عادتهای مضر برای «مغز»
قند زياد بر فاکتور نوروتروفيک مغز که مسئول توليد نورونهاست، تاثير نامطلوب ميگذارد. BONF در تشکيل حافظه بلندمدت و يادگيري، نقش مهمي دارد و آسيب به آن يکي از آسيبهاي مهم به مغز تلقي ميشود.
تمرينات منظم مغزي مانند مطالعه و حلکردن جدول ميتوانند عملکرد مغز را حتي در افرادي که شاهد علائم اوليه زوال عقل هستند، به ميزان چشمگيري بهبود ببخشند.
70 تا 80 درصد مغز را آب تشکيل ميدهد. افزون بر اين، آب مسئول رساندن مواد غذايي ضروري به مغز است؛ بنابراين مغز زماني بهترين عملکرد را نشان ميدهد که بدن دچار کمبود آب نباشد.
10 دقيقه ارتباط گفتاري روزانه توانايي ذهني را افزايش خواهد داد. صحبتکردن به تحريک مغز کمک ميکند و ساکتبودن ميتواند در بلندمدت تضعيف فعاليت اين اندام مهم را در پي داشته باشد.
پوشاندن سر با پتو هنگام خواب، ميزان اکسيژني را که وارد بدن ميشود کاهش ميدهد. در اين حالت، تنفس هوايي که حاوي مقدار زيادي دي اکسيدکربن است باعث ميشود اکسيژن کمتري به مغز برسد .
نخوردن صبحانه يکي از آسيبزنندهترين عادتها به مغز است. تحقيقات نشان ميدهند دانشآموزاني که بهصورت منظم صبحانه ميخورند، عملکرد بهتري در مدرسه دارند.
