نوذر شفيعي مطرح کرد:
روابط ايران و پاکستان تحت تاثير آمد و شد دولتها نيست
يک تحليلگر مسائل منطقه در تحليل تحولات اخير شکل گرفته در پاکستان و در خصوص روي کار آمدن مجدد حزب «مسلم ليگ» که رابطه ممتازي با عربستان سعوي دارد و اينکه بر روابط تهران و اسلام آباد در مقطع کنوني و تنش موجود ميان تهران و رياض تاثيرگذار است، اظهار داشت: معتقدم که در بين تمامي کشورهايي که در جهان وجود دارند، هيچ رابطهاي مثل رابطه ميان ايران و پاکستان نميتواند شکل بگيرد؛ به اين معنا که اساسا بخش مهمي از جامعه پاکستان اعم از سياستمداران و مردم اين کشور نسبت به ايران نگرش مثبتي دارند. در مقاطعي از تاريخ، برخي از رفتارها باعث دلخوري در روابط دو کشور شد اما هيچگاه مقامات دو کشور حاضر نشدند حتي آن موارد را بر سر زبان بياورند. بنابراين اساسا نگاه پاکستان و نگاه جامعه اين کشور به ايران يک نگاه فرهنگي و معنايي است. نوذر شفيعي گفت: بعضي از عوامل خارجي ممکن است در نوع نگرش بعضي از سياستمداران تاثير بگذارد و نوعي از نگرش منفي را ايجاد کند اما اين کشور 220 ميليون جمعيت دارد. از اين تعداد ممکن است واقعا درصد قليلي از جريانهاي افراطي که بيشتر از ناحيه خارج از کشور تغذيه ميشوند، نسبت به ايران نگرش منفي داشته باشند. بنابراين، حزب مسلم ليگ، حزب مردم يا حزب تحريک انصاف اينها اساسا نگاهشان به ايران نگاهي مثبت است ولي با ديگران هم رابطه دارند و اين طبيعي است. ما نميتوانيم انتظار داشته باشيم که احزاب و سياستمداران يک کشور فقط با ما رابطه خوبي داشته باشند. وي افزود: ميخواهم بگويم اساس و جوهره کار اين است و اين پتانسيل اصلي است که رابطه تهران و اسلامآباد بر پايه آن در گذشته بنا شده و الان هم ميتواند حفظ شود و آن در واقع ناملايمات و چالشهايي که احيانا در مسير رابطه وجود دارد را ميتوان به راحتي برطرف کرد. پس از ديد من آنچه در داخل پاکستان ميگذرد، جزو مسائل داخلي آن کشور است و حتي اگر عوامل خارجي بر اين تحولات تاثيرگذار باشد، باز هم خود جامعه پاکستان است که بايد نسبت به آن عوامل خارجي واکنش نشان دهد. رابطه ايران با پاکستان را بايد بر پايه سياست همسايگي خوب پيش برد. جامعه پاکستان استعداد داشتن رابطه ممتاز با ايران را دارد که با اين حال عوامل مخرب روابط هم وجود دارد. اين استاد دانشگاه در خصوص تغيير در سياست خارجي اسلام آباد در ارتباط با افغانستان بيان کرد: پاکستان مسائل خاص خودش را با افغانستان دارد و اينطور نيست که اين کشور در تضاد با ايران و يا در همسويي با کشور ديگري روابطش را با کابل تنظيم کند. پاکستان يک مساله به نام «خط ديورند» و يک مساله با عنوان ورود آب از افغانستان دارد؛ بنابراين تنش در روابط پاکستان و افغانستان از سال 1947 تاکنون وجود دارد و اين چالش، يک چالش بنيادين، مرزي و ارضي است. اين کارشناس شبه قاره عنوان کرد: بنابراين ميخواهم بگويم که پاکستان ملاحظات خاص خودش را نسبت به افغانستان دارد و اين ملاحظات خيلي از روابط اسلامآباد با کشورهاي ديگر تاثير نميپذيرد. از اين منظر هم اتفاقا افغانستان يک فرصت است که ايران ميتواند ورود کرده و اختلافات دو همسايه خود را حل و فصل کند، کما اينکه پيش از انقلاب اين الگو را ايران انجام ميداد.