در ايران حدود 40 هزار موسسه خيريه و نهاد مدني به صورت رسمي و غيررسمي در حال فعاليت هستند. امکانات فراوان، حدود يک ميليون منابع انساني به اشکال داوطلبانه، خيرخواهانه، نيکوکارانه و کارگزار سرمايه عظيمي را تشکيل ميدهند که موسسههاي خيريه، سمنها و تشکلهاي مدني را اداره ميکنند. ارزشهاي اين سرمايه اجتماعي بزرگ بهدليل نداشتن يک متولي واحد در دولت و عدم سازماندهي مناسب شناخته نشده است و چنانکه شايسته آن است در حل و فصل موضوعات و چالشهاي اجتماعي کشور ذيمدخل نيست و مشارکت کافي ندارند. اگرچه خدمات فراواني در موضوعات مختلف اجتماعي بهخصوص براي مساعدت و کمک به اقشار فرودست جامعه ارائه ميدهد و بار بزرگي از دوش دولت برميدارد. آري براي استفاده از اين سرمايه اجتماعي بزرگ متاسفانه مسئولين طرح و برنامه معيني ندارند حتي متولي واحدي هم تعيين نشده است. در قرآن کريم اين منشور عظيم و مقدس ما مسلمانان، مکررا مردم به خيرخواهي، نيکوکاري ديگر دوستي دعوت شدهاند و ضرورت حمايت از ايتام عزيز و ديگر نيازمندان سفارش شده است، فستبق الخيرات شعار دين ماست که ميفرمايد در کار خير از يکديگر سبقت بگيريد. اين وظيفه دولت است که تسهيلات لازم براي اين مشارکت همگاني فراهم کند. از سوي ديگر گاهي هم از افراد کم اطلاع شنيده ميشود که ميگويند؛ اين همه خيريه چرا تشکيل ميشود؟ اين حرف در شرايطي گفته ميشود که در امريکا بيش از يک ميليون خيريه وجود دارد در ديگر کشورها هم به همين ترتيب خيريههاي فراواني فعال هستند و آمارها بسيار بالاست. علت آن هم اين است که انجام کار خيرخواهانه در شرايط فعلي به صورت فردي ديگر پاسخگوي نياز جوامع نيست پس بايد به خير جمعي پرداخت و با تشکيل موسسههاي خيريه، با همافزايي و تجميع امکانات شرايط انجام کارهاي بزرگ و تاثيرگذار در حد نيازهاي کشور فراهم شود. علاوه بر همه اين واقعيتها و با تقدير از کساني که با وجود برخي نامهربانيها همچنان در مسير خيرخواهي و ديگر دوستي گام برميدارند، در کشور موضوع فرهنگسازي کار خير سازماندهي نشده است. اقدامي که بايد از مدارس و حتي مهدهاي کودک شروع شود و آموزش و پرورش پيشگام اين اقدامات باشد. دستگاههاي متولي مثل بهزيستي، وزارت کشور، نيروي انتظامي که هر يک باستناد قانون، آييننامه و مصوبهاي خود را مسئول صدور پروانه فعاليت و نظارت بر سمنها ميدانند بايد در نقش يک تسهيلگر و هدايتکننده براي سرعت دادن به فعاليتهاي خيرخواهانه ظاهر شوند و دست از تدوين دستورالعملهاي پيچيده و بازدارنده بردارند. رسانهملي بعنوان بزرگترين دانشگاه کشور که تاثير بسيار خوبي بر آحاد جامعه دارد بايد براي فرهنگسازي کار خير برنامههاي طولانيمدت اجتماعي و محققانه و مطابق ذوق کودکان و انتظارات جوانان و همچنين برنامههاي مردمپسند داشته باشد تا مورد توجه همه مردم قرار گيرد ما يک کشور 85 ميليون نفري هستيم اگر با فرهنگسازي کار خير بتوانيم همه مردم را تشويق کنيم و مشارکت همگاني را جلب کنيم اگر هر يک از مردم روزانه فقط هزارتومان بيارزش را به کار خير اختصاص دهند جمع آن ميشود هر روز هشتاد و پنج ميليارد تومان که با آن هر روز يک کار بزرگ و تاثيرگذار براي کشور ميتوان انجام داد. کاري که از برکات آن همگان برخوردار شوند. در کوتاهمدت، اکنون ما در ماه مبارک رمضان هستيم که روحيه نيکوکاري در اوج خود است و کسي نه نميگويد فقط همتي براي بسيج همگاني لازم است تا مقدمات فرهنگسازي کار خير فراهم شود. از آنجا که توسعه کار خير بايد با مشارکت سمنها و خيريهها و خيرين انجام شود که درآن تجربه و اطلاعات دارند ضرورت دارد از حضور و مشارکت آنان در برنامهورزي و ارائه طرحهاي توسعه کار خير استفاده شود. هر ايراني بايد يک خير باشد.