اُفت هوشیاری ورزشکاران

گاهي در اخبار مي‌شنويم که يک ورزشکار در ميدان ورزش و يا بلافاصله پس از پايان ورزش دچار اُفت هوشياري شده است. حدود 3 تا 20 درصد ورزشکاران جوان در حين ورزش دچار اُفت هوشياري لحظه‌اي و يا کوتاه‌مدت مي‌شوند، مهم اين است که بدانيم بيشتر اين افت هوشياري‌ها خطري براي ورزشکار ندارد؛ اما حتما نياز به بررسي بيشتر وجود دارد. اختلالات و اُفت هوشياري که در حين ورزش اتفاق مي‌افتد نسبت به مواردي که پس از ورزش رخ مي‌دهد، اهميت بيشتري دارد. مشکلات مغزي و قلبي از مهم‌ترين عوامل افت هوشياري است. اُفت فشارخون در حين ورزش، اختلالات ريتم قلب، اختلالات دريچه قلب مثل دريچه ميترال يا آئورت از جمله مشکلات قلبي است که مي‌تواند فرد را دچار افت هوشياري کند. بررسي‌هاي قلبي مانند نوار قلب، اکو قلب، بررسي مشکلات ديواره‌اي و دريچه‌اي قلب و تست استرس در افرادي که در حين ورزش دچار اُفت هوشياري مي‌شوند، ضروري است. درباره مشکلات مغزي که مي‌تواند بيمار را دچار اُفت هوشياري کند، اين موارد باعث اختلالات متابوليک و سوخت‌وساز مغز شده و اُفت هوشياري را در پي دارند. در بعضي از موارد فرد دچار صرع است و فعاليت زياد دچار تسريع صرع در فرد مي‌شود؛ بنابراين پس از گرفتن نوارمغزي حملات صرع را مي‌توان در فردي که دچار اُفت هوشياري شده، تشخيص داد. افت اکسيژن به‌دليل مشکلات ريوي نيز يکي ديگر از عوامل اُفت هوشياري در حين ورزش است. گاهي اوقات فرد با کاهش اکسيژن، بالارفتن دي‌اکسيدکربن خون و يا پايين افتادن سديم خون دچار اُفت هوشياري مي‌شود. ديابت يکي ديگر از عوامل اُفت هوشياري در حين ورزش است همچنين گرماي زياد نيز باعث کاهش آب بدن و ايجاد اُفت هوشياري مي‌شود. بنابراين کسي‌که در حين ورزش دچار اُفت هوشياري مي‌شود حتما بايد مورد بررسي قلبي و مغزي قرار بگيرد. متاسفانه در بعضي موارد ورزشکاران در حين ورزش دچار اُفت هوشياري شده و فوت مي‌شوند که اين مساله احتمالا به‌دليل مشکلات مغزي و يا قلبي است که احتياج به بررسي داشته اما به آن توجه نشده است.