارد؟ چه من بازي کنم چه نکنم. سريالها چگونه ساخته ميشود و متعلق به کيست؟ به من هم پيشنهاد ميشود اما رويم نميشود برخي از آنها را قبول کنم. البته غيراز تلويزيون که زياد از من خوشش نميآيد و مديرانش خيلي علاقهاي به بنده ندارند. پورعرب ادامه داد: بالاخره امروز عدهاي مثل من خيلي کمکار شدهاند و فرقي نميکند در سينما و يا تئاتر کاري داشته باشيم يا نه. عدهاي اما هستند که در تمام شبکههاي تلويزيون هم حضور دارند و به قول برخي زندگي لاکچري هم دارند. بچههاي قديميتر که سالهاي سال تجربه بازيگري داشتند، کجا هستند؟ آيا بايد سراغ تبليغ چايي بروند؟ من از اين وضعيت خجالت ميکشم و اگر ميبينيد که هراز گاهي در فيلمي بازي ميکنم بهدليل اصرار دوستان است. وي با تاکيد بر اينکه قصه مناسبي در فيلمها و سريالهاي امروز نيست و مدام همه بهدنبال اسپانسر براي کار هستند، گفت: بيلبوردهاي سينمايي امروز دست کيست؟ همين فيلمهاي سينمايي که الان در حال اکران است، تبليغات مناسب ندارند. مديران سينمايي و فرهنگي کشور هم گويي در خواب هستند. ما از مردم خود هم عقب افتادهايم. مردم جلوتر از ما ميروند. از همه خواهش ميکنم قدري بهفکر مردم و فرهنگ اين جامعه هم باشيد. همهاش که نميشود وقت و انرژي صرف اختلاس و آقازادهها بشود!
هنوز بيمه نيستم
اين بازيگر با اشاره به گزيدهکاري خود افزود: سن و سال من بالا رفته و ديگر نميتوانم نقش جوان 20 ساله را بازي کنم! توان جسمي براي بازي در فيلمهاي زياد را ندارم و در عين اينکه ديگر اشتياقي هم براي اين کار ندارم. کدام فيلم ميخواهد نظر من را بهخود جلب کند؟ شما فکر ميکنيد من کم پيشنهاد داشته و دارم؟ فيلمها هم ديگر فيلمهاي قديم نيست که ريشهاي داشته باشند، البته نه همه فيلمها. بيشتر فيلمها ديگر از جنس فيلمهايي که ما در قديم بازي ميکرديم و فرهنگ و سرگرمي همزمان در آنها بود، نيست. بازيگر «غريبانه» درباره تجربه حضور خود در سريال «شهرزاد» و موضعاش نسبت به پرونده مالي تهيهکنندگان اين سريال بيان داشت: من هنوز بالغ بر 100 ميليون تومان از اين پروژه طلبکارم و شکايتي هم بابت آن نکردهام. اگر کسي راست ميگويد چرا بهدنبال دستمزد هنرمندان هستيد؟ حالا همه زورشان به هنرمندان رسيده که از آنها مطالبه کنند؟ هيچچيز سر جاي خودش نيست.پورعرب درباره وضعيت هنرمندان پيشکسوت افزود: رسيدگي به شرايط همه مردم در دوران بازنشستگي وظيفه دولت است اما من خودم هنوز بيمه نيستم! شکرخدا نيازي هم بهجايي ندارم و همه مريضي و سرطاني را که گرفتارش شدم، هم با بودجه خودم درمان کردم. نيازي به هيچکس هم نداشتم. ميدانستم اگر بخواهند کمک کنند، منت کارشان را بر سرم ميگذارد. هنرمندان پيشکسوتي که زماني دستمزد بالا ميگرفتند هم بايد فکر اين ايام خود را هم ميکردند. اين بازيگر پيشکسوت درباره احساس خود نسبت به دنياي بازيگري در سالهاي اخير اظهارکرد: حس و حال اجتماعيام خوب نيست. نه فقط براي من که براي اکثر دوستان همينگونه است و وقتي حس و حال خوبي نداشته باشي نميتواني شاد باشي و درست حرکت کني. خداراشکر که من نيازمند نيستم و به اندازه خودم دارم اما شرايط اجتماعي خوب نيست. وي در پايان تاکيدکرد: هنرمندان براي اعتباري که دارند بايد رياضت بکشند. بالاخره وقتي سن بالا ميرود ديگر پيشنهادها کمتر ميشود و شايد دستمزد سابق هم به شما تعلق نگيرد، اما بايد اعتبار خود را در بازيگري حفظ کنيد. بازيگران بزرگ اين اعتبار را بهراحتي بهدست نياوردهاند. من هم تا هر وقت بتوانم بازيگري را ادامه ميدهم. من درس تئاتر را خواندهام. شکرخدا سرطاني هم که داشتم بهبود پيدا کرده و در وضعيت سلامتي خوبي قرار دارم.
