کمیته حقیقت یاب تشکیل شود

ادامه از صفحه 3 / محسوب می‌شدند» و همین خط دهی تبلیغی به پاسخ تکراری حامیان دولت در قبال منتقدان انتصاب‌های فامیلی تبدیل شد. این ادعای کیهان در حالی مطرح می‌شد که محدود کردن دایره انتقادها از انتصاب‌‌های فامیلی به ادعای «فضاسازی پادوهای رسانه‌ای اشرافیت مدعی اعتدال و اصلاحات»، پایه در واقعیت نداشت و صحن علنی مجلس شاهد موضع‌گیری‌های تندی مانند سخنان موسوی لارگانی اصولگرا بود که ضمن طرح سؤال از عبدالملکی وزیر رفاه گفت: «به‌جای شایسته‌سالاری، فامیل بازی و فامیل سالاری جای آن را گرفته است که در همه قسمت‌های کشور هم وجود دارد.... افرادی با رشته‌های نامرتبط و عدم‌توانایی به کار گرفته شدند.» سرانجام نیز ۲۳ آبان، «تذکر ۳۵ نماینده به رئیس‌جمهور درخصوص ضرورت جلوگیری از انتصاب‌های فامیلی» از تریبون مجلس قرائت شد تا مشخص شود، موضوع جدی‌تر از آن است که بتوان با ادعاهایی مانند فضاسازی و پخش شایعات کاذب، آن را استتار کرد. تا حدی که علیرضا قزوه از شاعران سیاسی و اصولگرا، انتقاد خود را در قالب یک رباعی منتشر کرد که بازتاب بسیاری داشت: «شد صورت خلق سرخ از سیلی‌تان / کو تجربه؟ کو مدرک تحصیلی‌تان / این دولت انقلاب اسلامی ماست / نه دولت انقلاب فامیلی‌تان!» اکنون و در وضعیتی که از سویی، کلیدواژه‌هایی مانند «انتصاب‌های فامیلی» و «انتصاب دامادها» همانند هم‌جنس نام‌آشنای خود («ژن خوب»)، وارد فرهنگ سیاسی کشورمان شده و روان ایرانیان را آزرده می‌کند و از سوی دیگر، انبوه سؤالات و ابهامات مردم درباره انتصاب‌های فامیلی در دولت سیزدهم بی‌پاسخ مانده یا پاسخ اقناعی دریافت نکرده‌اند، راندن همه منتقدان که شامل طیف متنوعی از اصلاح طلب، اصولگرا و مستقل هستند، به یک چوب و متهم کردن آنان به مشارکت در «عملیات روانی»علیه دولت، نه‌فقط گره‌گشا نیست بلکه پاک کردن صورت مسئله و تبدیل این انتصابات به «پاشنه آشیل» دولت است. مزیت تشکیل کمیه حقیقت یاب، روشن شدن ابعاد و دامنه واقعی انتصاب‌های فامیلی در دولت است تا تصمیمات سکاندار قوه مجریه درباره این انتصاب‌ها از دو آفت خطرناک «بزرگ نمایی» از سوی منتقدان و «کوچک نمایی» توسط اطرافیان وی در امان بماند.