با افزایش شدت تنش میان روسیه و اوکراین؛ عملا اوکراینی که تامینکننده بخش عمدهای از غلات جهان بوده از بازار کنار رفته و این امر به افزایش قیمت گندم منجر شده است. این اتفاق برای کشورهایی که واردکننده گندم هستند باعث بروز نگرانیهایی شده است. ایران یکی از کشورهایی است که در سالهای اخیر با توجه به کاهش تولید گندم به دلایلی از جمله خشکسالی و کاهش منابع آبی یا تغییر کارکرد مزارع گندم به سبب پایین بودن نرخ خرید تضمینی از سوی دولتها؛ با مشکل کمبود گندم مواجه شده و به طور میانگین سالانه تا هشت میلیون تن گندم وارد میکند و افزایش نرخ جهانی گندم خبر خوبی نیست. از این رو باید به سمت کشاورزی صنعتی و سودآور حرکت کرد تا نیاز به گندم در داخل کشور تامین شود. در حال حاضر دو میلیون هکتار زمین آبی در کشور داریم که اگر همین زمینها به درستی مدیریت شوند، حداقل میتوان 10میلیون تن گندم از همین دو میلیون هکتار زمین برداشت شود. چهار میلیون هکتار هم اراضی دیم هستند که اگر شرایط بارشها بهبود پیدا کنند میتوانند کمک شایانی به برداشت محصول گندم به کشور کنند. اگر سرمایهگذاری در بخش کشاورزی اتفاق بیفتد طبیعی است که بتوانیم بخش اعظمی از مواد غذایی را در داخل کشور تامین کنیم و نیازی به واردات نداشته باشیم. در حال حاضر کشاورزانی هستند که با توان مالی بالا در هر هکتار هشت تن گندم برداشت میکنند و در مقابل کشاورزان دیگری هم هستند که در همان شرایط به دلیل بضاعت مالی تنها دو تن گندم برداشت میکنند. این آمار نشان میدهد اگر سرمایهگذاری و نقدینگی وجود داشته باشد قطعا این اتفاق رقم خواهد خورد. 90 درصد کشاورزان نمونه کشور افرادی هستند که وضعیت مالی خوبی دارند و اگر بخواهیم از فرصتهای پیش آمده در بازار جهانی در پی جنگ روسیه علیه اوکراین و خارج شدن اوکراین از بازار غلات و افزایش نرخ گندم؛ استفاده کنیم باید سرمایهگذاری در بخش کشاورزی را جدی بگیریم. حتی میتوان سطح گندم را کم کرده و به محصولاتی تخصیص یابد که بیشتر مورد نیاز است. ایران در سال حدود 11. 5 میلیون تن گندم نیاز دارد که حدود دو میلیون تن ذخایر استراتژیک هستند و به صورت کلی دولتها حداقل سه ماه گندم کشور را جدای از مصرف روزانه ذخیره میکنند و فعلا واردات گندم به کشور هم وضعیت مناسبی دارد. دولت باید بیش از گذشته به موضوع گندم و افزایش تولید و خودکفایی و صادرات این محصول پرمصرف و همچنین سایر محصولات غلات ورود کرده و از فرصتهای پیش آمده در بازار جهانی بهره ببرد.