فرصت مذاکره مستقیم از دست نرود

مذاکرات برجام متوقف شده و طرفین به پایتخت‌ها بازگشته‌اند تا در کشورهای خودشان تصمیمات سیاسی برای احیای برجام اتخاذ کنند. در ایران نیز این مساله به حاکمیت، تصمیمات مسئولان و چالش نیروهای داخلی باز می‌گردد. جریان و نیروهایی که امروز در راس کار قرار دارند متوجهند که حکومت نیاز به سازگاری‌ها و تعامل‌‌هایی با دنیا دارد وگرنه رسیدن به توافق و برداشته شدن تحریم‌ها امکان پذیر نیست. روی همین اصل نیز طبیعی بود که مثل همه دولت‌های دیگر به منافع ملی کشور و مردم بیندیشند. منتها گروه‌‌هایی هم هستند که دچار این نوع اعتقادات غیرتمدارانه‌ای هستند که تحت هیچ عنوانی از ستیز با دنیا پایین نمی‌آیند و برایشان اهمیتی ندارد که ملت با افکار آنها در خصوص مذاکره و تعامل با دنیا مخالف باشند. چندی پیش مطرح شد که یکی از افرادی که در گذشته مسئولیت مذاکرات هسته‌ای را بر عهده داشته پیشنهاد کرده که به کلی از مذاکرات وین خارج شویم به غنی سازی کامل بپردازیم و سپس به طور مستقیم با آمریکایی‌ها وارد مذاکره شویم در حالی که توجه ندارند که همه چیز به دلخواه ما نیست. این در حالی است که امروز مذاکره کنندگان ایران با ادعاها و خواسته‌های طرف مقابل نیز مواجه شدند که شاید در برخی از این ادعاها حق داشته باشند و شاید به این نتیجه رسیده‌اند که اولا باید مذاکره کنند و ثانیا باید مذاکره رو در رو را در دستور کار خود قرار دهند و ثالثا تعامل کنند و به برخی از خواسته‌های طرف مقابل تن بدهند تا آنها نیز به خواسته ایران که رفع تحریم است تن بدهند. البته برخی هستند که اساسا با این نوع رویکردها میانه‌ای ندارند و نمی‌خواهند که مذاکرات به نتیجه‌ای برسد و همه چیز را در تحریم و تخاصم می‌بینند و چون صدای بلندی هم دارند فکر می‌کنند که حق هم با آنها است. البته این جای خشنودی است که وزیر امور خارجه و رئیس تیم مذاکره کننده ایران به صحیح بودن مذاکره و حتی مذاکره مستقیم رسیده‌اند و کور سوی امیدی را نشان می‌دهد. ولی مشکل این است که در این 18 سال بارها این کور سوها تابیده و دیده شده و حتی یک بار هم به امضای برجام انجامید و به اجرا در آمده و پول‌هایی را پس دادند و قراردادهایی بسته شد اما یک مرتبه شرایط دگرگون شد تا آنچه در حال کنونی شاهد آن هستیم. اکنون زمان آن است که وقتی طرف مقابل اظهار تمایل می‌کند این فرصت مذاکره را از دست ندهیم تا زمانی خودمان بخواهیم برویم و از آنها تقاضای مذاکره کنیم. اکنون فرصت مناسبی است چرا که آنها نیز در روابط با ایران و بهبود آن منافعی می‌بینند که برای صلح منطقه و جهانی بسیار مفید است.