محمد خزاعي در حاشيه بازيديد از خانه رسانه چهلمين جشنواره فيلم فجر گفت: اگر دهههاي اخير سينماي ايران را بررسي کنيد، متوجه ميشويد که ما هر سال ريزش مخاطب داريم. رئيس سازمان سينمايي با بيان اينکه بايد به تنوع ژانر در سينماي ايران توجه کرد، افزود: بهنظر من هيات انتخاب در مجموع انتخابهاي هوشمندانهاي داشتند. ساليان سال است که به بعضي از ژانرها توجه نميشود و دليل آن هم اين است که ما اصلا توليدي در اين حوزهها نداشتيم. وقتي شما توجه جدي نميکنيد طبيعتا توليد اتفاق نميافتد. وقتي شما بهعنوان سياستگذار و متولي نخواهيد فيلمهاي ژانر وحشت، اکشن و کمدي را در جشنواره راه دهيد و از آنها حمايت کنيد، طبيعتا سرمايهگذار و تهيهکننده و فيلمساز رغبتي ندارند که سراغ توليد اين دست از آثار بروند. وي ادامه داد: ما ساليان سال است که فيلم تخيلي در سينماي ايران نداريم. همه سينماي ايران اين فيلمهاي اجتماعي نيستند و حتي يک موضوعات خاص نيستند. پس اين سياستگذاري بهنظر من خيلي هوشمندانه بود. تاثيرات اين انتخابها و چيدمان را شما ميتوانيد در توليدات سال بعد ببينيد. من خودم بهعنوان يک روزنامهنگار، يک تهيهکننده و دبير جشنواره اين تصور را داشتيم که اگر فيلمي در فلان ژانر ساخته شود اصلا جشنواره توجهي به آن نخواهد کرد و ما را حذف ميکند. خزايي درباره حضور فيلم «لايههاي دروغ» در چهلمين جشنواره فيلم فجر و انتقادات بسيار زياد از کيفيت پايين اين اثر، عنوان کرد: من اين فيلم را نديدم و نميتوانم قضاوتي درباره آن داشته باشم اما اينکه اين فيلم اکشن با اين سطح بايد در جشنواره حضور پيدا ميکرد يا خير يک بحث ديگر است. من شنيدم اين فيلم توليد مشترک بنياد سينمايي فارابي و يک کشور خارجي بوده و کشور فنلاند سرمايهگذار اين پروژه است. اين نکته را بايد عرض کنم که وقتي فيلم زياد نداريم دچار مشکل ميشويم. محمد خزاعي با اشاره به اينکه اخيرا نتايج نظرسنجي پالتفرمها از مخاطبان را بررسي کرده است، تشريح کرد: خيلي از مردم ما فقط فيلمهاي تخيلي تماشا ميکنند ولي ما اصلا روي پردههاي سينما فيلم علمي تخيلي نميبينيم. اين در هدايت و سياستگذاري اشکال جدي است. خيلي از مردم ما ژانر وحشت دوست دارند ولي در سينماي ما اينها مغفول مانده است. من فکر ميکنم در کنار سينماي اجتماعي و کمدي بايد تنوع ژانر هم ايجاد کرد. وي اضافه کرد: ما در سينما بايد به ذائقه مردم توجه کنيم. اگر اين کار را انجام داديم تعداد مخاطبان ما افزايش پيدا ميکند. شما اگر دهههاي اخير سينماي ايران را بررسي کنيد ميبينيد که ما هر سال ريزش مخاطب داريم. اين ريزش مخاطب به اين معناست که بهرغم اينکه در سالهايي فضاي سينماي ايران خيلي هم اصطلاحا باز بوده و محدوديتي هم وجود نداشته تا جايي که کارگردان محترمي خودش ميگويد من فکر ميکنم در طرح برخي مضامين در فيلمم زيادهروي کردم، ولي بازهم سينماي ايران با افت مخاطب مواجه شده است. دليل اصلي اين اتفاق اين است که آسيبشناسي نکرديم که ببينيم علايق مردم براي تماشاي فيلم در سينما چه فيلمها و چه ژانرهايي است.