تیمهای پرسپولیس و فولادخوزستان در دیدار سوپرجام مقابل هم قرار میگیرند. فتح این جام برای هر 2 تیم افتخاری مهم محسوب میشود و جامی را به ویترین افتخارات اضافه میکند. پرسپولیس قهرمانی 5دوره اخیر لیگبرتر فوتبال ایران است و در سوپرجامهای برگزار شده هم فاتح عنوان قهرمانی شده است. تردیدی نیست اینبار هم هدف سرخپوشان تهران کسب پیروزی دیگری است و شاگردان یحیی گلمحمدی به فتح جام میاندیشند. پرسپولیس در هفتههای پایانی نیمفصل اول نتایج خوبی گرفت و بهخوبی خودش را به استقلال که صدرنشین است؛ نزدیک کرد. شرایط این تیم بسیار خوب است و انتظار میرود همچون دو بازی رفتوبرگشت لیگبرتر، اینبار هم تیم پیروز مسابقه پرسپولیس باشد، اگرچه بازی در سیرجان خواهد بود و ورزشگاهی بیطرف برای تقابل قهرمانان لیگبرتر و جامحذفی برگزیده شده است. فولادخوزستان تیمی باانگیزه است و همواره مقابل پرسپولیس بازیهای جالب توجهی ارائه کرده تا جاییکه بخت کسب نتیجه دارد. هرچند فولاد نوسان بسیار بیشتری نسبت به پرسپولیس داشته اما دلیل نمیشود از پیش بازنده شمرده شود و باید به شاگردان جواد نکونام بخت پیروزی داد. این تیم نشان داده اگر دستکم
گرفته شود تیم بسیار خطرناکی است. بخت و اقبال در کسب نتیجه اهمیت زیادی دارد و فراموش نکنیم در آخرین بازی دو تیم که مدت زیادی از آن نگذشته و آخرین تقابل رسمی آنها بوده، فولاد اگر در استفاده از فرصتها دچار اشتباه نمیشد و موقعیتهای خود را از دست نمیداد چه بسا به گل میرسید و دست خالی از ورزشگاه آزادی خارج نمیشد. سرخپوشان خوزستان قطعا برای کسب پیروزی بازی میکنند و انتظار میرود روز سختی را برای پرسپولیس رقم بزنند. سوءمدیریت به پرسپولیس لطمه زد و سرمربی این تیم برای آنکه حق شاگردانش را بگیرد و گلایه خود را از وضع موجود نشان دهد تصمیم به استعفا گرفت؛ اما با آن موافقت نشد. در عوض بخشی از مطالبات تیم پرداخت شد و زمین تمرین دیگری در اختیار تیم قرار گرفت تا در صورت نیاز تمرینات به آنجا منتقل شود. همچنین اقدامات مرتبط برای جذب بازیکنان مدنظر کادرفنی در حال انجام است. در این زمینه رضا درویش که مدت کمی از انتصابش میگذرد نباید مقصر قلمداد شود اما شرایط حمایتی از باشگاه به شکلی باشد تا کادرفنی و بازیکنان بدون دغدغه در خدمت باشگاه باشند و بتوانند با فکرآزاد برای موفقیت پرسپولیس تلاش کنند تا باردیگر به قهرمانیهای
مختلف نزدیک شوند. واگذاری استقلال و پرسپولیس باید اصولی و کاملا حساب شده صورت بگیرد. بزرگترین مشکل هر دو باشگاه بدهیهای انباشته از گذشته است و اگر بخشهای خصوصی قدرتمندی مالکیت آنها را بر عهده بگیرند تا با تزریق منابع مالی به تیم شرایط را ایدهآل کنند. این دو باشگاه نیاز به مدیرانی دارند که ماشین امضا نباشند و بتوانند با تفکرات اقتصادی خود، چرخ درآمدزایی دو باشگاه را به حرکت درآورند. البته واگذاری دو باشگاه باید با نظارت دولت باشد و حتی پس از خصوصیسازی هم تحتنظر قرار داشته باشند تا به یکباره دچار مشکلات غیرمنتظرهای نشوند. لازم است تمامی سهام دو باشگاه در اختیار یک مجموعه قرار نگیرد و بخشی از آن به مردم سپرده شود تا آنها هم در باشگاههای محبوب خود سهیم باشند. مالک اصلی سرخابیها هواداران هستند و اگر سهمی از آنها نداشته باشند قطعا بهسود هیچیک از باشگاههای پرسپولیس و استقلال نخواهد بود.